Στο Μνημόνιο μαζί, στις κάλπες χώρια

Η γραμμή επικοινωνίας ανάμεσα στον Αντώνη Σαμαρά και στον Βαγγέλη Βενιζέλο είναι ανοικτή 24 ώρες το 24ωρο και δεν λειτουργεί με ενδιάμεσους. Οπως διαβεβαιώνουν από το πρωθυπουργικό επιτελείο, πολλές σημαντικές κινήσεις τον τελευταίο χρόνο κλείδωσαν μέσα από τις τηλεφωνικές επαφές των δύο αρχηγών ή σε κατ’ οίκον διαβουλεύσεις που δεν ανακοινώθηκαν και όχι στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις στο Μέγαρο Μαξίμου.

Είναι μια εικόνα που καταγράφεται από τον Ιούνιο του 2013, όταν η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε από τον κυβερνητικό συνασπισμό και το ΠΑΣΟΚ, αρχής γενομένης από τον πρόεδρό του, ενίσχυσε τις θέσεις του στο κυβερνητικό οργανόγραμμα. Υπό αυτή την έννοια ο Φώτης Κουβέλης έφερε πιο κοντά τους Σαμαρά – Βενιζέλο. Αλλά οι ίδιες πηγές δεν έχουν αμφιβολία ότι όσο πιο κοντά έρχονται οι κάλπες τόσα περισσότερο οι δύο αρχηγοί του κυβερνητικού πόλου θα είναι αναγκασμένοι και σε μια μάχη κομματικών χαρακωμάτων που θα δημιουργήσει αποστάσεις.

ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ. Πρόκειται για εξέλιξη που υπαγορεύεται, ουσιαστικά, από τις εκατέρωθεν κομματικές ανάγκες και επιδιώξεις. Το ΠΑΣΟΚ, πολύ περισσότερο υπό τον μανδύα της Δημοκρατικής Παράταξης, δεν μπορεί να φτάσει στις κάλπες σαν «δεκανίκι» της Δεξιάς, ενώ η ΝΔ δεν μπορεί να επενδύσει σε ένα προεκλογικό δίπολο με τη Χαριλάου Τρικούπη εάν θέλει να συγκρατήσει τον παραδοσιακό πυρήνα της. Από τις αρχές του φθινοπώρου, αναλύοντας τις δημοσκοπήσεις σε Μαξίμου και Συγγρού, διαπιστώνουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των συντηρητικών ψηφοφόρων, ιδίως εκείνων που κινούνται στον χώρο της λεγόμενης λαϊκής Δεξιάς, δεν έχουν αφομοιώσει το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε από το καλοκαίρι του 2013 ούτε έχουν αποδεχθεί τη συγκατοίκηση με τον Βενιζέλο. Επίσης διαπιστώνουν ότι με αντιπασοκικά σύνδρομα κινούνται ακόμη και σκληροπυρηνικοί δεξιοί που, υποκινούμενοι από μια αντιμνημονιακή λογική, είναι πρόθυμοι να ψηφίσουν ακόμη και ΣΥΡΙΖΑ!

Είναι προφανές ότι τα ευρήματα δεν αφήνουν αδιάφορο το Μαξίμου και, πολύ περισσότερο, τους γαλάζιους βουλευτές. Οι πρόσφατες επιθέσεις του Αδωνη Γεωργιάδη και του Δάνη Τζαμτζή εναντίον του ΠΑΣΟΚ συνδέονται άμεσα με τη προεκλογική ατμόσφαιρα και τις δημοσκοπικές πιέσεις που δέχεται η ΚΟ της ΝΔ. Για τις επιθέσεις αυτές το Μαξίμου επέλεξε τον ρόλο του θεατή. Δεν περνά απαρατήρητο, δε, ότι και ο Αντώνης Σαμαράς έχει σταματήσει πλέον να προβάλλει τις αντοχές και την αυταπάρνηση του κυβερνητικού συνασπισμού, αποδίδοντας εύσημα και στο ΠΑΣΟΚ. Αντιθέτως, οι παρεμβάσεις του έχουν όλο και περισσότερο έναν προσωπικό χαρακτήρα, ενώ επιχειρεί να διαχωρίσει πλήρως την τελευταία κυβερνητική διετία από την προηγούμενη. Η παρατήρηση ότι «δεν μπορούν οι δανειστές να μας φέρονται όπως μας φέρονταν τέσσερα χρόνια πριν» είναι μια ευθεία βολή και κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Το σκηνικό αυτό δεν επιτρέπει βέβαια στη βάση και στο στελεχικό δυναμικό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να έρθουν πιο κοντά, αλλά δεν οδηγεί και σε μια τροχιά ρήξης στο επίπεδο των ηγεσιών. Οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες των δύο εταίρων εξακολουθούν να μη συνεργάζονται ή να μην αναλαμβάνουν από κοινού πρωτοβουλίες στη Βουλή, αλλά οι αρχηγοί κατανοούν ότι πρέπει να συνυπάρξουν, έστω και αναγκαστικά, και να σχεδιάσουν κοινά βήματα. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, αποτελούν έναν ακόμη συνδετικό κρίκο ανάμεσά τους – και στο πεδίο της αντιπαράθεσης με την Κουμουνδούρου ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Υψηλόβαθμα στελέχη της ΝΔ, μάλιστα, αναφέρουν ότι ο Σαμαράς θεωρεί περισσότερο αποτελεσματική την αποδόμηση του ΣΥΡΙΖΑ από τον Βενιζέλο παρά από τους γαλάζιους βουλευτές.

Κατά τις ίδιες πηγές, ακόμη και για τη συνάντηση Βενιζέλου – Τσίπρα, την περασμένη Δευτέρα, υπήρξε συνεννόηση των δύο εταίρων και ήταν ενταγμένη στον κυβερνητικό σχεδιασμό να βρεθεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα τραπέζι διαλόγου. Συνεπώς, δεν ήταν μια συνάντηση που δημιούργησε σύννεφα στις σχέσεις Σαμαρά – Βενιζέλου.

Κυβερνητικές αλληλο-διευκολύνσεις
Ο Αντώνης Σαμαράς εκτιμά ιδιαίτερα τη δυναμική στήριξη από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ της κυβερνητικής γραμμής απέναντι στην τρόικα. Παρά την προσπάθεια της Χαριλάου Τρικούπη να πλειοδοτήσει σε κόκκινες γραμμές, δεν επιχειρείται να στοχοποιηθεί το Μαξίμου για τη βαλτωμένη διαπραγμάτευση – και αυτό αναγνωρίζεται από το πρωθυπουργικό επιτελείο. Στη βάση αυτήν ο Πρωθυπουργός διευκολύνει και τον Βενιζέλο, ενισχύοντας εσωκομματικά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, έστω κι αν προκαλεί αντιδράσεις στο συντηρητικό ακροατήριο. Στις κάλπες, ωστόσο, θα είναι χώρια.