Η δημοσιογραφία, το δικαστήριο και η ετυμηγορία

Τον Ιανουάριο του 2009 βρέθηκα για πρώτη (και ελπίζω τελευταία) φορά στη ζωή μου στο εδώλιο δικαστηρίου. Ημουν κατηγορούμενος… Ο άλλοτε διαιτητής Βαγγέλης Δημητρόπουλος, αισθανόμενος ότι συκοφαντείται επειδή σε άρθρο μου στο «Βήμα της Κυριακής» τον είχα αποκαλέσει «πρωτοπαλίκαρο της Παράγκας», ζητούσε μέσω μήνυσης ηθική δικαίωση αλλά και μία γερή αποζημίωση για δυσφήμηση από τον ΔΟΛ. Ηταν μία διαδικασία που κράτησε περίπου δυόμισι ώρες. Η δικαστής διέκοψε δύο φορές τη δίκη προκειμένου να μελετήσει αποκόμματα εφημερίδων για τη διαιτητική λαίλαπα της εποχής στο ποδόσφαιρο και να μπει στο νόημα. Μεταξύ των δημοσιευμάτων και πλήθος από άρθρα της εποχής για τη σκανδαλώδη διαιτησία (την αναγνωρισθείσα ως πιο απεχθή στα χρόνια της Παράγκας!) κατά της ΑΕΚ σε ντέρμπι της Νέας Φιλαδέλφειας απέναντι στον Ολυμπιακό, στις 15/11/1999. Στο τέλος ήλθε η δικαίωση: «Το δικαστήριο πείστηκε για την ύπαρξη της παράγκας η οποία δρούσε προς όφελος συγκεκριμένης ομάδας και απαλλάσσει τον κατηγορούμενο» απεφάνθη η δικαστής. Το δεδικασμένο υπάρχει για όποιον θέλει να σκαλίσει τέτοιες υποθέσεις.