[Κραυγές και ψίθυροι] O Πέτρος, η Κέιτ κι ο Φραντς

Στέκουν κάπου εκεί ανάμεσα στην Ευρώπη του Νότου και στην άλλη, τη βορινή, στις τεταμένες σχέσεις Γερμανίας – Γαλλίας, στον Ντέιβιντ Κάμερον και στον Αλεξ Σάλμοντ της σκωτσέζικης ανεξαρτησίας. Και είναι ένα εκατομμύριο! Νέα παιδιά – τα μεγαλύτερα άντε να είναι λίγο πάνω από 20 ετών – που προέκυψαν από την πιο συναρπαστική ανταλλαγή μεταξύ πολιτισμών και λαών. Τον έρωτα! Αναφέρομαι στα «παιδιά» του Εrasmus.

Μικρή είδηση σε σχέση με τα πομπώδη που συμβαίνουν αυτές τις ημέρες στο «σπίτι» μας και στην ευρύτερη ευρωπαϊκή γειτονιά μας. Αλλά καλή, μεστή κι ελπιδοφόρα. Στα 25 χρόνια του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών της Ευρωπαϊκής Ενωσης γεννήθηκαν ένα εκατομμύριο παιδιά από φοιτήτριες και φοιτητές διαφορετικών εθνικοτήτων που γνωρίστηκαν ενώ συμμετείχαν στο Εrasmus, το «μεγάλο ταξιδιωτικό γραφείο», όπως έλεγε καθηγητής σε πανεπιστήμιο της Βαλένθια.

Ταξίδι και μάθηση… Θεωρητικά το ένα εμπεριέχει το άλλο! Οταν συντελούνται και τα δύο συγχρόνως είναι περιουσία για μια ζωή. Εφυγαν τα παιδιά μόνα τους, στα 20, «ψαρωμένα» και μπερδεμένα, και γύρισαν «διπλά» και «τριπλά», αυτάρκη και απαστράπτοντα. «Συνειδητοποίησα ότι αυτά που πίστευα για τον έξω κόσμο απλά δεν ισχύουν» μου έλεγε νεαρή φίλη μου που συμμετείχε στο Erasmus. «Στην τελική, πίσω από κάθε φοιτητή που σπουδάζει στο εξωτερικό υπάρχει μια μάνα με τάπερ. Σε αυτό που μου έστελνε η δικιά μου είχε σπανακόπιτα, στου Γερμανού στρούντελ και στου Γάλλου κρέπες».

Και στην ακόμη πιο τελική, οι λαοί εξελίσσονται όταν ανακατεύονται. Επιστημονικά αποδεδειγμένο!