Όνειρα μετά τo «Xenia»

Τον ρόλο του αλβανού Οδυσσέα, που μαζί με τον μικρότερο αδερφό του Ντάνι ξεκινούν μια περιπέτεια αναζητώντας τον βιολογικό τους έλληνα πατέρα, τον κέρδισε με το σπαθί του. Επειτα από μήνες οντισιόν και προβών. «Ημουν στο πρώτο έτος της δραματικής όταν ήρθε για κάστινγκ μια εταιρεία που έστειλε ο Πάνος. Αναζητούσε Αλβανούς δεύτερης γενιάς, που να μιλάνε ελληνικά και αν γίνεται να τραγουδάνε. Πήγα τη δεύτερη φορά στο κάστινγκ επειδή την πρώτη δούλευα σε μπαρ σερβιτόρος και δεν μ’ άφησαν να πάω. Αρχικά ξεκίνησε μια περίοδος τετράμηνου δοκιμαστικού κάστινγκ με τον Πάνο που μας ζητούσε αυτοσχεδιασμούς και στη συνέχεια έκανα για άλλους τρείς μήνες πρόβες με τον Κώστα (Νικούλι). Στις 28 Οκτωβρίου του 2012 μας επέλεξε τελικά, μας είπε την ιστορία και μας έδωσε το σενάριο. Για τους επόμενους επτά μήνες κάναμε πρόβες πέντε με έξι φορές την εβδομάδα επί τέσσερις ώρες».  Αλβανικής καταγωγής και ο Νίκος, έχοντας μεγαλώσει από τα έξι του χρόνια στην Ελλάδα, στα χαρτιά τουλάχιστον παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με τον ήρωά του. Οι οποίες δεν σταματούν εκεί. «Το κυρίαρχο κοινό στοιχείο μας είναι ότι μεγαλώσαμε πιο γρήγορα σε σχέση με την ηλικία μας. Ο ήρωας έφυγε στα 14 να ζήσει μόνος του στην Αθήνα κι έπιασε δουλειά, εγώ έζησα έναν χρόνο μόνος μου χωρίς τους γονείς μου που είχαν έρθει στην Ελλάδα και από τα 17 μου εργάζομαι για να μην τους επιβαρύνω. Επίσης είμαι πιο ορθολογιστής, κυνηγάω τ’ όνειρό μου, έχω έναν μικρότερο αδερφό και ξέρω πώς είναι να τον φροντίζεις». Την περίοδο που ήρθε στην Ελλάδα το 1997, ο ρατσισμός απέναντι στους Αλβανούς ήταν δυνατός. «Τα παιδιά στο δημοτικό έλεγαν ελεύθερα τη γνώμη τους και “χτυπούσαν” στο ψαχνό. Δεν με έπαιζαν, κάθε φορά που τσακωνόμασταν με φώναζαν Αλβανό ενώ δεν μου έδιναν και τον λόγο μέσα στην τάξη. Κάποιος δάσκαλος στο μάθημα της Ιστορίας, όταν θέλησα να πω κάτι, μου είπε πως δεν μπορώ να μιλάω για την ελληνική ιστορία γιατί δεν ήμουν Ελληνας».

Στις Κάννες. Η συνεργασία του με τον Πάνο Κούτρα ήταν η ευκαιρία που αναζητούσε και η καλύτερη αρχή που θα μπορούσε να ζητήσει. «Πήγα στο Φεστιβάλ Καννών που δεν το πίστευα ποτέ. Ημασταν όλοι μαζί στο κόκκινο χαλί κι έβλεπα απέναντι τη Μαριόν Κοτιγιάρ, τον Σταλόνε με τον Σβαρτζενέγκερ, τη Νικόλ Κίντμαν. Λες, “α, ωραία σ’ έχω δει στην τηλεόραση, να πάρω αυτόγραφο”, και μετά συνειδητοποιείς ότι έχεις έρθει για τον ίδιο σκοπό», λέει.

Στην ελληνική προβολή της ταινίας στις Νύχτες Πρεμιέρας, το πιο γλυκό μπράβο το εισέπραξε από τη μητέρα του, η οποία «βγήκε κλαμένη από την αίθουσα». Για το επόμενο στάδιο είναι γεμάτος όνειρα. Θέλει να συνεχίσει να παίζει στον κινηματογράφο, να κερδίσει μια θέση σε θίασο που ανεβάζει Σαίξπηρ ή αρχαία τραγωδία. «Οπως μου είπε και ο βέλγος ηχολήπτης στα γυρίσματα του “Xenia”, οι ηθοποιοί θέλουν να υποφέρουν. Εγώ θέλω να υποφέρω σε άλλους ρόλους. Δεν θέλω να βγει αληθινός ο πατέρας μου που όταν του είπα ότι θα γίνω ηθοποιός μου είπε ότι θα καταλήξω να φτιάχνω λάσπη στην οικοδομή σαν κι αυτόν».