«Παίρνω το Κίεβο σε δύο εβδομάδες»

«Αμα θέλω παίρνω το Κίεβο σε δύο εβδομάδες». Αυτήν την – απόλυτα σύμφωνη με το μάτσο στυλ που καλλιεργεί – απειλή φέρεται ότι διατύπωσε τηλεφωνικά το Σάββατο ο Βλαντίμιρ Πούτιν στον απερχόμενο πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Σύμφωνα με την ιταλική «Λα Ρεπούμπλικα», ο Μπαρόζο συνομίλησε τηλεφωνικά με τον ρώσο πρόεδρο λίγο προτού αρχίσει η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες και ενημέρωσε αμέσως τους ευρωπαίους ηγέτες. Στο ευρύ κοινό, πάντως, έφθασε πρώτα μία άλλη δήλωση που έκανε ο Πούτιν την Κυριακή: η αξίωσή του να διενεργηθούν αμέσως συνομιλίες ανάμεσα στο Κίεβο και στους αυτονομιστές «όχι για τεχνικά ζητήματα αλλά για το θέμα της πολιτικής οργάνωσης της κοινωνίας και της κρατικής οντότητας στη Νοτιοανατολική Ουκρανία».

Ηταν η πρώτη φορά που ο ρώσος πρόεδρος μίλησε για «κρατική οντότητα». Και παρότι εκπρόσωπός του επιμένει ότι δεν απαιτεί ανεξαρτησία για τους φιλορώσους αυτονομιστές, η αλλαγή στη ρητορική του Πούτιν αντικατοπτρίζει, στα μάτια των αναλυτών, την αλλαγή της κατάστασης στο πεδίο των μαχών – και ηχεί ως μια δυσοίωνη προειδοποίηση προς το Κίεβο να διαπραγματευθεί όσο είναι ακόμη καιρός.

Την τελευταία εβδομάδα, οι ουκρανικές κυβερνητικές δυνάμεις έχουν υποστεί απανωτές ήττες στα ανατολικά της χώρας. Χθες υποχρεώθηκαν να αποσυρθούν από το αεροδρόμιο του Λουγκάνσκ, με το Κίεβο να καταγγέλλει ότι οι δυνάμεις του δέχθηκαν επίθεση από φάλαγγα ρωσικών τεθωρακισμένων. Η Μόσχα αρνείται βέβαια, με ένα πείσμα που αγνοεί κάθε πραγματικότητα, την ύπαρξη δυνάμεών της στην Ανατολική Ουκρανία. Αλλά η πραγματικότητα αυτή έκανε το ΝΑΤΟ να βάλει στα άμεσα σχέδιά του τη δημιουργία μία δύναμη ταχείας δράσης που θα μπορεί να απαντά στις απειλές εντός 48ωρου.

«ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ». Διαπραγματεύσεις άρχισαν χθες στο Μινσκ με τη συμμετοχή ουκρανών και ρώσων αξιωματούχων, αυτονομιστών ηγετών και διεθνών παρατηρητών του ΟΑΣΕ. Διήρκεσαν μόλις μερικές ώρες πριν αναβληθούν για την Παρασκευή, οι εκπρόσωποι των ανταρτών όμως πρόλαβαν να δώσουν την εντύπωση ότι μετριάζουν τις απαιτήσεις τους για πλήρη ανεξαρτησία διεκδικώντας ένα «ειδικό καθεστώς» για τις περιοχές τους εντός της Ουκρανίας που θα τους εξασφαλίζει αφενός αμνηστία αφετέρου την ευθύνη για την ασφάλεια – και επιπλέον «θα λαμβάνει υπόψη την αναγκαιότητα ενίσχυσης της οικονομικής ενσωμάτωσης με τη Ρωσία». Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε πάντως με de facto διαίρεση της χώρας, καθώς το Κίεβο είναι αποφασισμένο να «ενισχύσει την οικονομική ενσωμάτωσή» του με την ΕΕ.