Το πέναλτι που άναψε φωτιές στο Φάληρο

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Εν προκειμένω στον πρωταθλητή και «πλούσιο» σε ταμείο και διακρίσεις Ολυμπιακό. Η παρεξήγηση μπορεί να είναι το αλατοπίπερο σε ένα δείπνο με γκολ και ωραίες φάσεις: το είδαμε στο ματς των Ερυθρολεύκων με τη Βέροια.

Αφορμή ένα πέναλτι. Σε μια ομάδα γεμάτη πριμαντόνες, το ζητούμενο ώρες ώρες είναι ποιος θα λάβει την καλύτερη λεζάντα. Ο Τσόρι έχοντας και τη σύμφωνη γνώμη του Μίτσελ, δηλαδή του αρμοδιότερου όλων, έχει αναλάβει να χτυπάει τα πέναλτι. Ο Μήτρογλου, στράικερ ολκής και με την αύρα του γκολ απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης, είχε την αίσθηση ότι δικαιούται να αυξήσει τον αριθμό των γκολ που βάζει και άρα να προωθηθεί στον πίνακα των σκόρερ.

Καλά όλα αυτά, αλλά ο έλεγχος χάθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Γ. Καραϊσκάκης και παραλίγο να ξεφύγει η κατάσταση με τους δύο άσους και την άσχημη εικόνα που έβγαλαν. Ο Ντομίνγκες δεν πανηγύρισε μαζί με τον Μήτρογλου, ο έλληνας φορ (που ανέλαβε τελικά το πέναλτι) κινήθηκε για μια συγγνώμη («μισή» ή όχι, συζητήσιμο είναι), ο αργεντινός χαφ δυσφόρησε και την ίδια ώρα ο κόσμος στις εξέδρες «στράβωσε».

Στα αποδυτήρια, το θέμα (όπως ειπώθηκε) έληξε και δόθηκαν αμοιβαίες εξηγήσεις. Ετσι λέγεται πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, είναι όμως γεγονός ότι μόνο το μέλλον θα δείξει αν οι σχέσεις των δύο ακριβοπληρωμένων ποδοσφαιριστών μπουν εκεί που πρέπει, λόγω θερμοκρασίας: στον φούρνο… Γιατί ο μεν ένας είναι ο πλέον τεχνίτης χαφ και ο οδηγός της ομάδας, ο δε άλλος αποτελεί το σημείο αναφοράς της επιθετικής γραμμής. Ποιος θα χτυπάει τα πέναλτι; «Ο Τσόρι» αναφώνησε ο Μίτσελ και κουβέντα δεν σηκώνει.

Ο ισπανός προπονητής έσπευσε να κατεβάσει τους τόνους και ξεπέρασε με εύσχημο πλην ειλικρινή τρόπο ένα θέμα που παραλίγο να εξελιχθεί σε μείζον το Σάββατο.

Για την ακρίβεια είχαμε μια παραλλαγή του «πυρετός το Σαββατόβραδο», επιπλέον αποδείχθηκε ότι το αίμα στο Λιμάνι βράζει. Ζητούν νίκες απανωτές, πολλά γκολ και μπορούν να τσακωθούν για το ποιος θα χτυπήσει ένα πέναλτι, ένα φάουλ, ένα κόρνερ. Για τέτοιο (αυξημένο) ζήλο μιλάμε…

Επί της ουσίας, τώρα, και για να έχουμε κατά νου όλες τις παραμέτρους της ιστορίας: ο Ντομίνγκες δεν κρύβει την επιθυμία του να κρατά την μπαγκέτα της ορχήστρας στο Φάληρο, ενώ φέρεται πως δεν του άρεσε καθόλου η πρόσφατη αντικατάστασή του στο παιχνίδι με την Ατλέτικο για το Τσάμπιονς Λιγκ. Θέλει να προσφέρει και να παίζει, έστω και αν δεν διάγει τα πρώτα χρόνια της καριέρας του. Στον αντίποδα, ο Μήτρογλου θεωρεί ότι με τα γκολ θα βρει ρυθμό γιατί ο κυνηγός τρέφεται από την ηδονή που προσφέρει η μπάλα όταν σπαρταρά στα δίχτυα. Μετρά η προσωπική επιτυχία σε μια θέση ανταγωνιστική και συνάμα απόλυτα εγωιστική.

Οπως συμφωνούν άπαντες στο Λιμάνι, η ομάδα «έχει πολύ καλά αποδυτήρια». Τούτο σημαίνει πως απαλλάχθηκε από παίκτες-ωρολογιακές βόμβες. Αν ανακαλέσετε στη μνήμη ποιο αποχώρησαν κατά το πρόσφατο παρελθόν, μάλλον θα αντιληφθείτε για τι ακριβώς μιλάμε. Κατά συνέπεια, μάλλον θα είναι κρίμα για ένα πέναλτι και ένα γκολ να προκληθούν τριγμοί ενόψει της συνέχειας σε μια μακρά περίοδο.