Λευτέρης Λαζάρου: Βαρούλκο για τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Η καλλονή λιβανέζα δικηγόρος που έκλεψε την καρδιά του πιο ωραίου εργένη του σινεμά, πριν καν κοπάσει ο θόρυβος από τον ρομαντικό γάμο της με τον Τζορτζ Κλούνι στην Ιταλία, βρέθηκε στην Αθήνα για την υπόθεση της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα. Και αμέσως μετά τη συνάντηση με την ηγεσία του ΥΠΠΟ γευμάτισε στη μαρίνα του Μικρολίμανου όπου έχει εγκατασταθεί πλέον ο Λευτέρης Λαζάρου. Δίπλα της καθόταν η επίσης ωραία υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη και ο υπουργός Πολιτισμού Κώστας Τασούλας. Παρόντες βεβαίως ήταν το αφεντικό της Τζέφρι Ρόμπερτσον, ο έτερος συνεργάτης του λονδρέζικου δικηγορικού γραφείου Doughty Street Chambers Νόρμαν Πάλμερ και ο πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για τον Επαναπατρισμό των Γλυπτών Ντέιβιντ Χιλ. Συνολικά εννέα άτομα, οι δύο νεαρές κυρίες και οι επτά ώριμοι συνοδοί τους, κάθησαν στο πιο ωραίο τραπέζι του Βαρούλκου, δίπλα στο νερό, αγναντεύοντας την μπούκα του λιμανιού ενώ έτρωγαν.

Αν και το εστιατόριο ήταν γεμάτο εκείνη την ώρα, είχαν φροντίσει να στρώσουν το τραπέζι – η κράτηση είχε γίνει από το πρωθυπουργικό γραφείο – στο κέντρο της βεράντας με ελεύθερα τα πλαϊνά ώστε να εξασφαλιστεί μια κάποια διακριτικότητα στους υψηλούς πελάτες. Από τους εργαζόμενους του εστιατορίου μόλις τρεις άνθρωποι γνώριζαν ποιοι θα ήταν οι υψηλοί καλεσμένοι και έβγαλαν φωτογραφίες αφού πια είχε τελειώσει το γεύμα.

Παρ’ όλα αυτά, κάποιος δημοσιογράφος το είχε πληροφορηθεί εγκαίρως – «όχι πάντως από εμάς» λέει ο Λαζάρου, που φροντίζει να διαφυλάσσει τους πελάτες του -, είχε κλείσει τραπέζι και έβγαλε τις φωτογραφίες από το γεύμα που διέρρευσαν αμέσως μετά. Απ’ έξω βέβαια τα φλας και οι κάμερες αστράφτανε, αφού έλληνες και ξένοι φωτορεπόρτερ ακολουθούν κατά πόδας τη νεαρή και υπέρκομψη δικηγόρο η οποία έχει χτίσει μια διεθνή καριέρα πριν γίνει κυρία Κλούνι και έχει γίνει η ελπίδα μας για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Ελπίδα άλλωστε σημαίνει και το όνομά της στα αραβικά.

Πώς είναι η Αμάλ; «Είναι μια εξαιρετική και ευγενέστατη κυρία, ένας άνθρωπος γλυκύτατος με ζεστασιά χαρακτήρα, ομιλητική, απλή και φιλική, που πραγματικά απόλαυσε το φαγητό μου. Τα πιάτα ερχόντουσαν άδεια στην κουζίνα, φρόντιζα να ελέγχω συνεχώς την κατάσταση, μετά από κάθε πιάτο πήγαινα κοντά τους ο ίδιος για να δω πώς προχωράει το γεύμα» λέει ο Λευτέρης Λαζάρου που αμέσως μετά το γεύμα ανέβασε στο facebook μια φωτογραφία του όπου συνομιλεί με την Αλαμουντίν υπό το βλέμμα της Ολγας Κεφαλογιάννη. Και στο post έγραψε: «Χαίρομαι που έχει ξεκινήσει αυτή η προσπάθεια επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα και είναι τιμή μου να φιλοξενώ στο Βαρούλκο τις προσωπικότητες που υποστηρίζουν τον σκοπό αυτό».

Το γεύμα. Η Αμάλ τον αποχαιρέτησε στα ελληνικά: «Ευχαριστώ πολύ» του είπε για να συμπληρώσει αμέσως μετά στα αγγλικά: «Αυτά είναι τα μόνα ελληνικά που ξέρω αλλά θα προσπαθήσω να μάθω περισσότερα» ενώ στο βιβλίο του εστιατορίου έγραψε: «Αγαπητό προσωπικό του εστιατορίου Βαρούλκο, σας ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή και για το υπέροχο γεύμα. Αμάλ». Εν τω μεταξύ είχε γευτεί ένα μενού ειδικά προσαρμοσμένο από τον Λαζάρου για ξένους καλεσμένους «ώστε να απολαύσουν όσο περισσότερη Ελλάδα γίνεται». Δοκίμασε δύο διαφορετικά εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα από την Καλαμάτα και την Κριτσά Λασιθίου, εντυπωσιάστηκε από τις δαμασκηνολιές που παράγει ένας οδοντίατρος στο Αστρος Κυνουρίας, έφαγε αχινοσαλάτα και ψάρια Χαλκιδικής, μαριναρισμένο λαβράκι, τραγανά φιλέτα μπαρμπουνιού με μους τσακώνικης μελιτζάνας, φιλέτο χριστόψαρο με μους σελινόριζας και λαδολέμονο, αλλά και ένα από τα εμβληματικά πιάτα του Λαζάρου, κριθαράκι με γαρίδες Αμβρακικού.

