Ζαν-Πιερ Ζουγέ: Ο «ψεύτης»

Στη γαλλική πολιτική τάξη ελάχιστοι είναι εκείνοι που τολμούν να προσκαλούν στο σπίτι τους τη βραδιά των προεδρικών εκλογών τόσο αριστερούς όσο και δεξιούς, αρκεί μόνο να είναι καλοαναθρεμμένοι. Ο 60χρονος Ζαν-Πιερ Ζουγέ είναι ένας απ’ αυτούς. Εχει γνωστούς παντού. Και μια διαδρομή πρωτοφανή: υπήρξε διευθυντής του γραφείου του Ζακ Ντελόρ στην Κομισιόν, κατόπιν υπηρέτησε τον Λιονέλ Ζοσπέν στο Ματινιόν πριν γίνει υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων επί Σαρκοζί και, τελικά, τον Απρίλιο, γενικός διευθυντής του Ελιζέ με αποστολή να «διασφαλίσει την περίμετρο» του προέδρου Ολάντ, να του προσφέρει «στήριγμα και συμπαράσταση». Ζουγέ και Ολάντ είναι επιστήθιοι φίλοι από τα φοιτητικά τους χρόνια στην ΕΝΑ. Αποκαλύπτεται όμως τώρα πως ο Ζουγέ έχει ένα ελάττωμα: «μιλάει πολύ, μέσα σε τρία τέταρτα, μπορεί να σου πει εμπιστευτικά τρία πράγματα που δεν θα έπρεπε».

Με το που κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ο Σαρκοζί αυτοκτόνησε» δήλωσε πως ουδέποτε συζήτησε με τον Φρανσουά Φιγιόν το θέμα του Σαρκοζί. Τρεις ημέρες αργότερα, αφού οι δύο συγγραφείς αποκάλυψαν πως έχουν καταγράψει τις δηλώσεις που τους είχε κάνει τον Σεπτέμβριο, αναθεώρησε επιβεβαιώνοντας τη συζήτηση. Δεν επιβεβαίωσε και το αίτημα του Φιγιόν αλλά ήταν σαν να το είχε κάνει. Η κυβέρνηση Ολάντ απορρίπτει κάθε ιδέα αποπομπής του. Γεγονός παραμένει πως ένας άνθρωπος που κλήθηκε δίπλα στον γάλλο πρόεδρο ως πλεονέκτημα μετατράπηκε σε μειονέκτημα.