Εφυγε σαν κύριος, όχι σαν προπονητής

Θα μπορούσε να είναι το χρυσοποίκιλτο περιτύλιγμα στο κουτί της Σούπερ Λίγκας. Ακόμη κι αν όσα βρίσκονται μέσα στον μικρόκοσμο του ελληνικού πρωταθλήματος έχουν φθίνει σε ποιότητα, ένα λαμπερό περιτύλιγμα ώρες ώρες μετρά πολύ. Και ο Τζενάρο Γκατούζο υπήρξε ένας καλός λόγος για να στρέφει κάποιος το βλέμμα του σε μια διοργάνωση που στερείται αληθινών αστέρων.

Χθες ο ιταλός προπονητής είπε «αντίο» και πρόσθεσε πως η απόφασή του να αφήσει τον ΟΦΗ είναι αμετάκλητη. Οντως, ο πάλαι ποτέ άσος της Εθνικής Ιταλίας και σπουδαίος πρωταγωνιστής σε μεγάλα παγκόσμια ραντεβού αφήνει το στίγμα του στην Κρήτη. Με τον εκρηκτικό χαρακτήρα του Βεζούβιου και την αντάρα του Κρητικού Πελάγους ο Γκατούζο έδωσε στον ΟΦΗ λίγη από τη λάμψη του. Παραπάνω θα ήταν αδύνατο – άλλωστε έμεινε μόνο τέσσερις μήνες στο Ηράκλειο. Στα πρώτα κρύα φόρεσε το κασκολάκι του και τραβά γι’ άλλες πολιτείες.

«Δεν μπορώ να αντιμετωπίζω προβλήματα, δεν είμαι ο πρόεδρος, η δουλειά μου είναι το ποδόσφαιρο, φεύγω γιατί αγαπώ την ομάδα, αλλά δεν μπορώ να σηκώσω το βάρος. Υπάρχουν διαφορετικές προτεραιότητες καθημερινά και όχι μόνο το αγωνιστικό» τόνισε ο Γκατούζο αμέσως μετά το χθεσινό 2-3 από τον Αστέρα Τρίπολης, μια ήττα που σε ό,τι αφορά στο σκορ μάλλον κολακεύει τους ποδοσφαιριστές του. Γιατί ενώ την περασμένη Κυριακή απέναντι στον ΠΑΟ οι μαχητές του ΟΦΗ δάγκωναν, χθες υποτάχθηκαν στην τύχη τους απέναντι σε μια ομάδα κουρασμένη και ξεζουμισμένη ένεκα του αγώνα με την Τότεναμ στο Λονδίνο και των πολλαπλών αεροπορικών ταξιδίων.

Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ. Τι ήθελε, ωστόσο, να πει όχι ο ποιητής αλλά ο προπονητής; Ο ΟΦΗ αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα δυσθεώρητα. Το μπαράζ προσφυγών από ποδοσφαιριστές του συχνά δημιουργεί θέματα και πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος αφαίρεσης βαθμών. Το τρωθέν κύρος του ΟΦΗ είναι για ορισμένους λόγος να επιτίθενται σε Λίγκα και Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού. Ο Γκατούζο πολλάκις χρησιμοποιεί τρεις λέξεις: νοοτροπία, οργάνωση, επαγγελματισμός. Το τρίπτυχο αυτό δεν το βρήκε στο Ηράκλειο ή, αν προτιμάτε, ήθελε πολύ περισσότερα στους συγκεκριμένους τομείς. Βέβαια, αν ανέμενε να δει κάτι από Μιλάνο και τις ένδοξες ημέρες του ως ποδοσφαιριστής, λάθεψε. Θέλησε να μεγαλώσει, να μάθει μαζί με τον ΟΦΗ και τελικά μένει στα μισά του δρόμου.

Εδώ αξίζει να σημειώσουμε πως υπήρξαν και άλλα ξεσπάσματα του ηφαιστειώδους Ιταλού. Μετά το φιλικό με τον Εργοτέλη τα έριξε στους ποδοσφαιριστές, ουδείς ξεχνά τις κόντρες με Δασκαλάκη και Φραγκουλάκη, ενώ μετά τη νίκη απέναντι στον Ατρόμητο ξεκαθάρισε σε έντονο ύφος πως δεν φεύγει από την ομάδα. Θα παλέψει. Αλλά, τελικά, ηττήθηκε. Θα λέγαμε πως ο Τζενάρο Γκατούζο ένιωσε πως οι παίκτες τού τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια του. Ουδέποτε τον αποδέχθηκαν στο 100%, μολονότι ο ίδιος έδειξε διάθεση να βοηθήσει την ομάδα και μάλιστα έφερε τεχνικό (και όχι μόνο) εξοπλισμό στο Ηράκλειο.

Ο ΡΟΛΟΣ. Για τον ΟΦΗ ο μπαρουτοκαπνισμένος Γκατούζο ήταν ένα στοίχημα. Οπως ήταν κάποτε ο Μπλαχίν στον Ολυμπιακό. Ενας διάσημος πρώην παίκτης που πρέπει να χτίσει όνομα και ως προπονητής. Να επιβληθεί στους παίκτες με βάση το βιογραφικό του. Ο Γκατούζο δεν το κατάφερε. Και αποχωρεί με ψηλά το κεφάλι και επίσης υψηλές φιλοδοξίες.

Τι έδωσε στην ομάδα; Ας είμαστε ειλικρινείς. Τίποτα το αληθινά αξιοσημείωτο. Πάθος, μαχητικότητα, αλλά αυτά τα έχουν ομάδες όχι με μεγάλο ταβάνι στο αγωνιστικό τους βεληνεκές. Αγαπήθηκε, πάντως, από τον κόσμο του ΟΦΗ. Οπως και ο Σα Πίντο. Αλλά, για να είμαστε ξανά ειλικρινείς, ο Πορτογάλος ήταν προπονητής!

Arrivederci

Τι σου είναι το ποδόσφαιρο! Από το ζενίθ στο ναδίρ και τούμπαλιν! Μία εβδομάδα νωρίτερα, ο Γκατούζο δεν πάτησε στα πλακάκια του αεροδρομίου του Ηρακλείου. Στα χέρια τον πήρε ο κόσμος μετά τον θρίαμβο στη Λεωφόρο. Και χθες, αποφάσισε να πει «τέλος».