Από τα τσίπουρα στα κομποσκοίνια. Η ιστορία επαναλαμβάνεται

Η πρώτη φορά που συναντήθηκε ο Κώστας Καραμανλής με τον Χαρίλαο Φλωράκη ήταν το καλοκαίρι του 2001 σε μια συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στο Ηρώδειο. Στο διάλειμμα ο Θοδωρής Ρουσόπουλος – είχε πάει στο αρχαίο θέατρο μαζί με τον τότε πρόεδρο της ΝΔ και τις συζύγους τους – ο οποίος γνώριζε καλά τον ιστορικό ηγέτη της Αριστεράς από τα χρόνια του ρεπορτάζ, σηκώνεται και κατευθύνεται προς την πλευρά του Φλωράκη για να τον χαιρετήσει. Οι συστάσεις δεν αργούν πολύ. «Εχετε γνωρίσει τον Καραμανλή;» τον ρωτάει ο Ρουσόπουλος. «Οχι», απαντάει εκείνος. Ο Θόδωρος παίρνει αμέσως την πρωτοβουλία και κάνει νόημα στον Καραμανλή να πλησιάσει. Δύο βήματα από τη δεξιά πλευρά και άλλα δύο από την αριστερή, σύμφωνα με περιγραφή αυτόπτη μάρτυρα, ήταν αρκετά ώστε οι δύο άνδρες να μιλήσουν για πρώτη φορά.

«Εχετε κάτι κοινό εσείς οι δύο… την αγάπη σας για το τσίπουρο» φέρεται να τους είπε ο Ρουσόπουλος, σε μια προσπάθεια να διώξει κάθε υπόνοια αμηχανίας. Η συζήτηση ξεκίνησε για να ολοκληρωθεί λίγα λεπτά αργότερα, με τον Καραμανλή να φεύγει υποσχόμενος ότι θα επισκεφθεί τον πρώην γενικό γραμματέα του ΚΚΕ στην οικία του στο Χαλάνδρι. Οπερ και εγένετο. Σε εκείνη τη συνάντηση, βέβαια, ουδείς γνωρίζει τι ειπώθηκε, αφού οι δύο άνδρες συζήτησαν μόνοι τους χωρίς την παρουσία στελεχών της ΝΔ ή του ΚΚΕ. Ακολούθησε την άνοιξη του 2002 η παρουσία του Φλωράκη σε εκδήλωση του Ιδρύματος Καραμανλή και η πρόβλεψή του ότι ο τότε πρόεδρος της ΝΔ θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της χώρας.

Η επίσκεψη στο Χαλάνδρι ήταν το πρώτο ουσιαστικό άνοιγμα του Καραμανλή στον αριστερό χώρο. Η πρώτη ενέργειά του όμως προς αυτήν την κατεύθυνση είχε πραγματοποιηθεί λίγο καιρό νωρίτερα όταν, πάλι με τον Ρουσόπουλο, αιφνιδιάζοντας τους πάντες, είχε παρευρεθεί σε εκδήλωση για τα 50 χρόνια από την ίδρυση της ΕΔΑ.

Τηρουμένων των αναλογιών, έναν αντίστοιχο αιφνιδιασμό 13 χρόνια μετά το άνοιγμα του Καραμανλή στον κόσμο της Αριστεράς επιφύλαξε και ο Αλέξης Τσίπρας με την επίσκεψή του στο Αγιον Ορος. Αυτή θεωρήθηκε ως το άνοιγμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, αν όχι στους ψηφοφόρους της Δεξιάς, σίγουρα στη σιωπηλή θρησκευόμενη πλειοψηφία.  

Πώς βλέπουν, αλήθεια, οι καραμανλικοί τον τρόπο που πολιτεύεται – ή, έστω, που κινείται επικοινωνιακά – ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Εμπειρο στέλεχος της καραμανλικής περιόδου εκτιμά ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος ηγέτης της Αριστεράς που εννοεί την εξουσία – δηλαδή που θέλει να την κατακτήσει. Η επίσκεψη στο Αγιον Ορος ερμηνεύεται ως απόρροια της επιδίωξής του να κυβερνήσει. Και γίνεται για να διορθώσει τα κακώς κείμενα. «Τώρα αν πείθει ή αν η συγκεκριμένη στρατηγική θα του βγει σε καλό ή όχι, μόνο τα αποτελέσματα της επόμενης κάλπης θα κρίνουν» σχολιάζει το ίδιο πρόσωπο.

Η άρνηση. Σύμφωνα με άλλη γραμμή πληροφόρησης, πάντα προσκείμενη στο καραμανλικό μπλοκ, «οι ψηφοφόροι της ΝΔ έχουν ξεγραμμένο τον ΣΥΡΙΖΑ» και η επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο Αγιον Ορος «σε καμία περίπτωση δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου φλερτ με τον Καραμανλή ή κάποιου είδους μέντορινγκ από εκείνον». Εστω κι αν η πολιτική αγορά βοά για επαφές στο παρασκήνιο.

Μάλιστα, η συγκεκριμένη πηγή επιμένει ότι δεν υπάρχει σύμπραξη καραμανλικών και συριζαίων, ενώ αποδίδει την τακτική της Κουμουνδούρου να διαχωρίζει την περίοδο του Καραμανλή στην ηγεσία της ΝΔ από την περίοδο του Σαμαρά στην προσπάθειά της να δημιουργήσει ρήγμα στο εσωτερικό της ΝΔ για δικό της όφελος. Το σκεπτικό, σύμφωνα με την ίδια πηγή, είναι η ενόχληση του ΣΥΡΙΖΑ για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται από τη σημερινή ηγεσία της ΝΔ – ως δηλαδή ένα κόμμα ακραίο και εκτός συνταγματικού τόξου. «Ακόμα κι αν δεχθεί κανείς ότι υπάρχουν ακραία στοιχεία στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι ακραίο κόμμα. Ούτε κινείται εκτός συνταγματικού τόξου. Είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ενα κόμμα του 27%, όπως έδειξαν οι πρόσφατες ευρωεκλογές» σημειώνει, ενώ υπογραμμίζει ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένας δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Υπενθυμίζει άλλωστε ότι «ως κυβέρνηση ούτε εμείς ήμασταν αγκαλιά με τον Γιώργο Παπανδρέου, συνομιλούσαμε όμως μαζί του». Και σημειώνουν με νόημα ότι μερικές φορές οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Για παράδειγμα, ο Κώστας Καραμανλής προσφωνούσε πάντοτε τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης «ο κύριος Παπανδρέου και όχι ο Παπανδρέου».