[Θεωρείο] Τα χύμα «γαλλικά» μιας κομψής κυρίας

Αντίθετα με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, στις δημοκρατίες οι θεσμοί δεν ταυτίζονται με τους φυσικούς τους φορείς. Είναι κάτι που ισχύει και για τους διεθνείς οργανισμούς. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για παράδειγμα, δεν είναι η Κριστίν Λαγκάρντ και η Κριστίν Λαγκάρντ δεν είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – ακόμη και όταν ως επικεφαλής του εκφράζει την άποψη ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ανάγκη «προληπτικής στήριξης». Η Λαγκάρντ δεν είναι ούτε λίστα με υπόπτους φοροδιαφυγής, όπως πιστέψαμε ένα φεγγάρι. Αλλά δεν είναι αυτό που την κατατάσσει στην κατηγορία των αταξινόμητων. Περισσότερο είναι ένας λόγος που πίσω από το αυστηρό και κομψό παρουσιαστικό κρύβει έναν κάπως χύμα χαρακτήρα και ένα θυμικό που κινείται λίγο ανεξέλεγκτα πριν επιστρέψει στη λογική του σαβουάρ βιβρ με κάποια διορθωτική δήλωση.

Είναι ένα είδος «γαλλικών», το οποίο θεωρητικά δεν συνάδει με το αξίωμα του επικεφαλής του ΔΝΤ και ένα «είπα – ξείπα» που κλωτσάει κάπως. Συνέβη τον περασμένο μήνα, όταν δήλωσε ότι οι πλούσιοι Ελληνες απειλούν τη ζωή της για να πει στη συνέχεια ότι οι απειλές δεν ήταν ακριβώς απειλές αλλά μερικά απρεπή σχόλια ελληνικής προέλευσης που είχαν εμφανιστεί πριν από μερικά χρόνια στην ιστοσελίδα της στο facebook. Συνέβη και τον Μάιο του 2012, όταν κατέθετε σε συνέντευξή της στον «Γκάρντιαν» ένα ηχηρό no mercy για τα ελληνικά δεινά με κερασάκι έναν άκομψο συσχετισμό των παιδιών στον Νίγηρα με τα παιδιά στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον οποίο τα πρώτα αξίζουν περισσότερη προσοχή από τα δεύτερα. Ηταν ένα σκληρό μάθημα φορολογικής συνείδησης που ολοκληρώθηκε λίγες ώρες αργότερα με μια έμμεση συγγνώμη και μια δήλωση συμπάθειας για «τον ελληνικό λαό και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει». Εξι μήνες αργότερα έλεγε για τη μείωση του ελληνικού χρέους ότι «τίποτε δεν έχει τελειώσει μέχρι να τραγουδήσει η χοντρή κυρία». Θα μπορούσε να είναι εντελώς αθώο εάν δεν έφερνε αυτόματα στο μυαλό όλων τη σωματοδομή της γερμανίδας καγκελαρίου.

Η χθεσινή δήλωση της Λαγκάρντ περί «προληπτικής στήριξης» δεν ήταν χύμα ως προς τη διατύπωση. Ηρθε όμως μερικές ώρες μετά τη διαβεβαίωση του Αντώνη Σαμαρά στο Bloomberg ότι η Ελλάδα μπορεί να επιζήσει στη ζούγκλα των αγορών. Από αυτή την άποψη, προσθέτει άλλο ένα κομμάτι στο παζλ της ειδικής σχέσης της Κριστίν Λαγκάρντ με την Ελλάδα. Είναι μια σχέση που ξεκίνησε το 2009, όταν ο Γιάννης Παπαθανασίου ανέλυε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας στην τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας αραδιάζοντας αριθμούς πάνω σε μια χαρτοπετσέτα. Δηλαδή, χύμα.