Επανεμφάνιση με απειλές από την Πόλα Ρούπα

Με ένα πολυσέλιδο κείμενο – μανιφέστο για την αναγκαιότητα της ένοπλης δράσης, της σύγκρουσης για την «ανατροπή του συστήματος και την επανάσταση» η καταζητούμενη Πόλα Ρούπα έστειλε το βράδυ της Παρασκευής μήνυμα – προειδοποίηση για νέα τρομοκρατικά χτυπήματα.

Σε δεκατρείς σελίδες και 7.500 λέξεις η Ρούπα δίνει το «παρών» και κάνει σαφές ότι η σύλληψη του Μαζιώτη δεν αφοπλίζει και την ίδια. «Οσες σφαίρες και να μας ρίξουν, εμάς δεν θα μας νικήσουν. Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν θα πεθάνει ποτέ». Παρά τα αλλεπάλληλα πλήγματα στην οργάνωση από την Αστυνομία, η Ρούπα επιμένει ότι ο Επαναστατικός Αγώνας «αν και πέρασε διά πυρός και σιδήρου, παραμένει ζωντανός με προοπτική να προχωρήσει και σε επόμενα βήματα». Προχωρώντας μάλιστα ακόμη περισσότερο, φθάνει να σημειώσει πως «θα ήταν μεγάλο επίτευγμα αν καταφέρναμε να δημιουργήσουμε ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο ένοπλης δράσης που θα κατάφερνε να χτυπήσει υπερεθνικούς πολιτικούς και οικονομικούς μηχανισμούς».

Πέρα από τη ρητορική της, που ερμηνεύεται από την Αντιτρομοκρατική ως απειλή για νέα χτυπήματα, δύο στοιχεία προκαλούν το ενδιαφέρον σε σχέση με το νέο κείμενο της Ρούπα – το δεύτερο μετά τη σύλληψη του Μαζιώτη.

Οπως η 17 Νοέμβρη. Η επιστολή δεν δημοσιοποιήθηκε διαδικτυακά όπως τα προηγούμενα κείμενά της (θεωρείται συγγραφέας όλων των κειμένων του Επαναστατικού Αγώνα), αλλά αφέθηκε σε φωτοτυπημένα αντίγραφα στο Πολυτεχνείο το βράδυ της περασμένης Παρασκευής. Ειδικότερα, αφέθηκε έξω από αίθουσα του Πολυτεχνείου όπου έγινε εκδήλωση με θέμα «Ενοπλος αγώνας, επαναστατικό κίνημα και κοινωνική επανάσταση». Στην εκδήλωση, μάλιστα, είχε προαναγγελθεί και τηλεφωνική παρέμβαση του Μαζιώτη από τις φυλακές των Διαβατών, πράγμα που δεν έγινε. Την ίδια πρακτική – να αφήνει, δηλαδή, κείμενα σε συγκεκριμένα σημεία – έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν η 17 Νοέμβρη με τη διαφορά ότι το κείμενο της Ρούπα δεν ήταν προκήρυξη ανάληψης κάποιας τρομοκρατικής ενέργειας.

Σε κάποιο σημείο του κειμένου, μάλιστα, η Πόλα Ρούπα κάνει αναφορά στη χρονική περίοδο που «γεννήθηκε» ο Επαναστατικός Αγώνας: «Μετά το κατασταλτικό (όπως το χαρακτηρίζει) χτύπημα εναντίον της 17 Νοέμβρη και τις συλλήψεις του ΕΛΑ που άφησαν», όπως λέει, «έντονη την αίσθηση της ήττας των ένοπλων επαναστατικών εγχειρημάτων» .

