Αναζητούνται κονδύλια

Η κατάρα της ανασκαφής του Μουσείου Ακρόπολης φαίνεται πως ακόμη δεν έχει λυθεί και εξακολουθεί να ταλαιπωρεί όσους εμπλέκονται μαζί της. Μπορεί το πιο πρόσφατο χτύπημα να είναι η καθυστέρηση των εγκαινίων της, αφού αναμενόταν σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό να ανοίξει για το κοινό το καλοκαίρι του 2010, αλλά πέντε χρόνια μετά τα εγκαίνια του Μουσείου εξακολουθεί να παραμένει κλειστή για τους περί το ένα εκατομμύριο επισκέπτες που περνούν το κατώφλι του δημοφιλούς ιδρύματος κάθε χρόνο. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από την έλλειψη χρημάτων.

Θύμα της οικονομικής κρίσης αποδείχθηκε και η ανασκαφή, όταν τα αποθεματικά του Μουσείου που προορίζονταν για την ανάδειξή της κουρεύτηκαν – και από 3,7 εκατ. ευρώ έμειναν στο ταμείο μόλις 900.000 ευρώ. Ωστόσο οι μελέτες ετοιμάζονται ώστε με την πρώτη ευκαιρία να μπορέσει το έργο της ανάδειξης της ανασκαφής είτε να ενταχθεί σε κάποιο επόμενο κοινοτικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα είτε να προσελκύσει χορηγούς που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την ολοκλήρωση του έργου.

Η κατάρα της ανασκαφής όμως μετρά χρόνια πολλά πίσω. Η αποκάλυψη της αθηναϊκής γειτονιάς στο οικόπεδο Μακρυγιάννη ήταν ένα από τα βασικά βέλη στη φαρέτρα όσων δεν επιθυμούσαν την ανέγερση του Μουσείου στη συγκεκριμένη θέση. Οι μηνύσεις και οι προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο για τους ανθρώπους του Μουσείου, που συχνά-πυκνά βρίσκονταν στο Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως κατηγορούμενοι για καταστροφή αρχαιοτήτων, ενώ το θέμα είχε ξεφύγει από το αμιγώς επιστημονικό πεδίο και είχε αποκτήσει πολιτικές διαστάσεις, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι για την ανέγερση του κτιρίου χρειάστηκε να διαλυθούν τα 5,7 τ.μ. αρχαιοτήτων από το σύνολο των 4.000 τ.μ.