Από τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας του στα τέλη των 60s τo Charlie Hebdo ήταν στην πρώτη γραμμή της πρόκλησης. Υπό την καθοδήγηση του εμπνευσμένου Φρανσουά Καβανά - ο οποίος έφυγε από τη ζωή μόλις πριν από λίγους μήνες - τα πρωτοσέλιδά του άφηναν άφωνη τη συντηρητική κοινή γνώμη της Γαλλίας, προκαλούσαν συζητήσεις, διάλογο, ακόνιζαν το πνεύμα. 

Ισως πιο χαρακτηριστικό το χλευαστικό εξώφυλλό του - υπό την επωνυμία Hara-Kiri Hebdo ακόμα - για τον θάνατο του Σαρλ ντε Γκολ τον Νοέμβριο του 1970. Το φύλλο, που χλεύαζε τα δάκρυα του συμβατικού γαλλικού Τύπου για μια πρόσφατη τραγωδία σε ένα νυχτερινό κλαμ με τα συγκινητικά γραφόμενα για την απώλεια του Ντε Γκολ - απαγορεύτηκε άμεσα από το υπ. Εσωτερικών.

 Ετσι οι εκδότες του το μετονόμασαν σε Charlie Hebdo για να παρακάμψουν τον νόμο.

Το Charlie Hebdo συνέχισε στον ίδιο δρόμο, αυτόν της πρόκλησης που θα ερεθίζει την κοινή γνώμη και θα παράγει δημόσια συζήτηση.

Τα τελευταία χρόνια η πολιτική ζωή της Γαλλίας - κυρίως με την άνοδο του Εθνικού Μετώπου - αλλά και τα προβλήματα με τη συνύπαρξη των θρησκειών και την υπεράσπιση του κοσμικού χαρακτήρα του γαλλικού κράτους, προσέφεραν στους δημιουργούς έναν ιδιαίτερο καμβά για να συνεχίσουν τα αιχμηρά και πολιτικά διεισδυτικά εξώφυλλα και σκίτσα. 

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από