[Κραυγές και ψίθυροι] Τζορτζ για πρόεδρος

Δική μας κι αυτή! Οχι μόνο παντρεύτηκε σε ελληνικό κονάκι, το Palazzo Papadopoli (εκ του Παπαδόπουλοι), αλλά έρχεται και στην Ελλάδα, με δική της πρωτοβουλία, για την υπόθεση της επιστροφής των Γλυπτών. Αναφέρομαι στην Αμάλ Αλαμουντίν – Κλούνι που πριν βγάλει καλά καλά το νυφικό ετοιμάζει ταξίδι μοναχά για πάρτη μας.

Αν ήμουν αθώα θα με συγκινούσε ο συντονισμός του ζεύγους ως προς την αυτοεπιστράτευσή του υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Ούτε η ηλικία μου όμως ούτε η δουλειά μου αφήνουν περιθώρια για τόση αθωότητα. Εξάλλου, από τη συγκίνηση της πριμοδότησης της Ελλάδας ως «αδικημένου ζήτουλα» της Ευρώπης προτιμώ να παρακολουθώ το χρονικό μιας προαναγγελθείσας «προεδροποίησης».

Θα στοιχημάτιζα λοιπόν ότι ο Τζορτζ θα το γυρίσει λίαν συντόμως στην πολιτική. Ετσι λένε τα σημάδια… Μπορεί ήδη να βλέπει κάπου στο βάθος τον Λευκό Οίκο. Ενας καλλιτέχνης που αναδείχθηκε στο Χόλιγουντ με τους δικούς του όρους, που ενσωμάτωσε μοναδικά την πολιτική ορθότητα στο ελιτίστικο λαϊφστάιλ και που στα 54 του, έπειτα από αθλήτριες του ρέστλινγκ και μπερλοσκουνικές τηλεπαρουσιάστριες, παντρεύεται μια πολιτικοποιημένη δικηγόρο που μπορεί να σταθεί «αντ’ αυτού». Το σενάριο δεν μπάζει από πουθενά. Και είναι ωραίο! Οι χορτασμένοι άνθρωποι σπάνια κάνουν κακό στην πολιτική.

Ενα μόνο πρόβλημα υπάρχει. Η Αμάλ είναι πολύ ωραία. Και στην πολιτική δύο είδη γυναικών δεν παίρνουν στα σοβαρά, έστω και στον ρόλο της συζύγου. Τις πολύ ωραίες και τις πολύ άσχημες.