Αλέξης Τσίπρας: Καθησυχάζοντας Ευρωπαίους και «νοικοκυραίους»

Στο μπεστ σέλερ του Νταν Μπράουν «Illuminati» («Πεφωτισμένοι») για να προσεγγίσει κανείς τα παπικά δώματα και να βρεθεί τετ α τετ με τον ποντίφικα θα έπρεπε στην καλύτερη περίπτωση να ανατινάξει δυο-τρεις πτέρυγες του Βατικανού.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν χρειάστηκε να καταφύγει σε εκρηκτικές μεθόδους. Απλώς περίμενε. Από το 2012 και μετά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ περιμένει. Να σπάσουν τα ευρωπαϊκά ταμπού απέναντι σε μια άγνωστη κινηματική Αριστερά και να άρουν οι ισχυρές πολιτικές σχολές την προκατάληψή τους για ένα κόμμα που στα πρώτα του ευρωπαϊκά βήματα δήλωνε βεβιασμένα και προκλητικά ότι το ευρώ δεν είναι φετίχ.

ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΚΡΑΣΙ. Τα δύο και πλέον χρόνια που μεσολάβησαν από την εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου του 2012 ο Τσίπρας ωρίμασε πολιτικά. Ωρίμασαν όμως και οι συνθήκες στην Ευρώπη και όχι μόνο. Προφανώς ωρίμασαν και οι διάφορες πτέρυγες της ανακαινισμένης Κουμουνδούρου. Τα ίδια στελέχη που επαναστατούσαν για τις υπερατλαντικές διαδρομές του προέδρου του κόμματος στο Οστιν του Τέξας ή για την επίσκεψή του στην έδρα του ΔΝΤ, τώρα πλέον υποδέχονται περίπου ως επιβεβλημένη την παρουσία Τσίπρα σε θέρετρο της λίμνης Κόμο, στο καλύτερο ξενοδοχείου του κόσμου σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό «Forbes», για μια συνάντηση της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ.

Είναι γεγονός ότι οι πόρτες για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ανοίγουν σήμερα πιο εύκολα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Η επιφυλακτικότητα και η εχθρική διάθεση που κυριαρχούσαν παλαιότερα τώρα δεν υπάρχουν. Και ο ΣΥΡΙΖΑ το εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Το έδειξε η συνάντηση Τσίπρα – Ντράγκι τον περασμένο Ιούνιο στην έδρα της ΕΚΤ, στην Φρανκφούρτη, όπως και το πρόσφατο κρυφό ταξίδι των Γιάννη Δραγασάκη και Γιώργου Σταθάκη ως ειδικών απεσταλμένων του ΣΥΡΙΖΑ για να παρουσιάσουν στο Βερολίνο ενώπιον ομάδας οικονομολόγων, ανάμεσά τους και ο υφυπουργός Εργασίας της γερμανικής κυβέρνησης Γεργκ Ασμουσεν, το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του κόμματος και τις απόψεις τους για το χρέος. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η μειοψηφία της Κουμουνδούρου σιωπά και αποδέχεται το νέο στυλ αρχηγού και κόμματος.

Και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει μια ευελιξία μεγαλύτερη από ό,τι στο παρελθόν. Με την ίδια ευκολία που συμμετέχει σε διεθνή fora ή σε λέσχες τύπου Μπίλντεμπεργκ ατενίζοντας τα νερά της λίμνης Κόμο επισκέπτεται – αν και κατά δήλωσή του «άθεος» – τις μονές του Αγίου Ορους και στέκεται με κατάνυξη μόνος του για δέκα λεπτά στο ιερό ναό του Πρωτάτου για να παρατηρήσει την εικόνα της Παναγίας «Αξιον Εστί». Ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα πείθει ότι όλες αυτές οι κινήσεις δεν γίνονται για επικοινωνιακούς και πολιτικούς λόγους, ιδίως όταν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, στο επίκεντρο των συζητήσεων Τσίπρα με τους αγιορείτες βρέθηκε το αίτημα των μοναχών να μη φορολογούνται τα ακίνητα των μονών εκτός μοναστικής πολιτείας του Αθω.

Από την άλλη, οι παροικούντες την Κουμουνδούρου δείχνουν κουρασμένοι με τον εναλλακτικό τρόπο άσκησης πολιτικής. Τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και στην τελευταία δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, που δείχνουν προβάδισμά του κατά έξι μονάδες έναντι της ΝΔ, δεν υπερβαίνουν το 24%. Στις κάλπες ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε 27% και κάπου αντιλαμβάνεται ότι έχει πιάσει ταβάνι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει πλέον να δείξει ένα άλλο πρόσωπο. Οχι εκείνο που φοβίζει τους πολίτες, τους νοικοκυραίους και όσους τρέμουν τις πολιτικές ρίσκου έναντι των δανειστών μας. Αλλά εκείνο που εμφανίζεται στη ΔΕΘ και καθησυχάζει τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους άπορους και τους «θιγμένους» από τον ΕΝΦΙΑ και συγχρόνως δημιουργεί αμφιβολίες σε όσους φοβούνται την επιθετική διαπραγμάτευση απέναντι στην τρόικα.

Αυτό το έχουν κατανοήσει απόλυτα όλοι όσοι ανήκουν στη λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. Η Αριστερή Πλατφόρμα της Κουμουνδούρου έχει ηρεμήσει. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ήταν από τους πρώτους που χειροκρότησε τον Τσίπρα μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του στη ΔΕΘ, σπεύδοντας μάλιστα να τον ασπαστεί.