Η ίδια μάλιστα αντιλαμβάνεται τον Επαναστατικό Αγώνα ως διάδοχη κατάσταση αυτών των οργανώσεων που «κάλυψε το κενό»: «Συνειδητά δημιουργήθηκε με στόχο να ξαναδώσει ζωή σε ένα πρόταγμα και μια προοπτική που από πολλούς είχε εγκαταλειφθεί, αναπτύσσοντας κόντρα στις αρνητικές συνθήκες της εποχής την ένοπλη δράση. Και ως προς αυτό το ζητούμενο, τα κατάφερε» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Σταμπούλος. Το δεύτερο σημείο που προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως είναι η αναφορά της στον Αντώνη Σταμπούλο που κατηγορείται από την Αστυνομία ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα. Η Ρούπα τον χαρακτηρίζει «αναρχικό σύντροφο» και υποστηρίζει ότι μετά τη σύλληψή του «η κυβέρνηση Σαμαρά διά στόματος Κικίλια δεν προσπάθησε καν να κρύψει τον πανικό της μπροστά στην υπόθεση και μόνο ότι σημαίνοντα στελέχη της οικονομικής ελίτ στη χώρα και πολυεθνικές μπορεί να χτυπηθούν και συνέδεσε άμεσα την πορεία εξόδου του καθεστώτος από την κρίση με τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα».

Πάντως, η Ρούπα ερμηνεύει ως «απόδειξη της πολιτικής βαρύτητας που φέρει ο Επαναστατικός Αγώνας αλλά και ειδικά ως αγωνιστής ο σύντροφος» τις αντιδράσεις που προκάλεσε η σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη, κάνοντας λόγο για «πανηγυρισμούς σε Ελλάδα και ΗΠΑ».

Η Ρούπα, εκτός από απειλές για συνέχιση της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα, παρά τη σύλληψη και του Μαζιώτη, επιχειρεί να ανοίξει διάλογο με ζητήματα την καταστολή, την ηττοπάθεια και τον σκεπτικισμό για την ανάγκη συνέχισης του «ένοπλου αγώνα», όπως λέει.

Αναπτύσσει τις θέσεις της για την αναγκαιότητα της «ένοπλης πάλης», για «τον αγώνα για την ανατροπή του συστήματος και την επανάσταση ως μόνη επιλογή».

Μήνυμα στον Μαζιώτη. Στην αρχή του κειμένου της, μάλιστα, αναφέρεται στον συντροφό της Νίκο Μαζιώτη στέλνοντάς του σαφές μήνυμα. «Νίκο, ξέρω πως τη δύναμη την έχεις. Εμείς, όπως έχουμε πει και στα αμφιθέατρα, απλά αλλάζουμε σημεία αγώνα. Ομως ο αγώνας μας είναι ο ίδιος όπου και να βρισκόμαστε, είτε μέσα είτε έξω από τη φυλακή».

Επαναλαμβάνει δε ότι η σύλληψή του ήταν ένα πλήγμα για τον Επαναστατικό Αγώνα, όχι όμως ικανό να σταματήσει τη δράση της οργάνωσης. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης στα μάτια μας δεν είναι “ένας πληγωμένος σύντροφος που μπήκε φυλακή”, αλλά ένας επαναστάτης που έδωσε μια ηρωική μάχη ενάντια σε δεκάδες ένοπλους φρουρούς του καθεστώτος και που δεν τον λυγίζουν ούτε οι σφαίρες ούτε οι φυλακές».

Για τον Επαναστατικό Αγώνα προσθέτει ότι «αυτός δεν είναι μια οργάνωση που “χτυπήθηκε για μια ακόμη φορά από την καταστολή”, είναι μια οργάνωση που παρά τα πλήγματα που έχει δεχτεί στέκεται πάντα όρθια, είναι ζωντανή και συνεχίζει στην ίδια πάντα πορεία που έχει χαράξει».

Περισσότερο αποφασισμένη από ποτέ, η Ρούπα κλείνει το κείμενό της δηλώνοντας την πίστη της στις πεποιθήσεις της οργάνωσης και τονίζει ότι «όταν κάποιος από εμάς δίνει τη ζωή του για την επανάσταση, το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι να πολεμήσεις με όλες σου τις δυνάμεις για να γίνει».

Διεθνής δράση
«Θα ήταν μεγάλο επίτευγμα αν καταφέρναμε να δημιουργήσουμε ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο ένοπλης δράσης που θα κατάφερνε να χτυπήσει υπερεθνικούς πολιτικούς και οικονομικούς μηχανισμούς», αναφέρει στο πολυσέλιδο μανιφέστο της, η καταζητούμενη Πόλα Ρούπα.