Δημοσιογραφικός εμφύλιος στη Γαλλία

Μία μεγάλη συζήτηση όσον αφορά το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουν τα ΜΜΕ τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, και δη τον πρωτοφανή τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν την εικόνα για να σπείρουν τον τρόμο, πυροδότησε στη Γαλλία η επίσημη κήρυξη του πολέμου στην οργάνωση. Διότι μεταξύ των επαγγελματιών, μοιάζει να διαμορφώνονται δύο διαφορετικές γραμμές.

Προ ημερών, οι δημοσιογράφοι του τηλεοπτικού δικτύου France 24, που μεταδίδεται μέσω δορυφόρου σε όλο τον κόσμο, έλαβαν ένα μέιλ από τον διευθυντή σύνταξης Μαρκ Σαϊκαλί. «Επειτα από ώριμη σκέψη», τους έγραφε, «κατέληξα ότι πρέπει να βγούμε από αυτή τη μορφή ανόητης ουδετερότητας. Πρέπει να παίρνουμε ανοικτά θέση εναντίον αυτών των βαρβάρων. Σας ζητώ λοιπόν να προσέχετε κάθε λέξη, κάθε πλάνο. Οι εικόνες που μεταδίδουμε πρέπει να περνούν από επεξεργασία, ως προπαγανδιστικά βίντεο… Αυτοί οι άνθρωποι είναι η απόρριψη όλων των πιστεύω μας. Η γραμμή του καναλιού είναι σαφής: είναι τρομοκράτες και βάρβαροι. Εφιστώ ιδιαίτερα την προσοχή σας στην επιλογή των καλεσμένων. Δεν θέλω να ξαναδώ ούτε έναν κρετίνο που να δικαιολογεί τις ενέργειες αυτών των αγρίων με πρόσχημα την πολιτική σύγκρουση σουνιτών – σιιτών. Για μια φορά, υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί!..».

Το μέιλ αυτό, επισημαίνει στη «Λιμπερασιόν» ο Ντανιέλ Σναϊντερμάν, προκάλεσε όπως αναμενόταν οργισμένες αντιδράσεις, ιδιαίτερα από την ένωση δημοσιογράφων του Radio France International, η οποία υπογράμμισε τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι επιτόπιοι ανταποκριτές του France 24, έτσι όπως κλήθηκαν να συμπεριφέρονται σχεδόν ως συμμετέχοντες στον πόλεμο. Λίγο αργότερα, η διευθύντρια ενημέρωσης του Γαλλικού Πρακτορείου, Μισέλ Λεριντόν, έκανε μία πιο νηφάλια προσπάθεια να συμφιλιώσει τα ασυμφιλίωτα, απαριθμώντας στο μπλογκ της μια σειρά «θεμιτών δημοσιογραφικών πρακτικών» έναντι των τζιχαντιστών – με προτεραιότητα την ασφάλεια των ανταποκριτών. Οπως επεσήμανε, ένα διεθνές πρακτορείο ειδήσεων δεν μπορεί να υποκύπτει στο «πολιτικά ορθό», ούτε στις πιέσεις «των μεν και των δε» να χρησιμοποιεί όρους όπως «τρομοκράτες» ή «σφαγείς». Δεν μπορεί επίσης να αλλάξει το όνομα του Ισλαμικού Κράτους∙ μπορεί όμως να βάζει πάντα πριν από αυτό τις λέξεις «η οργάνωση» ή «η ομάδα».