Η επιτομή του τουριστικού ντιζάιν

«Η αρχιτεκτονική είναι μια δημόσια χειρονομία». Η φράση αυτή γίνεται το μανιφέστο του αρχιτεκτονικού γραφείου 3SK Στυλιανίδης Αρχιτέκτονες που συνοδεύει την έκθεση της σαραντάχρονης παραγωγής του έργου τους στο Μουσείο Μπενάκη. Εκπρόσωπος της τουριστικής αρχιτεκτονικής με πολλά δείγματα δημιουργίας ξενοδοχειακών συγκροτημάτων, πολυτελών resorts και σπα στα νησιά του Αιγαίου και στην Κρήτη, ανακαινίσεις ξενοδοχειακών μονάδων στα αστικά κέντρα Αθήνας και Θεσσαλονίκης, η ομάδα έχει στο βιογραφικό της και τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της μετασκευής του πρώην εργοστασίου ΦΙΞ σε Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ενα έργο η κατασκευαστική περιπέτεια του οποίου εμποδίζει το κτίριο να συνδεθεί με την πόλη, παραμένοντας προσωρινά ένα κέλυφος χωρίς περιεχόμενο και κλειστό για το κοινό.  

Το 2004 στο γραφείο των αρχικών συνεργατών Αντώνη και Βαγγέλη Στυλιανίδη με τη συμμετοχή των Κώστα Σιώνη, Καλλιόπης Κοντόζογλου και Βάσιας Στυλιανίδη ιδρύθηκε η ΑΕ 3SK Στυλιανίδης Αρχιτέκτονες . Η Καλλιόπη Κοντόζογλου αποχώρησε από το γραφείο τον Οκτώβριο του 2010. Ωστόσο, από το 1972 έως το 2014 οι 3SK Στυλιανίδης Αρχιτέκτονες  σχεδίασαν και κατασκεύασαν έργα ιδιωτικού και δημόσιου χαρακτήρα που ο κατάλογός τους περιλαμβάνει ιδιωτικές κατοικίες, εμπορικά κτίρια, ανακαινίσεις κτιρίων, χωροταξικές μελέτες.

Παιχνίδια μνήμης. Η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς στηρίζεται σε ένα παιχνίδι της μνήμης μέσα από στοιχεία αρχείου και χωροταξικά αποτελείται από δύο μέρη. Στους πλευρικούς τοίχους της αίθουσας παρουσιάζονται σχέδια και φωτογραφίες των έργων τους, ενώ στο κέντρο οι ξύλινοι πάγκοι με διαφανές κάλυμμα παρουσιάζουν μια διαφορετική μορφή αφήγησης γύρω από την κοπιαστική σχεδιαστική εργασία. Παλιές τεχνικές με διαχρονική αξία διεκδικούν την προσοχή του επισκέπτη αυτής της έκθεσης. Για να τονίσουν αυτό που υπάρχει πίσω από κάθε υλοποιημένη κατασκευή. Χάρακες στένσιλ, κλιμακόμετρα, διαβήτες, μηχανικά μολύβια και ραπιντογράφοι τοποθετούνται πάνω στις προθήκες ανάμεσα σε παλαιά έντυπα, πρωτότυπα σκίτσα και σχέδια. Υπενθυμίζουν ότι πριν από την εποχή του ψηφιακού σχεδιασμού η αρχιτεκτονική έρευνα ξεκινούσε στο χέρι, με μολύβι, με σκίτσα, σκαριφήματα στο χαρτί και έφτανε σε διαφανείς φωτοτυπίες, με ξυσίματα, σβησίματα και μπαλώματα. Ολα τους ίχνη της χειρωνακτικής εργασίας που είχε προηγηθεί της αρχιτεκτονικής μακέτας του έργου.

Οι 3SK Στυλιανίδης Αρχιτέκτονες υπογραμμίζουν ότι τα έργα που περιλαμβάνονται στην έκθεση «δεν διεκδικούν την ταυτότητα των μοναδικών αντικειμένων. Παρουσιάζουν το αποτέλεσμα του καθημερινού βιώματος της αρχιτεκτονικής πρακτικής μέσα από το επάγγελμα και τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ μας και με τους πελάτες μας. Υπηρετούμε ένα δύσκολο επάγγελμα, το οποίο όταν κατά την άσκησή του συνδιαλέγεται δημιουργικά με τις ιδέες και τα έργα της ιστορίας του και με το ζωντανό σύγχρονο παρόν του, διαμορφώνει ένα περιβάλλον ζωής γεμάτο απρόβλεπτα, ικανοποιήσεις και απογοητεύσεις».