Η αβάσταχτη μοναξιά του Μπαράκ Ομπάμα

Οσοι μένουν στην Ουάσιγκτον γνωρίζουν ότι ο Μπαράκ Ομπάμα σπανίως βγαίνει από τον Λευκό Οίκο. Οχι από ελιτισμό, αλλά επειδή είναι πιο εύκολο, και θεωρητικά πιο ασφαλές, να γίνονται όλα τα ραντεβού του εκεί. Αυτό όμως που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες έχει κάνει ακόμη και τους πιο υπομονετικούς κατοίκους της πόλης να βρίσκονται στα πρόθυρα υστερίας. Η καθημερινή πια διαδρομή της αυτοκινητοπομπής των τριάντα οχημάτων από τον Λευκό Οίκο προς τη στρατιωτική βάση Αντριους – όπου σταθμεύουν τα δύο Μπόινγκ AF1 που χρησιμοποιεί ο πρόεδρος για τις μετακινήσεις του – προκαλεί κυκλοφοριακό χάος και συνεχή εκνευρισμό. Ολοι οι δρόμοι από όπου περνά κλείνουν τουλάχιστον 15 λεπτά πριν. Οσο και να βιάζεται κανείς, είτε πρέπει να περιμένει υπομονετικά υπό το βλοσυρό βλέμμα των αστυνομικών είτε να κάνει χρονοβόρους κύκλους για να φτάσει στον προορισμό του.

Η ΓΚΡΙΝΙΑ. «Αργησα, γιατί πάλι κάπου πάει ο πρόεδρος…» μου είπαν απολογητικά δεκάδες φορές φίλοι και συνάδελφοι τις τελευταίες ημέρες που η Αμερική ζει σε προεκλογικούς ρυθμούς. «Μεγάλη η κινητικότητα στον Λευκό Οίκο αυτό τον καιρό» σχολίαζαν περαστικοί που παρακολουθούσαν εντυπωσιασμένοι ένα Marine One να απογειώνεται από την πίσω πλευρά της προεδρικής κατοικίας. Οι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι στον Λευκό Οίκο γκρινιάζουν καθημερινά για το βαρύ πρόγραμμα του προέδρου, καθώς ο Μπαράκ Ομπάμα έχει σαρώσει την επικράτεια για να στηρίξει τους υποψηφίους του κόμματος του. Οσους τουλάχιστον δεν τον αποφεύγουν. Ή όσους δεν ντρέπονται να πουν ότι τον ψήφισαν. Γιατί ξαφνικά, σαν να μην του έφταναν όλα τα άλλα, εμφανίστηκαν και αυτοί, οι «δικοί του», που με τη στάση τους τον κάνουν να φαίνεται ακόμη πιο μοναχικός. Η Αλισον Γκράιμς από το Κεντάκι ήταν η γνωστότερη από τους οκτώ δημοκρατικούς υποψηφίους που προτίμησαν να μην εμφανιστούν στο πλευρό του μήπως και ανεβάσουν τουλάχιστον τα δικά τους ποσοστά. H εξέλιξη αυτή δεν θα μπορούσε να μείνει αναξιοποίητη από τους πάντοτε ευρηματικούς Αμερικανούς, οι οποίοι έφτιαξαν ακόμη και στολές για το Χαλοουίν, με τα χρώματα και τα διακριτικά του Δημοκρατικού Κόμματος, που έπρεπε όμως να φορεθούν – όπως έλεγαν οι οδηγίες – με αθλητικά παπούτσια και μπαντάνα για τον ιδρώτα. «Είμαι Δημοκρατικός, αλλά τρέχω μακριά από τον Ομπάμα», όπως έγραφε η μπλούζα κάτω από το γαϊδουράκι.

Για την πολιτική μοναξιά του Μπαράκ Ομπάμα έχουν γραφεί δεκάδες άρθρα τους τελευταίους μήνες, ενώ για την αναποτελεσματικότητα που του αποδίδουν οι αντίπαλοί του κυκλοφορούν αμέτρητα αστεία. Οπως αυτό, που μου μετέφερε συνάδελφος μεγάλης αμερικανικής εφημερίδας ο οποίος κάλυπτε προ ημερών προεκλογική συγκέντρωση στην Αϊοβα.

