[Κραυγές και ψίθυροι] Φορ Γκρις, ρε γαμώτο

2 λεπτά
Πριν από χρόνια, σε ένα ταξίδι στην Ινδονησία, ο ξεναγός που παρέλαβε εμάς τους Ελληνες μάς συστήθηκε ως… Κώστας! Αναντάμ μπαμπαντάμ Μπαλινέζος, αλλά Κώστας! Ούτε και ο ίδιος ήξερε, όπως μας έλεγε, γιατί οι γονείς του τον βάφτισαν με αυτό το όνομα. Από τη δεύτερη ημέρα ήμουν σίγουρη ότι για τους επόμενους, που θα ήταν Ιταλοί, θα λεγόταν Ρομπέρτο!
Θυμήθηκα τον Μπαλινέζο Κώστα καθώς έβλεπα τη Lady Gaga τυλιγμένη με την ελληνική σημαία να λέει στους οπαδούς της ότι η Ελλάδα την εμπνέει, άσε που πριν γίνει διάσημη δούλευε σε mousaka souvlaki tavern. Σαν να λέμε δηλαδή ότι το κορίτσι είναι μισή Ελληνίδα. Οταν δε έμπηξε τα κλάματα καθώς διάβαζε γράμμα που της πέταξε θαυμαστής σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι και ολόκληρη Ελληνίδα, με το ΑΜΚΑ της και τον ΕΝΦΙΑ της.
Η Γκάγκα είναι λαϊκοκόριτσο. Και με το ένστικτο το οποίο έμαθε να ακολουθεί στα νεοϋορκέζικα πεζοδρόμια, διέκρινε, πίσω από τα πρόσημα, την ουσία της ποπ κουλτούρας και βγήκε στη γύρα να την πουλήσει κατά πώς θέλει ο πελάτης. Ετσι, δεν πρόκειται να μου κάνει εντύπωση αν τις επόμενες ημέρες στο Αμστερνταμ, όπου τραγουδάει, φυτέψει τουλίπες στο κεφάλι της και στο Οσλο κάνει τατουάζ με την «Κραυγή» του Μουνκ.
Θεωρητικά είναι λαϊκίστρια. Λέει στον καθένα αυτό που θέλει να ακούσει. Με ένα κλικ παραπάνω. Απογυμνώνει τον λαϊκισμό από την επιθετικότητα και του φοράει το ανσάμπλ της προσήνειας. Ο,τι ακριβώς δεν κάνουν οι δικοί μας λαϊκισταράδες καλλιτέχνες.
Αν ζούσε στην Ελλάδα, πιστεύω πως θα έλεγε ότι ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ και πίσω από το παραβάν θα ψήφιζε δαγκωτό ΑΝΕΛ.













