«Η βία δεν ήταν επιλογή του ΕΑΜ»

«Προσπαθώντας να μελετήσω τις κοινωνικές δομές και τους όρους κάτω από τους οποίους συγκροτήθηκε η εξουσία του ΕΑΜ, είδα με άλλο μάτι και τις πολιτικές επιλογές που έγιναν» λέει ο συγγραφέας της Ελεύθερης Ελλάδας. «Δεν μπορείς πια να λες ότι το ΕΑΜ έγινε επειδή ήθελε ή δεν ήθελε το ΚΚΕ, ο Σιάντος κ.λπ. Τα πολιτικά υποκείμενα, τότε, ήξεραν πολύ καλύτερα τις δυνατότητες και τα όριά τους από ό,τι εμείς σήμερα. Ηταν σαφές ότι μεταπολεμικά η Ελλάδα θα χρειαζόταν οικονομική βοήθεια. Το θέμα ήταν με ποιους όρους θα δινόταν αυτή η βοήθεια. Επίσης ήταν δεδομένο ότι το ΕΑΜ, αν ήθελε να ισχυροποιήσει τη θέση του, έπρεπε να αποκτήσει κοινωνική επιρροή. Δεν ήταν καν επιλογή η βία. Με τέτοιου τύπου επιλογή θα έχαναν το παιχνίδι την επόμενη μέρα. Ολα αυτά τα περί βίας που μας απασχόλησαν μια ολόκληρη περίοδο είναι ιδεολογικά κατασκευάσματα. Ή το αν το ΚΚΕ ήθελε ή δεν ήθελε να πάρει την εξουσία. Εγινε ιδεολογική κατάχρηση αυτών των ζητημάτων που δικαιολογούν την εκ των υστέρων προπαγάνδα. Αφού έγιναν τα Δεκεμβριανά και ο Εμφύλιος, σημαίνει ότι το ΚΚΕ ήθελε από την αρχή τη σύγκρουση. Ομως αυτό δεν προκύπτει από τα γεγονότα. Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα. Και δεν γίνεται έτσι η Ιστορία. Η αντίθεση του προηγούμενου καιρού ανάμεσα στους ιστορικούς άφησε ελάχιστα πράγματα. Ευτυχώς όμως βρισκόμαστε πια σε νέα περίοδο της ιστοριογραφίας».