Τι έχει, άραγε, ένας Μαραθώνιος;

Ενας Μαραθώνιος έχει καλημέρες με αγνώστους στις 6 παρά 20 το πρωί. Εχει φίλους που έρχονται και σε παίρνουν απ’ το σπίτι με τη μηχανή για να κρατηθείς ξεκούραστη. Εχει φιλιά και χαμόγελα μέχρι να μπεις στο πούλμαν. Εχει τρυφερές αγκαλιές και αναστεναγμούς και μάτια κλειστά για να μη βλέπεις το «βουνό» που πας να κατακτήσεις. Εχει ησυχία μέσα στην αγωνία και ωραίες ανατολές όταν ανοίγεις ξανά τα μάτια.

Εχει ουράνια τόξα, μουσικές και λαχτάρα. Εχει απρόοπτα τελευταίας στιγμής. Εχει όμως και άγνοια κινδύνου, θάρρος και δύναμη.Ενας Μαραθώνιος έχει νοιάξιμο, έχει αλληλεγγύη και έχει υπερβάσεις. Εχει εκκινήσεις για να δεις τη ζωή αλλιώς. Εχει κατανόηση, επιείκεια και γλυκές κουβέντες.

Εχει χιλιόμετρα σκέψεων και συναισθημάτων. Εχει συνομιλίες με βλέμματα. Εχει μονάχα τον εαυτό σου. Εχει στο 23 τη φωνή κάποιου που εγκατέλειψε λόγω τραυματισμού, αλλά που δεν εγκατέλειψε ποτέ τους ανθρώπους του. Εχει στο 24 μια άλλη φωνή κάποιου που πίστεψε περισσότερο κι από σένα για τις 4 ώρες 27 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα.

Ενας Μαραθώνιος έχει χειροκροτήματα, παιδιά, απλωμένες παλάμες κι ένα μπράβο να επαναλαμβάνεται σαν ν’ ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι. Εχει υγρά μάτια για τους γονείς με τα καροτσάκια και αγγίγματα στην πλάτη και σεβασμό. Εχει μεγάλες σιωπές. Οι παύσεις στην καρδιά είναι οι μεγαλύτερες. Εχει στο 36ο τους πρώτους δικούς σου ανθρώπους για να σου δώσουν την τονωτική ένεση που τόσο χρειάζεσαι για ν’ αντέξεις άλλα 7 επώδυνα χιλιόμετρα. Εχει ανάσες, έχει καθαρές αισθήσεις, έχει στόχο.

Εχει στο 38ο θύμησες και εσωτερικούς μονολόγους. Εχει συγγνώμη, έχει και συγχώρεση. Ενας Μαραθώνιος, μπαμπά, έχει ένα κιλό αγάπη για κάθε χρόνο που δεν στην έδειξα και έναν τόνο αγάπη για κάθε μέρα από τότε που δεν με θυμάσαι πια.

Εχει στο 41ο τον πιο όμορφο δρόμο της Αθήνας. Εχει λυγμούς, έχει και φτερά στα πόδια. Εχει τη συγκίνηση των αγαπημένων σου. Εχει τερματισμό. Και είναι ο τερματισμός μιας ζωής που δεν σου πάει πια. Εχει επαναπροσδιορισμούς και έχει πόνο.

Εχει αλήθειες και οι αλήθειες σε κάνουν πιο γενναίο. Ενας Μαραθώνιος έχει νόημα. Εχει ισορροπία σε όποιο ακροβατικό αφεθείς. Εχει αποδοχή, έχει απροσδοκίες, έχει ομαλές προσγειώσεις, έχει ταπεινότητα. Εχει τη δύναμη να σου θυμίσει το δικαίωμα στο να είσαι ο εαυτός σου!

Εχει μια κονκάρδα στη «ζώνη ασφαλείας» για όλους τους Μαραθωνίους της ζωής σου.

Ενας Μαραθώνιος έχει, τέλος, πολύ μεγάλη διάρκεια έτσι ώστε όταν τον ολοκληρώνεις δεν μπορείς να είσαι ο ίδιος άνθρωπος.