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ. Ο Μιτ Ρόμνεϊ περιέγραφε στο ξεκαρδισμένο πλήθος πως μπήκε ο Μπαράκ Ομπάμα σε μια τράπεζα να κάνει ανάληψη χρημάτων αλλά είχε ξεχάσει την ταυτότητά του. Τότε ο υπάλληλος τον ρώτησε πώς μπορεί να αποδείξει ποιος είναι. Μπροστά στην αδυναμία του προέδρου, ο υπάλληλος έχασε την υπομονή του: «Κύριε Ομπάμα, πόσα χρήματα θέλετε να σηκώσετε;». Ο ρεπουμπλικανός υποψήφιος Τομ Λάθαμ, πάλι, αστειεύτηκε στο Fox ότι «ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στην Αμερική είναι ο Τζίμι Κάρτερ, αφού ο Ομπάμα τον κάνει να μοιάζει καλός πρόεδρος».

Οι αμερικανοί πρόεδροι γίνονταν πάντα πρωταγωνιστές ανεκδότων και δηλητηριωδών σχολίων. Στην περίπτωση όμως του Μπαράκ Ομπάμα τα βέλη είναι πιο επικίνδυνα γιατί προέρχονται και από το δικό του στρατόπεδο. Είναι κοινό μυστικό εδώ στην Ουάσιγκτον ότι Λευκός Οίκος και Δημοκρατικό Κόμμα δεν διανύουν και τη θερμότερη περίοδο στη σχέση τους. Σε κάθε περίπτωση, ο πρόεδρος είναι ο πρωταγωνιστής αυτών των άνευρων εκλογών. Κι όποιος παρατηρήσει προσεκτικά τις εμφανίσεις του θα δει ότι καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες να κρύψει την κούρασή του.

«Ελα να αγκαλιαστούμε. Ας το κάνουμε για τις κάμερες» ακούστηκε να σιγοψιθυρίζει πρόσφατα στη νοσηλεύτρια Νίνα Φαμ, η οποία τον επισκέφθηκε λίγες ώρες αφότου είχε μάθει ότι είχε νικήσει τον Εμπολα. «Ηρθα να φάω μπέργκερ, τι μου προτείνετε;» ρώτησε τους αιφνιδιασμένους πελάτες γνωστού εστιατορίου στην πλατεία DuPont της Ουάσιγκτον. «Θα στοιχημάτιζα ότι δεν είστε πάντα τόσο ήσυχα παιδιά» είπε χαριτολογώντας στα πιτσιρίκια στην τάξη του δημοτικού σχολείου που επισκέφθηκε. Στην πραγματικότητα, δεν είναι τόσο προσιτός. Είναι χαμογελαστός, αναμφίβολα χαρισματικός και επικοινωνιακός, αλλά δεν είναι πλακατζής σαν τον προκάτοχό του. Ούτε δείχνει να απολαμβάνει ιδιαίτερα τις αναγκαίες χειραψίες, κάτι για το οποίο φημιζόταν ο Μπιλ Κλίντον. Πρέπει όμως να βελτιώσει επειγόντως τη δημοτικότητά του. Τα ποσοστά του είναι τα χαμηλότερα από τότε που εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο και κάθε νέα δημοσκόπηση έρχεται απλώς να διαψεύσει την προηγούμενη και να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους του Δημοκρατικού Κόμματος. Οπως λέει κι ένας γνωστός μου που υποστήριζε ένθερμα όλα τα τελευταία χρόνια τον Ομπάμα και την πολιτική του, «ευτυχώς που δεν κατεβαίνει σε αυτές τις εκλογές, γιατί θα είχαμε χαθεί».

Η επιχείρηση αποδόμησης του έργου του
Αν ο Ομπάμα χάσει στις σημερινές ενδιάμεσες εκλογές και τη Γερουσία, το σημαντικότερο πρόβλημα που θα έχει να αντιμετωπίσει είναι η καλά οργανωμένη επιχείρηση αποδόμησης του έργου του με νομοθετικές πρωτοβουλίες που ήδη βρίσκονται στα συρτάρια των Ρεπουμπλικανών. Δεν θα μπορεί επίσης να διορίζει πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης του.