Και αντίθετα από το στερεότυπο που θέλει τα ψαρικά να συνοδεύονται με λευκό κρασί, επέλεξε κόκκινο! Ηπιε, λοιπόν, Κτήμα Αβέρωφ ερυθρό του 2009 και τα σχόλια έδωσαν και πήραν ύστερα από αυτό. Αλλά ο σεφ, που θεωρείται ένας από τους πρώτους ανανεωτές της ελληνικής κουζίνας, βάζει τα πράγματα στη θέση τους: «Είναι μια πολύ πρόχειρη αντιμετώπιση να λες ότι κάποιος δεν ξέρει όταν πίνει κόκκινο κρασί σε ψαράδικο. Με το συγκεκριμένο μενού εμείς προτείναμε και λευκό και κόκκινο κρασί γιατί η δική μου κουζίνα, ειδικά, ταιριάζει πολύ με το κόκκινο. Για παράδειγμα, το κριθαράκι, ένα κατ’ εξοχήν παραδοσιακό μας φαγητό που το μαγειρεύω με ζωμό από μοσχάρι και το συνοδεύω με γαρίδες, είναι ένα πιάτο που ταιριάζει ιδανικά με κόκκινο κρασί. Κατά τη γνώμη μας, λοιπόν, η Αλαμουντίν έκανε την πιο σωστή επιλογή».

Αγάπη για το ρίσκο. Γαρίδες με κριθαράκι βρασμένο σε ζωμό μοσχαρίσιο; Ναι, και δεν είναι η μοναδική φορά που έχει ρισκάρει ο Λευτέρης Λαζάρου. Μια ζωή το κάνει αυτό. Τρεις γενιές Πειραιώτης, άνοιξε το πρώτο του εστιατόριο το 1987 στην οδό  Διστόμου, πολύ μακριά από το γνωστά στέκια του Κολωνακίου και της Γλυφάδας, εμπνεύστηκε το όνομά του από τον στίχο του επίσης Πειραιώτη Βαγγέλη Γερμανού «πέφτει μια ήσυχη βροχή, ήσυχη σαν θλιμμένη κούκλα, σαν στοιχειωμένη στα πανιά και στα βαρούλκα» – ένα από τα τραγούδια που είχε γράψει ο Βαγγέλης με μια κιθάρα σε κασέτα όταν ακόμη ήμασταν φοιτητές μαθηματικών -, έκανε διάσημες την κολοχτύπα, τη ζαργάνα και την κατσούλα και δικαιώθηκε. Το Βαρούλκο έγινε αμέσως στέκι του Χατζιδάκι, της Μελίνας και του Τσαρούχη που μαγεύτηκαν από τη σούπα με το μελάνι σουπιάς, το καλαμάρι με το πέστο και τον λαχανοντολμά με τον κιμά καραβίδας, πιάτα τα οποία πλέον θεωρούνται κλασικά και το 2002 τού χάρισαν το πρώτο αστέρι Michelin που δόθηκε σε ελληνικό εστιατόριο και έκτοτε το διατηρεί.

Και συνεχίζει να ρισκάρει. Γιατί τι άλλο να πεις για την πρόσφατη συμμετοχή του σε διαφημιστική καμπάνια μεγάλης γερμανικής αλυσίδας τροφίμων; Φέτος τον χειμώνα, ο Λευτέρης Λαζάρου πρόκειται να κονταροχτυπηθεί σε επίπεδο συνταγών με τον φίλο του Δημήτρη Σκαρμούτσο. Εχθροί και φίλοι του αντιμετώπισαν με δυσμενή σχόλια το πρώτο διαφημιστικό. Ο Λαζάρου, όμως, είναι κάθετος: «Πριν συμφωνήσω το έλεγξα. Είναι μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία που δίνει δουλειά σε περισσότερους από 4.000 εργαζόμενους στη χώρα μας, με επενδύσεις 1,2 δισ. και εξαγωγές ελληνικών προϊόντων. Στο δικό μου μαγαζί, εξάλλου, δουλεύουν 42 άνθρωποι και, αν θέλω να διατηρήσω την ποιότητά του, πρέπει να εξασφαλίζω χρήματα και από άλλες πηγές».