Ο Φράνκο είχε για παιχνίδι του τη Ρεάλ

Ο δικτάτορας που έχει ταυτιστεί περισσότερο από κάθε άλλον με έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, τη Ρεάλ Μαδρίτης, είναι αναμφισβήτητα ο στρατηγός Φράνκο.

Για πολλά χρόνια η Ρεάλ αναφερόταν ως «το παιχνίδι του Φράνκο». Η ιστορία ωστόσο δεν άρχισε ακριβώς έτσι. Παρότι γεννήθηκε στη Γαλικία τη δεκαετία του ’40 ο Φράνκο υποστήριζε την Ατλέτικο Μαδρίτης, της οποίας οι περισσότεροι παίκτες προέρχονταν από την πολεμική αεροπορία.  Παρά τις διάφορες ιστορίες που έχουν γραφτεί για τον τρόπο που επηρέαζε τους αγώνες υπέρ της Ρεάλ, τα πρώτα 15 χρόνια του καθεστώτος του οι Μερένχες δεν κατέκτησαν τίτλο πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με τους ισπανούς ιστορικούς, ο Φράνκο βαριόταν  το ποδόσφαιρο και προτιμούσε να υπογράφει θανατικές ποινές, παρά να παρακολουθεί αγώνες.

Παρ’ όλα αυτά, έπαιζε συχνά στο αντίστοιχο ΠΡΟ-ΠΟ της Ισπανίας και μάλιστα είχε κερδίσει δύο φορές, υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Φρανθίσκο Κοφράν.

Οταν η Ρεάλ άρχισε να κυριαρχεί στα Κύπελλα Ευρώπης κατακτώντας τα πέντε πρώτα Κύπελλα Πρωταθλητριών ο Φράνκο ανέβηκε και αυτός στο βαγόνι της επιτυχίας. Αλλωστε η Ρεάλ ήταν η μοναδική διέξοδος από την απομόνωση που είχε επιβάλει η διεθνής κοινότητα στην Ισπανία λόγω του καθεστώτος της. Ο Φράνκο δεν έστηνε αγώνες ούτε δωροδοκούσε διαιτητές στις αναμετρήσεις της Ρεάλ, σύμφωνα με τον ποδοσφαιρικό αναλυτή Σάιμον Κούπερ. Δεν το χρειαζόταν, άλλωστε, αφού είχε δημιουργήσει το κατάλληλο περιβάλλον στο οποίο η Ρεάλ, η ομάδα της πρωτεύουσας, ευδοκιμούσε.

Η εκτέλεση συνολικά 35.000 Καταλανών από τον Φράνκο στον Εμφύλιο όταν έπεσε η Βαρκελώνη και η ομιχλώδης μεταγραφή του Αλφρέδο ντι Στέφανο στη Ρεάλ με τη μεσολάβηση της ομοσπονδίας, παρότι είχε συμφωνήσει με την Μπαρτσελόνα, έχουν μεγαλώσει τον μύθο πως οι Μερένχες ευνοήθηκαν από τη δικτατορία.

Ο ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ. Αναμφισβήτητη ήταν η εύνοια μιας άλλης ομάδας από απολυταρχικό καθεστώς, της Στεάουα Βουκουρεστίου. Μέχρι την επανάσταση του 1989 ο Νικολάε Τσαουσέσκου δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να υποστηρίζει τη Στεάουα και να απάγει παίκτες άλλων ομάδων για να ενισχύσει τον σύλλογο του Βουκουρεστίου. Αυτή η πολιτική βοήθησε τη Στεάουα να κατακτήσει έξι συνεχόμενους τίτλους τη δεκαετία του ’80 και το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1986. Ηταν η εποχή που οι Ρουμάνοι έλεγαν πως «τι να είσαι σκύλος, τι να είσαι οπαδός της Στεάουα, είναι το ίδιο πράγμα».

ΚΑΝΤΑΦΙ ΚΑΙ ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ. Παρότι πολλοί πίστευαν πως ο λίβυος συνταγματάρχης Μουαμάρ Καντάφι ήταν οπαδός της Γιουβέντους λόγω της συμμετοχής του γιου του Αλ Σααντί στο μετοχικό κεφάλαιο της Γηραιάς Κυρίας, μετά την πτώση του καθεστώτος του αποδείχθηκε πως συμπαθούσε τη Λίβερπουλ. Επίσης έγινε γνωστό ότι ο Αλ Σααντί προσπάθησε να εισχωρήσει, χωρίς όμως επιτυχία, και στο μετοχικό κεφάλαιο των Κόκκινων. Τη δεκαετία του ’70 τακτικός θαμώνας της παλιάς έδρας της Αρσεναλ, του Χάιμπουρι ήταν ο εμπνευστής της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου στους Δίδυμους Πύργους Οσάμα μπιν Λάντεν. Μάλιστα οι οπαδοί των Κανονιέρηδων είχαν βγάλει και σύνθημα υπέρ του Οσάμα μπιν Λάντεν τα χρόνια που τον αναζητούσαν οι Αμερικανοί.