Μάικλ Ουόλτσερ: «Η επέμβαση στη Συρία είναι ένας δίκαιος πόλεμος»

«Είναι ένας δίκαιος πόλεμος; Σύμφωνα με τους ορισμούς που έχουμε δώσει στο παρελθόν σε αυτόν τον όρο, ασφαλώς τα κριτήρια ικανοποιούνται. Ο πόλεμος αυτός έχει νομιμοποιητική βάση». Ο Μάικλ Ουόλτσερ θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς πολιτικούς φιλοσόφους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μελέτη του για την έννοια του πολέμου αποτυπώθηκε στο γνωστό έργο του «Δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι – Σκοποί, κανόνες, μέσα, εγκλήματα και θεωρία πολέμου 428 π.Χ. – 2003 μ.Χ.» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ιωλκός).

«Πριν αναρωτηθούμε εάν αυτός είναι ένας δίκαιος πόλεμος, πρέπει να αναρωτηθούμε εάν τον εγκρίνουμε» επισημαίνει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα». Και εξηγεί: «Πρόκειται για μια στρατιωτική επέμβαση σκοπός της οποίας είναι να τεθεί τέλος στις βαρβαρικές ωμότητες. Και δεδομένου ότι η στρατιωτική δράση των ΗΠΑ όχι μόνο στηρίζεται αλλά ζητήθηκε και από το Ιράκ και άλλες χώρες του αραβικού κόσμου, θα έλεγα πως θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε δίκαιη». Αλλά οι βομβαρδισμοί στη Συρία δεν είναι χείρα βοηθείας για τον Ασαντ; «Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που βασανίζει και τον Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αμερικανικές βόμβες βοηθούν έναν δικτάτορα όπως ο Ασαντ επειδή εξασθενίζουν τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της αντιπολίτευσης που, είτε αρέσει είτε όχι, είναι το Ισλαμικό Κράτος» απαντά ο Μάικλ Ουόλτσερ. «Ο στόχος του Ομπάμα», προσθέτει, «παραμένει η πτώση του Ασαντ όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι συνεχίζεται η παροχή βοήθειας στις ομάδες που θεωρούνται μετριοπαθείς. Ας πούμε ότι είναι μια πολιτική που έχει ρίσκο τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη Συρία. Στο Ιράκ η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική».

Στον Μάικλ Ουόλτσερ δεν κάνει εντύπωση ότι είναι πολλοί αυτοί που αντιτίθενται στην επέμβαση. «Υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι δεν θα έπρεπε να επέμβουμε καθόλου, ότι πρέπει να αφήσουμε να δημιουργηθεί αυτό το σουνιτικό κράτος, το οποίο δεν θα διαρκούσε πολύ και θα έκανε τους ευρωπαίους τζιχαντιστές να το εγκαταλείψουν για να επιστρέψουν στην Ευρώπη. Η άποψη αυτή έχει πολλούς οπαδούς τόσο στην Αριστερά όσο και στη Δεξιά. Αλλά δεν λαμβάνει υπόψη της κάτι βασικό: το απίστευτο μαρτύριο των μειονοτήτων, ειδικά των θρησκευτικών, καθώς και μιας πλειονότητας που είναι οι γυναίκες. Σε αυτό το χαλιφάτο παραβιάζονται ακόμη και τα πιο στοιχειώδη ατομικά δικαιώματα».

Κανείς δεν εγγυάται το αποτέλεσμα

«Πιστεύω ότι το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να ηττηθεί πολύ γρήγορα και από οποιονδήποτε οργανωμένο στρατό που απολαύει της εμπιστοσύνης του πληθυσμού. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει στο Ιράκ και πολύ περισσότερο στη Συρία. Το πρόσφατο παρελθόν, όμως, μας διδάσκει ότι ούτε η επέμβαση των ξένων δυνάμεων μπορεί να εγγυηθεί το αποτέλεσμα»