Οχι στον Αμπάς, όχι στη Χαμάς, όχι στο Ισραήλ
Ο επτάχρονος Αχμάντ αλ Καφάρνα χαμογελάει έχοντας βρει το αγαπημένο του λευκό περιστέρι μέσα στα ερείπια κατεστραμμένων σπιτιών στο Μπέιτ Χανούν της Βόρειας Γάζας. Λιγότερο από δύο ώρες αργότερα το περιστέρι της ειρήνης έπεσε πάλι σε κώμα
Ηταν η πιο φιλόδοξη, μέχρι στιγμής, προσπάθεια να μπει ένα τέλος στον πόλεμο που μαίνεται από τις 8 Ιουλίου έχοντας στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 1.500 Παλαιστίνιους και 64 Ισραηλινούς, έχοντας επίσης προκαλέσει διεθνή κατακραυγή για τους «τυφλούς» ισραηλινούς βομβαρδισμούς, ακόμη και σχολείων του ΟΗΕ γεμάτων εκτοπισμένους αμάχους, στη Λωρίδα της Γάζας. Μια εκεχειρία διάρκειας 72 ωρών, με τις δύο πλευρές να δεσμεύονται ότι θα απέχουν από όλες τις «επιθετικές επιχειρήσεις», την οποία θα ακολουθούσαν διαπραγματεύσεις στο Κάιρο για την εύρεση μιας πιο μακροπρόθεσμης λύσης.
Την ανακοίνωσαν ταυτόχρονα, μέσα στη νύχτα, από την Ινδία και τη Νέα Υόρκη αντίστοιχα, ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι και ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν. «Δεν είναι μια λύση. Είναι μια ευκαιρία να βρεθεί η λύση» προειδοποίησε ο Κέρι. Η εκεχειρία τέθηκε σε ισχύ στις 8 χθες το πρωί. Και κατέρρευσε λιγότερο από δύο ώρες αργότερα, με τις δύο πλευρές να αλληλοεκτοξεύουν κατηγορίες ότι οι «άλλοι» την παραβίασαν πρώτοι.
Μεγαλώνει η αιματηρή λίστα. Λίγες ώρες αργότερα οι Παλαιστίνιοι θρηνούσαν στη Ράφα άλλους 50 νεκρούς και το Ισραήλ εξέφραζε φόβους ότι ένας στρατιώτης του αιχμαλωτίστηκε από μαχητές στη Γάζα. Η ελπίδα την οποία εξέφραζαν οι άμαχοι εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι που γέμισαν τους δρόμους της Πόλης της Γάζας στη διάρκεια εκείνου του μικρού παράθυρου ηρεμίας των (λιγότερο από) δύο ωρών, «να κρατήσει αυτή τη φορά η εκεχειρία», αποδείχθηκε φρούδα.
Η 34χρονη Οριτ Πέρλοφ είναι ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Εθνικών Στρατηγικών Σπουδών του Τελ Αβίβ· μια Ισραηλινή με άριστη γνώση της αραβικής γλώσσας και ειδικός στις αραβικές κοινωνίες τις οποίες αναλύει, ιδιαίτερα, μέσω των κοινωνικών μέσων. Από την αρχή της ισραηλινής επιχείρησης Παρυφή Προστασίας στη Γάζα παρακολουθεί με διπλάσια προσοχή τον παλαιστινιακό θύλακο: ένα 35% των Παλαιστινίων, κοντά ένα εκατομμύριο άνθρωποι δηλαδή (στη Λωρίδα της Γάζας, στη Δυτική Οχθη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ), χρησιμοποιούν τα σόσιαλ μίντια. Η ανταποκρίτρια της «Μοντ» της ζήτησε να μεταφέρει τη δική της, «διαδικτυακή» εικόνα από τη Γάζα. Και έπειτα τα συνόψισε όλα σε έναν τίτλο: «Οι κάτοικοι της Γάζας λένε ένα τριπλό όχι: στον Αμπάς, στη Χαμάς και στο Ισραήλ».
Προδομένοι από όλους. Για την Πέρλοφ, οι κάτοικοι της Γάζας κινούνται συναισθηματικά ανάμεσα στην κατάθλιψη, στον τρόμο και στη φρίκη τού να πρέπει κάθε μέρα να μετράνε νεκρούς -και θεωρούν ότι έχουν προδοθεί από όλο τον κόσμο. Και από τη Χαμάς, την οποία ψήφισαν επειδή θεωρούσαν λιγότερο διεφθαρμένη από την Παλαιστινιακή Αρχή, για να ανακαλύψουν κατόπιν ότι «είναι εξίσου διεφθαρμένη» και απείρως λιγότερο δημοκρατική, και από τον Μαχμούντ Αμπάς, για τον οποίο θεωρούν ότι έχει συμμαχήσει στην πλάτη τους με το Ισραήλ, και από τους Αιγύπτιους, και από τους αρχηγούς των αραβικών κρατών που τους έχουν εγκαταλείψει στην τύχη τους και, φυσικά, από το Ισραήλ, το οποίο κατηγορούν για «σφαγές» και «γενοκτονία».
«Νιώθουν όλοι παγιδευμένοι. Πού να πάνε; Πού να αναζητήσουν καταφύγιο; Δεν ξέρουν. Γι’ αυτό και αρνούνται να δεχθούν ότι μπορεί να χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινες ασπίδες. Εκείνοι βρίσκονται εκεί, χωρίς πιθανό αλλού. “Ζούμε σε ένα γκέτο” λένε. Ενα tweet με συγκλόνισε ιδιαίτερα, στις 23 Ιουλίου. Ενας νεαρός έγραφε: “Θέλω να ζήσω και, αν πεθάνω, να ξέρετε ότι δεν ήμουν ούτε οπαδός της Χαμάς ούτε μαχητής. Δεν ήμουν ούτε ανθρώπινη ασπίδα. Ημουν στο σπίτι μου”».
Οι εξτρεμιστές
«Ο παλαιστινιακός λαός βρίσκεται στα όρια των αντοχών του και οι επικεφαλής του είναι αδύναμοι. Η πόρτα είναι λοιπόν ανοικτή σε όλους τους εξτρεμιστές»
Οριτ Πέρλοφ, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Εθνικών Στρατηγικών Σπουδών του Τελ Αβίβ