Τάνγκο με μια νέα χρεοκοπία

Σε διαπραγματεύσεις μέχρι την ύστατη στιγμή βρισκόταν η Αργεντινή με τους πιστωτές της, κυρίως μεγάλα κερδοσκοπικά κεφάλαια (hedge funds) τα οποία απαιτούσαν να αποζημιωθούν πλήρως για χρέος της χώρας 1,5 δισ. δολ. που έχουν στην κατοχή τους αρνούμενα να δεχτούν κούρεμα.

Τη μάχη αυτή την έδινε η Αργεντινή σε διεθνή δικαστήρια χωρίς να μπορεί να την κερδίσει για δώδεκα ολόκληρα χρόνια, ξεκινώντας μετά τη χρεοκοπία του 2001-2002 που γονάτισε τη χώρα και τους πολίτες της.

Το κουτί της Πανδώρας υπάρχει η απειλή να ανοίξει και πάλι, αφού η κυβέρνηση έχει προθεσμία μέχρι σήμερα τα μεσάνυχτα να αποπληρώσει όλους τους ομολογιούχους ώστε να αποφύγει να μπει σε νέες περιπέτειες.

Οι επιλογές ήταν συγκεκριμένες. Εάν δεν υπήρχε συμβιβασμός μετά τις πυρετώδεις διαβουλεύσεις που συνεχίζονταν χθες στη Νέα Υόρκη, όπου έχουν προσφύγει δικαστικά τα hedge funds, η πρόεδρος Κριστίνα Κίρχνερ θα έπρεπε  να πληρώσει ακόμη και όσους δεν δέχτηκαν το κούρεμα χρέους. Διαφορετικά θα έπρεπε να οδηγήσει τη χώρα σε άλλη μια χρεοκοπία συνεχίζοντας τη διεθνή απομόνωση. Η Κίρχνερ μάλλον θα προτιμούσε τη λύση του συμβιβασμού, αφού φοβούνταν ότι εάν υποχωρούσε και πλήρωνε τα hedge funds τότε μπορεί να έγειραν και άλλοι πιστωτές ανάλογες απαιτήσεις – υπολογίζονταν σε 15 δισ. δολ. Η χρεοκοπία, από την άλλη, θα μπορούσε να ανοίξει εκ νέου τον ασκό του Αιόλου στο εσωτερικό της χώρας.

Στις χθεσινές διαπραγματεύσεις συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο υφυπουργός του υπουργείου Οικονομικών της Αργεντινής Πάμπλο Λόπες και ο διορισμένος από το δικαστήριο των ΗΠΑ διαμεσολαβητής Ντάνιελ Πόλακ.

Η Αργεντινή χρεοκόπησε το 2001 ύστερα από χρόνια κακοδιαχείρισης και σπατάλης. Το 2005 και το 2010 προσέφερε ανταλλαγή χρέους σε πιστωτές της που είχαν στα χέρια το 93% των παλιών ομολόγων. Ομως hedge funds – αρπακτικά τα λέει η Κίρχνερ, οι Αργεντίνοι και πολλοί διεθνείς αναλυτές – είδαν την ευκαιρία για μεγάλα κέρδη. Αγόρασαν πολύ φθηνά ομόλογα της χώρας μετά τη χρεοκοπία της και προσέφυγαν στα δικαστήρια απαιτώντας να πληρωθούν για το 100% της αξίας τους. Ανάμεσα σε αυτά είναι το Elliot Capital Management και το Aurelius Capital Management με τα οποία συνεχιζόταν η δικαστική διαμάχη.

Δικαστήρια στη Νέα Υόρκη έκριναν ότι η Αργεντινή δεν μπορεί να πληρώσει τους ομολογιούχους που είχαν συμμετάσχει στην ανταλλαγή χρέους εάν δεν πληρώνονταν μαζί και τα hedge funds, παρά το γεγονός ότι η χώρα ήθελε και είχε τα χρήματα να πληρώσει τους πρώτους καταβάλλοντας μάλιστα τα χρήματα σε τράπεζα των ΗΠΑ. Ομως τα δικαστήρια δεν είχαν επιτρέψει να δοθούν τα χρήματα στους δικαιούχους.

Μια νέα χρεοκοπία, αν και δεν θα ήταν τόσο σοβαρή όσο η χρεοκοπία του 2001-2002, θα δημιουργούσε αρκετά προβλήματα. Πρακτικά η Αργεντινή θα είχε ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες στην αντιμετώπιση του πληθωρισμού που καλπάζει και της συνεχούς υποχώρησης του εθνικού νομίσματος, πέσο, που έχει οδηγήσει σε μεγάλη μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.

Για τους λόγους αυτούς κι ενώ οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές συνεχίζονταν, οι Αργεντινοί αγόραζαν κάποια είδη πρώτης ανάγκης και τα αποθήκευαν για  επάρκεια, όμως δεν παρατηρήθηκαν φαινόμενα πανικού στην αγορά ούτε ουρές στις τράπεζες. Πριν από δώδεκα χρόνια εμπορικές περιοχές του Μπουένος Αϊρες είχαν μετατραπεί σε πεδία μάχης από τις συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία. Οι τράπεζες αντιμετώπιζαν προβλήματα καθώς απελπισμένοι κάτοικοι προσπαθούσαν να σώσουν τις καταθέσεις τους, ενώ ο πρόεδρος της χώρας Φερνάντο Ντε λα Ρούα είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο για να γλιτώσει από το μαινόμενο πλήθος.