Είναι σε ένα παλιό εργοστάσιο εμφιάλωσης ελαιολάδου της Αβάνας που βρήκε στέγη η νέα γενιά καλλιτεχνών στην Κούβα. Η Fabrica de Arte Cubano άνοιξε τις πόρτες της τον περασμένο Μάρτιο. Και μαρτυρεί την ύπαρξη μιας σχετικά εύπορης τάξης σε μια πολύ φτωχή χώρα όπου το ζήτημα της ισότητας παραμένει κυρίαρχο.
Σε αυτόν τον χώρο, ο οποίος έχει διατηρήσει τη βιομηχανική του όψη, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει διαλέξεις για τη σύγχρονη τέχνη, συναυλίες μουσικής καθώς και κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Σε αυτόν τον χώρο αισθάνεται κανείς ότι βρίσκεται στο Βερολίνο, στη Νέα Υόρκη ή τη Βαρκελώνη.
Η Φάμπρικα οφείλει την ύπαρξή της στο όραμα και τα χρήματα ενός τραγουδιστή, του Χ Αλφόνσο. Η είσοδος στη Φάμπρικα κοστίζει 1 CUC, όπως λέγεται το μετατρέψιμο πέσο. Οι εγκαταστάσεις συνδέονται με ένα πολύ κομψό εστιατόριο, το El Cocinero.
Oι τιμές του εστιατορίου είναι υψηλές για την πλειονότητα των Κουβανών. Κι όμως, δεν είναι ποτέ άδειο. Κι αυτό γιατί μέχρι πριν από λίγο καιρό απαγορευόταν η μείξη των ντόπιων με τους ξένους. Οι Κουβανοί δεν είχαν ούτε το δικαίωμα ούτε τα μέσα πάνε στα εστιατόρια όπου σύχναζαν οι τουρίστες.
Σήμερα όμως αυτό το τείχος έχει πέσει. Πρώτον, επειδή το καθεστώς ήρε τους περιορισμούς. Κι έπειτα επειδή κάποιοι Κουβανοί μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος. Αυτοί οι λίγοι δεν ανήκουν φυσικά στη μεγάλη πλειονότητα των Κουβανών, των οποίων ο μέσος μισθός αντιστοιχεί σε 14 ευρώ τον μήνα.
Αυτή η μεγάλη πλειονότητα είναι η άλλη Κούβα. Περίπου 15 χιλιόμετρα από τη Φάμπρικα, στο λιμανάκι του Κοχιμάρ, η συνταξιούχος Αμέλια, η μητέρα της Ροζαλία, ο ανιψιός της Ετζίλιο και η γυναίκα του μοιράζονται δύο μικρά διαμερίσματα από τσιμέντο. Οπως όλοι οι Κουβανοί, ο καθένας από αυτούς έχει ένα δελτίο το οποίο εξασφαλίζει μερικά τρόφιμα. Αλλά φυσικά δεν φτάνουν. Χωρίς τη βοήθεια του μεγάλου γιου της Αμέλια, που ζει στο εξωτερικό, η οικογένεια δεν θα μπορούσε να ζήσει. Χωρίς βοήθεια δεν θα μπορούσε να ζήσει κανένας Κουβανός.
Οπως δεν μπορεί να υπάρξει βόλτα στη νυχτερινή Κούβα χωρίς CUC. Υπάρχουν τρεις τρόποι για να προμηθευτούν οι Κουβανοί τα μετατρέψιμα πέσο. Ο ένας είναι οι συγγενείς στο εξωτερικό.
Ο δεύτερος, η δουλειά σε κάποια ξένη επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην Κούβα. Ο τρίτος, μια δουλειά στον τουριστικό τομέα. Αυτό το νόμισμα με το άχαρο όνομα είναι το κλειδί για τον παράδεισο.
Η Κίττυ Ξενάκη λείπει σε άδεια