[Επισκέπτης] Oσα μας είπαν κι όσα έρχονται

Ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και οι πολιτικοί αρχηγοί μάς «τα είπαν» από το βήμα της ΔΕΘ. Ποια συμπεράσματα μπορούμε λοιπόν να βγάλουμε, λίγες ημέρες μετά και με όσα επακολούθησαν;

Ο Πρωθυπουργός καλλώπισε τις καταστάσεις και ισχυρίστηκε ότι πάμε καλά και ότι θα πάμε καλύτερα. Οντως, κάτι γίνεται. Ομως είναι πολύ λίγο (και κακοβαλμένο επικοινωνιακά), μπροστά σε αυτό που θα έπρεπε να γίνει.

Δεν μας είπε ο κ. Σαμαράς για μεταρρυθμίσεις που δεν προχωρούν και για επιλεκτικές ομάδες που ευνοούνται, διευρύνοντας την κοινωνική ανισότητα. Δεν μας είπε, επίσης, τι μας ετοιμάζουν οι δανειστές. Γιατί δεν ξέρει. Ούτε μας περιέγραψε κάποιο σχέδιο ανάπτυξης. Γιατί δεν υπάρχει.

Αυτό που κατατρέχει τον σημερινό Πρωθυπουργό, όπως και άλλους στο παρελθόν (π.χ. Γ. Ράλλης, Κ. Σημίτης) είναι πως o κόσμος δεν ακούει πια κι ότι η κυβέρνησή του, καθημερινά, επιβεβαιώνει τον νόμο του Μέρφι: «Αν μπορεί κάτι να πάει στραβά, θα πάει».

Από τη μεριά του, ο συγκυβερνών αντιπρόεδρος Ευάγγελος Βενιζέλος επετέθη στον ΣΥΡΙΖΑ με όλα τα λεκτικά μέσα που διαθέτει, προς τέρψιν του ιδίου του ΣΥΡΙΖΑ, μια και εξ αυτού πήρε πόντους. Μας είπε επίσης ότι, μετά τον ΕΝΦΙΑ, θα νοσταλγήσουμε το… χαράτσι! Υπόχρεοι! Γενικώς, το κυβερνητικό στρατόπεδο πασχίζει να αντιμετωπίσει τη φθορά του, αιτούμενο, μάλιστα, έξωθεν βοήθεια. Οι κυβερνητικοί βουλευτές, όμως (μήπως και οι δανειστές;) φαίνεται πως έχουν προεξοφλήσει τη συνέχεια.

Δεν θα αναφερθούμε στους άλλους μεμονωμένους αρχηγούς, αλλά στον Αλέξη Τσίπρα, μια και προβλέπεται πόλωση μεταξύ των δύο μονομάχων, με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση των ενδιαμέσων, στους οποίους θα απομείνει ο ρόλος του μπαλαντέρ. (Τι κατάντια για κάποιους). Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ μάς ανέλυσε τις καλές του προθέσεις, πιο κοντά στον ρεαλισμό από άλλοτε. Δεν παύουν όμως να παραμένουν προθέσεις, γιατί άλλο είναι να είσαι στη στεριά κι άλλο καπετάνιος σε σαπιοκάραβο σε φουρτούνα. Στην κυβέρνηση, όταν πας, δεν φαντάζεσαι, αλλά αναγκάζεσαι.

Φοβούμαι ότι η παρούσα κρίση δεν είναι μια γρίπη που περνά, αλλά το επιδιωκόμενο καθεστώς στις Δημοκρατίες της Δύσης. Η αντιμετώπιση που πρέπει να υπάρξει απέχει πολύ από τον βολονταρισμό. O Tσίπρας υπόσχεται να κηρύξει την αντίσταση απέναντι σε ένα παγκοσμιοποιημένο κερδοσκοπικό σύστημα. Είναι μεν ανερχόμενος, παγιώνει την πρωτιά του, αλλά χρειάζονται πολλά ακόμη, και από το κόμμα του και από τις κυβερνήσεις και τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τα οποία δεν βλέπω να γίνονται.

Αρα, τα δύσκολα έρχονται μετά. Αν μείνουμε μόνοι, θα ταυτιστούμε με «το ποντίκι που βρυχάται» – και με τις ανάλογες συνέπειες.

Συμπέρασμα. Είχε ενδιαφέρον η ΔΕΘ γι’ αυτά που δεν ακούσαμε (και μας περιμένουν) κι όχι γι’ αυτά που ακούσαμε (και εν πολλοίς δεν ισχύουν).

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι πρώην υπουργός