Περιμένοντας το τρένο της εξουσίας

^«Δεν μπορεί κανείς να χάνει το ραντεβού με την Ιστορία και να λέει δεν πειράζει θα ξανάρθει κι άλλο». Η συγκεκριμένη φράση ανήκει στον Αλέξη Τσίπρα και αποτελεί τον πυρήνα της αντίληψής του – εν είδει δόγματος – για την προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ και του ιδίου.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης γνωρίζει ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για το κόμμα του, ένα κόμμα της Αριστεράς, να δοκιμαστεί για πρώτη φορά στη διακυβέρνηση της χώρας. Και όπως λέει συχνά στους συνομιλητές του, «ο λαός θέλει να μάς ψηφίσει για να κάνουμε εμείς τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους και όχι κάποια άλλη στιγμή που ενδεχομένως να μη μας χρειάζεται». Αλλωστε, όπως αφοπλιστικά παραδέχθηκε σε πρόσφατη κομματική συνεδρίαση, «οι πολίτες δεν μας αγάπησαν ξαφνικά»…

Σε αυτό το πλαίσιο χαράσσεται και η συνολική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας από τις ευρωεκλογές και έπειτα δεν έχει σταματήσει σε κάθε δημόσια παρέμβασή του να ζητάει επίμονα προσφυγή στις κάλπες. Το περιτύλιγμα του αιτήματός του ακούγεται λογικό. Στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι όσο πιο σύντομα φύγουν οι Σαμαράς – Βενιζέλος τόσο πιο γρήγορα η κοινωνία θα συνέλθει από τα μνημονιακά χτυπήματα μιας κυβέρνησης που παραδόθηκε στους δανειστές. Η αξίωσή του για κάλπες εδράζεται σε μια εσωτερική αγωνία της Κουμουνδούρου για τις πολιτικές εξελίξεις.

Εγκαίρως ο Τσίπρας συνειδητοποίησε ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν προτίθεται με δική του πρωτοβουλία να του χαρίσει ούτε μία ώρα εξουσίας. Πιστεύει ότι ο Πρωθυπουργός θα επιδιώξει να τραβήξει τον χρόνο των εκλογών από τα μαλλιά και όπου πάει. Για αυτό τον λόγο η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώθηκε με άξονα την απόφασή άρνησης να συναινέσει στην προεδρική εκλογή. Η αξιωματική αντιπολίτευση ερμηνεύοντας τις κινήσεις του κ. Σαμαρά ως σαφή πρόθεση να κρατηθεί στην εξουσία, αξιοποιεί την εκ του Συντάγματος δυνατότητα να προκηρυχθούν εκλογές εφόσον η Βουλή δεν καταφέρει να αναδείξει νέο Πρόεδρο.

Ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγετική ομάδα πιστεύουν ότι πολύ δύσκολα θα βρεθούν οι 180 βουλευτές που θα αποφασίσουν τη συνέχιση του βίου της συγκυβέρνησης εκλέγοντας διάδοχο του Κάρολου Παπούλια. Η νέα βερσιόν της επιχειρηματολογίας τους συμπυκνώνεται στη θεωρία πως όσοι εκτός κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας υπερψηφίσουν θα οδηγηθούν σε αποστασία. Κάτι που αφορά κυρίως εκείνους που ακόμη και σήμερα κινούνται επισήμως εντός κομματικών πλαισίων και δεν έχουν ανεξαρτητοποιηθεί. Και οι πρόσφατες συναντήσεις του Αλέξη Τσίπρα με ανεξάρτητους βουλευτές αυτή την έννοια έχουν. Να θυμίσουν σε όλους όσοι προσβλέπουν στην ένταξη του ονόματός τους στα ψηφοδέλτια της Κουμουνδούρου πως το εισιτήριο περνά μέσα από τη στάση τους στην ψηφοφορία για την προεδρική εκλογή.

Αμφιβολία για τους 121. Αυτό δεν σημαίνει ότι στην Κουμουνδούρου πιστεύουν ότι οι 121 έχουν κλειδώσει. Η κινητικότητα που παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες για τα προεδρικά, οι επιστολές συναίνεσης που συντάσσουν ομάδες βουλευτών, η συμμετοχή βουλευτών της ΔΗΜΑΡ (Τσούκαλης, Ψύρρας, Φούντα) σε διεργασίες που συγκλίνουν υπέρ της ανάδειξης Προέδρου και οι υπαινικτικές δηλώσεις βουλευτών των ΑΝΕΛ (Κόλλια) συνοδευόμενες ενίοτε από σφιχταγκαλιάσματα (Κουντουρά) του «εχθρού», κλονίζουν τη βεβαιότητα τη αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι και τις ημέρες που απουσίαζε στο εξωτερικό ο Αλέξης Τσίπρας ζητούσε ενημέρωση για το κεφάλαιο «180» και για τις παρασκηνιακές διεργασίες που συντελούνται.

Οι συνεργασίες. Το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – χωρίς να το αποκλείει – δείχνει να αμφιβάλλει για την προοπτική της αυτοδυναμίας. Οι δημοσκοπήσεις παραμένουν σταθερά καλές, δεν υπόσχονται όμως δυνατότητα ύπαρξης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Για τον λόγο αυτό ο Αλέξης Τσίπρας δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στις συμμαχίες του κόμματός του. Βαθιά μέσα του έχει ξεπεράσει τις αναστολές που του προκαλούν οι ανησυχίες της Αριστερής Πλατφόρμας για το σχέδιο συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Τσίπρας έχει συνειδητοποιήσει πως αν απλώς περιμένει τη συναίνεση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης δεν θα πάρει ποτέ την έγκρισή της. Αυτή είναι και η εξήγηση των πρωτοβουλιών που έχουν αναληφθεί τις τελευταίες ημέρες για προσέγγιση με άλλα κόμματα και πολιτικούς χώρους. Από τους Οικολόγους έως τη ΔΗΜΑΡ με τους οποίους αναζητείται αρχικώς προγραμματική σύγκλιση. Ραντεβού με τους ΑΝΕΛ δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει ότι με τον Καμμένο τούς χωρίζουν πολλά. Εφόσον όμως οι εξελίξεις στερήσουν την αυτοδυναμία από τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε ως κυβέρνηση δεν θα είχε αντίρρηση να δεχθεί τη στήριξη των ΑΝΕΛ – οι οποίοι με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις είναι πιθανό να ξαναμπούν στη Βουλή.