Μπάσης και Νέγκα υπηρετούν το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι κατά βάση και χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχουν βουτήξει και στο πιο έντεχνο. Η συζήτηση μαζί τους πάει και στο προσφιλές θέμα αναπόφευκτα. Γράφεται σήμερα λαϊκό τραγούδι;
«Γίνονται προσπάθειες, υπάρχουν πολλά παιδιά, ίσως αυτό που γράφεται μπορεί να μην ακούγεται πάντα και δεν έχει την ευκαιρία να επικοινωνηθεί. Υπάρχει πάντως ανάγκη να γραφτεί αφού είναι το άκουσμά μας. Δεν πρέπει να χαθεί, οφείλουμε να φυλάξουμε Θερμοπύλες», σημειώνει η Γιώτα Νέγκα, ενώ ο Μπάσης είναι πιο οξύς: «Ο μηχανισμός της δισκογραφίας κινείται κατά πολύ από πολυεθνικές και δεν υπάρχει όραμα όπως παλιά. Τα ραδιόφωνα δέχθηκαν επιρροές από ομογενοποιημένο ρεπερτόριο κι άρχισε ένας ολόκληρος μηχανισμός να δουλεύει έτσι. Μου έχει τύχει σε δουλειές να μας λένε οι εταιρείες να μη βάλουμε μπουζούκι γιατί δεν το θέλουν τα ραδιόφωνα. Το όλο σύστημα άρχισε να λειτουργεί με το τι θέλουν τα ραδιόφωνα και αυτό επηρέασε τους δημιουργούς».
H Nέγκα συμπληρώνει: «Ο δημιουργός καλείται να προσαρμοστεί στις ανάγκες και δεν είναι όπως παλιότερα, όταν ο δημιουργός είχε ρόλο. Πάντως δεν έγινε μόνο στη δισκογραφία η εισβολή των ομογενοποιημένων ακουσμάτων, αλλά έγινε παντού, σε όλους τους τρόπους ζωής. Για χρόνια θέλαμε να φτάσουμε σε κάτι με άλμα και όχι με βήμα και αφήσαμε κάτι κενό». Τυχεροί κι οι δυο τους, μέλη της γενιάς των σαραντάρηδων, πρόλαβαν το άρωμα του παλιού κώδικα, συνεργάστηκαν με κάποιους καλούς ερμηνευτές και συνθέτες, πρόσωπα της λαϊκής πινακοθήκης τούτης της χώρας. Ο Μπάσης συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μητροπάνο, έγιναν φίλοι. Τι κρατάει σήμερα (που παίζει στις περιοδείες του με τους μουσικούς του μεγάλου τραγουδιστή παρεμπιπτόντως); «Κρατώ τη γενναιοδωρία του. Με έκανε καλύτερο άνθρωπο και τραγουδιστή».