Δεν ξέχασαν το ελληνικό μάθημα

Οταν η φουσκωμένη από αθλητικό εγωισμό Σερβία ξέφυγε με διαφορά 8 πόντων (15-7) ευστοχώντας και στα επτά πρώτα σουτ που επεχείρησε στον τελικό του Μουντομπάσκετ, οι αμερικανοί δημοσιογράφοι έριχναν κλεφτές ματιές γύρω τους αρχίζοντας να βλέπουν τα… φαντάσματα της Σαϊτάμα.

Το αστραπιαίο όμως σερί 15-0 με το οποίο απάντησαν οι αφιονισμένοι δευτεροκλασάτοι σταρ του ΝΒΑ και ένα ακόμη σερί 11-0 στο τέλος της πρώτης περιόδου όχι μόνο αποκατέστησε την τάξη (35-19), αλλά έδωσε πρόωρο τέλος στην παράσταση για την ανάδειξη του παγκόσμιου πρωταθλητή.

Προτού καν ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο ο αρχηγός της δικής μας Εθνικής Νίκος Ζήσης έγραψε στο twitter: «Πρέπει να είμαστε περήφανοι για κάτι! Είμαστε η τελευταία ομάδα που κέρδισε την Αμερική σε επίσημο παιχνίδι. Και με ΛεΜπρόν, Ουέιντ, Καρμέλο». Εκτοτε οι Αμερικανοί μετρούν 63 σερί νίκες, εκ των οποίων οι 45 σε επίσημα τουρνουά και οι 18 σε αγώνες προετοιμασίας, ισοπεδώνοντας τους αντιπάλους τους στην Ισπανία με διαφορά 33 πόντων κατά μέσο όρο!

Ο ίδιος ο προπονητής των ΗΠΑ, άλλωστε, Μάικ Σιζέφσκι, είχε σπεύσει να ξεκαθαρίσει προ ημερών ότι η ομάδα του δεν είναι άτρωτη κάνοντας ειδική μνεία στην Εθνική Ελλάδας και αγκαλιάζοντας θερμά τον προπονητή της Παναγιώτη Γιαννάκη στο έπος της Ιαπωνίας. «Δεν είμαστε ανίκητοι. Είμαστε μια νέα ομάδα που θέλει τον χρόνο της. Είναι δύσκολο να κερδίζεις σε αυτό το επίπεδο. Το ξέρω από το 2006. Ηταν ένα μάθημα που πήραμε. Η Ελλάδα μάς έμαθε πώς πρέπει να παίζουμε στις διεθνείς διοργανώσεις» ήταν το σχόλιο του θρυλικού προπονητή της πανεπιστημιακής ομάδας του Ντιουκ.

ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΙ. Πράγματι, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της οκταετίας (κατά τη διάρκεια της οποίας κατέκτησαν την κορυφή στους Ολυμπιακοί Αγώνες 2008, 2012 και στα Μουντομπάσκετ 2010, 2014), οι επαγγελματίες του ΝΒΑ έμαθαν καλά το μάθημά τους, μελέτησαν τους αντιπάλους τους, σεβάστηκαν τους απανταχού διεκδικητές του θρόνου και απέδειξαν ότι ήταν, είναι και θα είναι η πρώτη δύναμη στο άθλημα. Πίσω στο 2006, ο κόουτς Σιζέφσκι είχε υποπέσει σε γκάφα ολκής εκφράζοντας την επιθυμία του να δελεάσει τον Ιταλό Μάρκο Μπελινέλι για να τον πάρει μαζί του στο Ντιουκ με την ψευδαίσθηση ότι είναι ακόμη νεαρός, ενώ μετρούσε ήδη πέντε χρόνια ως επαγγελματίας σε ξακουστές ιταλικές ομάδες. Ή ο Καρμέλο Αντονι, που αναφερόταν στους έλληνες παίκτες με τον αριθμό της φανέλας αδυνατώντας να συγκρατήσει τα ονόματά τους. Το πλήρωσαν αυτό οι Αμερικανοί. Επαθαν και έμαθαν…

Εκτοτε εμφανίζονται υποψιασμένοι, συνειδητοποιημένοι και αποφασισμένοι να διατηρήσουν τα κεκτημένα, είτε εμφανίζοντας την αφρόκρεμα του ΝΒΑ (Μπράιαντ, Τζέιμς, Ντουράντ, Αντονι) είτε… τα δεύτερα, όπως αποκαλούσαν οι περισσότεροι την ομάδα που παρουσιάστηκε στην Ισπανία. «Ηταν γερό χαστούκι στο πρόσωπό μας το να ακούμε ότι οι ΗΠΑ έστειλαν τη δεύτερη ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Το ότι δεν ήταν εδώ ο ΛεΜπρόν, ο Κόμπι ή ο Ντουράντ δεν σήμαινε τίποτε. Και εμείς μπορούσαμε να πάρουμε το χρυσό και το αποδείξαμε στον τελικό» σχολίασε σχεδόν αγανακτισμένος ο Κένεθ Φαρίντ, που μαζί με τον Ντεμάρκους Κάζενς ενεργοποίησαν το νίτρο στο ντεπόζιτο ενέργειας, για να «απογειώσουν» τις ΗΠΑ με το επιθετικό ταλέντο τους ο MVP του τουρνουά Κάιρι Ερβινγκ (26 π. με 6/6 τρ.) και ο γενειοφόρος Τζέιμς Χάρντεν (23 π. με 3/5 τρ.).

ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. Οσο για την περίφημη ψαλίδα που χωρίζει ή όχι τους δύο κόσμους, εν πολλοίς το ΝΒΑ με την Ευρώπη, δύσκολα θα κλείσει ποτέ, ασχέτως αν ακόμη και οι πρωταθλητές του ΝΒΑ Σαν Αντόνιο Σπερς στηρίζονται σε δύο Γάλλους (Πάρκερ, Ντιαό), έναν Αργεντινό (Τζινόμπιλι), έναν Βραζιλιάνο (Σπλίτερ), έναν Αυστραλό (Μιλς) και έναν Ιταλό (Μπελινέλι). Διότι στο υποθετικό ερώτημα σχετικά με το «τι θα γινόταν αν η Ισπανία αντιμετώπιζε τις ΗΠΑ στον τελικό;» υπάρχει η υποθετική απάντηση: Τι θα γινόταν αν είχαν ταξιδέψει στην Ισπανία οι Μπράιαντ, Τζέιμς, Ντουράντ, Αντονι, Λαβ, Χάουαρντ, Γκρίφιν, Πολ, Ουέστμπρουκ και Τζορτζ, οι οποίοι δεν επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο;

Υποδοχή στο Βελιγράδι
Πλημμύρισε από κόσμο το Βελιγράδι! Η πρωτεύουσα της Σερβίας υποδέχτηκε τους ασημένιους στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ισπανίας παίκτες του Σάσα Τζόρτζεβιτς και η νύχτα έγινε ημέρα. Η φιέστα μετατράπηκε σε πάρτι για χάρη των θριαμβευτών της Μαδρίτης και οι Σέρβοι για ένα ακόμη βράδυ πανηγύρισαν μέχρι πρωίας την επιτυχία της εθνικής ομάδας τους.