Η κυρία που κάθησε με χάρη στην καρέκλα του διαιτολόγου ήταν κομψή, αδύνατη, περιποιημένη, ακαθόριστης ηλικίας (γύρω στα 60 μάλλον) και πολύ αποφασισμένη. «Θέλω να χάσω δύο κιλά» δήλωσε. «Αλλά να ξέρετε ότι προσέχω πάρα πολύ τη διατροφή μου και δεν τρώω ό,τι να ‘ναι».
Πριν περάσει η μία ώρα που διήρκεσε αυτό το πρώτο ραντεβού, ο διαιτολόγος είχε μάθει όλα τα τρόφιμα που είχε αποκλείσει η συγκεκριμένη γυναίκα από τη διατροφή της την τελευταία 15ετία: τα επεξεργασμένα προϊόντα κρέατος και ζυμαρικά, τα αλεύρια σιταριού, κριθαριού και σίκαλης και τα προϊόντα τους, το λευκό και το καφέ ρύζι, τα αναψυκτικά, τα συμβατικά φρούτα, λαχανικά και γαλακτοκομικά, οτιδήποτε έχει προσθήκη ζάχαρης, αλατιού ή συντηρητικών, οτιδήποτε περιέχει χρωστικές, ενισχυτικά γεύσης ή τεχνητά γλυκαντικά, κάθε είδους κονσέρβα, γλύκισμα, έτοιμο φαγητό και ρόφημα του εμπορίου, όλα τα κατεψυγμένα, οτιδήποτε περιέχει υδρογονωμένα και πολλά κορεσμένα λιπαρά, οτιδήποτε μαγειρεύεται στον φούρνο μικροκυμάτων ή στα κάρβουνα, ή εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες κατά το μαγείρεμα – και «εννοείται κάθε είδους μεταλλαγμένο τρόφιμο ή γεμάτο ορμόνες πουλερικό».
Επίσης έπρεπε να της δίνει διαιτολόγια που απαραιτήτως θα περιείχαν βιολογικά ζυμαρικά ολικής αλέσεως και μαύρο ρύζι, βιολογικά φρούτα και λαχανικά στα οποία θα συμπεριλαμβάνονταν ακάι μπέρι και γκότζι μπέρι, βιολογικά όσπρια, προϊόντα από αλεύρι ζέας ολικής αλέσεως και βιολογικό αλεύρι βρώμης ολικής αλέσεως, κινόα, φαγόπυρο, βιολογικά γαλακτοκομικά, παραδοσιακό γιαούρτι με πέτσα, ανάλατους και αφούρνιστους ξηρούς καρπούς, για γλυκό μόνο βιολογικό μέλι και πολύ αγνό γλυκό του κουταλιού, καθώς και ψάρια – όχι κατεψυγμένα του Ατλαντικού, βεβαίως, αλλά ντόπια και φρέσκα.
Το πώς θα τα συνδύαζε όλα αυτά για να τη βοηθήσει να χάσει τα δύο κιλά που ήθελε – «προσέξτε» του είπε, «δύο κιλά θέλω να χάσω, όχι τρία, και με αργό ρυθμό» – ήταν δική του δουλειά!
Από τη χορτοφαγία στο κινόα
Περιστατικά όπως αυτό δεν σπανίζουν στις μέρες μας. Η μία μελέτη μετά την άλλη αποκαλύπτουν πως, παρότι η παχυσαρκία θερίζει τους λαούς της Δύσης, ολοένα περισσότεροι ενήλικοι αλλάζουν άρδην διατροφικές συνήθειες για να προασπίσουν την υγεία τους.
Διαιτολόγια όπως αυτά της χορτοφαγίας, της φρουτοφαγίας, της τοπικοφαγίας (στα αγγλικά λέγεται locavorism και είναι η κατανάλωση μόνο τοπικών ή ντόπιων προϊόντων) αλλά και της διατροφής χωρίς γλουτένη έχουν γίνει πια μόδα ακόμα και στη χώρα μας, ιδίως στους κοινωνικούς κύκλους στους οποίους η οικονομική κρίση δεν έχει αφήσει έντονα τα σημάδια της.
Οι άνθρωποι αυτοί κόβουν κατ’ αρχάς τα συμβατικά τρόφιμα και αρχίζουν να αγοράζουν μόνο βιολογικά. Πολλοί από αυτούς «εξοστρακίζουν» από τη διατροφή τους τα ζωικής προέλευσης τρόφιμα (όπως τα κρέατα) διότι περιέχουν πολλά κορεσμένα λιπαρά, καθώς και τα περισσότερα δημητριακά και τα τρόφιμα που τα περιέχουν, με εξαίρεση τη μη επεξεργασμένη, βιολογικής καλλιέργειας βρώμη, τη ζέα, το φαγόπυρο και το κινόα.
Αλλοι κόβουν και τη βρώμη αφού στρέφονται σε μια διατροφή χωρίς γλουτένη – την πρωτεΐνη του σιταριού, του κριθαριού, της σίκαλης και σε μικρότερο ποσοστό της βρώμης (την περιέχει σε χαμηλά επίπεδα), που φυσιολογικά πρέπει να αποφεύγεται από όσους πάσχουν από τη νόσο κοιλιοκάκη (ή δυσανεξία στη γλουτένη) διότι τους προκαλεί σοβαρά συμπτώματα.
Στην αναζήτηση της καλύτερης υγείας απορριπτέα είναι επίσης τα λίπη, εκτός από το ελαιόλαδο και τα λιπαρά που εκ φύσεως υπάρχουν στο αβοκάντο, στους ξηρούς καρπούς και στους σπόρους. Καμία θέση δεν έχουν επίσης τα μεταλλαγμένα, τα χημικά και οτιδήποτε έχει υποστεί επεξεργασία, προσθήκη οποιασδήποτε χημικής ουσίας ή έχει εκτεθεί στο οποιοδήποτε χημικό (π.χ. φυτοφάρμακα).