Οι άνθρωποι μετά τα γκολ

«Μπαμπά, σε παρακαλώ, ζήτα από τους Γερμανούς να μη βάλουν άλλο γκολ» έλεγε κλαίγοντας η 7χρονη Βαλεντίνα μπροστά στην τεράστια οθόνη που είχε στηθεί στη λίμνη Ροντρίγκο ντε Φρέιτες στο Ρίο. Η μητέρα της, η 37χρονη Βραζιλιάνα Τάισα Ροντρίγκες, προσπαθούσε να την παρηγορήσει: «Δεν περίμενα τέτοια αντίδραση από αυτή». Στην ίδια κατάσταση βρέθηκαν χιλιάδες παιδιά στη Βραζιλία.

Ψυχολόγοι και εκπαιδευτικοί, που κλήθηκαν να σχολιάσουν τις αντιδράσεις των παιδιών και τις πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στη ζωή τους η έντονη απογοήτευση, υποστήριξαν ότι απ’ όλη αυτή τη συναισθηματική φόρτιση θα βγει κάτι θετικό. «Δεν μπορείς να αντικαταστήσεις ή να σβήσεις την απογοήτευσή τους. Τα παιδιά μεγαλώνουν μαθαίνοντας να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους. Δεν μπορείς να τους στερείς τέτοιου είδους συναισθήματα» λέει ο 35χρονος παιδαγωγός Αντρέα Ζότα, προσθέτοντας ότι πολλά παιδιά μπορεί να αντιμετωπίσουν για λίγες ημέρες δυσκολίες στον ύπνο, να χάσουν την όρεξή τους και να παρουσιάζονται σαστισμένα. Η ψυχολόγος Αννα Κασία Ματουράνο θεωρεί ότι η ιστορική ήττα της Βραζιλίας θα διδάξει τα παιδιά. «Θα μάθουν ότι η ήττα είναι μέρος του παιχνιδιού και ότι δεν μπορούμε να έχουμε πάντα αυτό που θέλουμε. Το συναίσθημα της λύπης και το κλάμα είναι φυσιολογικά. Αν δεν ξεσπάσει, μπορεί να προκαλέσει άλλα προβλήματα. Είναι σημαντικό να μάθουν τα παιδιά να διαχειρίζονται την απογοήτευση».

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ. Εκείνοι όμως που δεν φαίνεται να ξέρουν να διαχειρίζονται την ήττα είναι αρκετοί ενήλικοι, καθώς επεισόδια σημειώθηκαν μετά την ντροπιαστική ήττα της Σελεσάο. Μπορεί στο γήπεδο να ξέσπασαν έντονες αποδοκιμασίες κατά των παικτών της εθνικής ομάδας, αλλά η συνέχεια δόθηκε στους δρόμους, όπου οπαδοί έκαψαν λεωφορεία και σημαίες. Στο Σάο Πάολο, μετά το τέλος του ημιτελικού, άγνωστοι έβαλαν φωτιά καίγοντας δεκάδες λεωφορεία που ήταν σταθμευμένα σε γκαράζ. Επεισόδια σημειώθηκαν και στην παραλία της Κοπακαμπάνα στο Ρίο – και μάλιστα υπήρξε ανταλλαγή πυροβολισμών.

Είναι το σταθερό ραντεβού όταν παίζει η Εθνική Γερμανίας. Εκεί συγκεντρώθηκαν και χθες από νωρίς εκατοντάδες χιλιάδες Βερολινέζοι για τον μεγάλο αγώνα. Ηταν νέοι οι περισσότεροι, με τα εθνικά χρώματα στο πρόσωπο, στις σημαίες, στα καπέλα.

Δεν πτοήθηκαν από τους μετεωρολόγους που προέβλεπαν καταιγίδες. Και δεν άργησαν να αποζημιωθούν όταν ο Μίλερ έβαλε το πρώτο γκολ. Ηταν το 2.000ό γκολ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της Γερμανίας. Το πρώτο ρεκόρ που έσπαζε σε αυτόν τον αγώνα με τη Βραζιλία. Μετά ήρθε ο Κλόζε με το δικό του ρεκόρ, τα 16 γκολ σε Μουντιάλ. Ο,τι ακολούθησε ήταν μοναδικό. Ηταν η «νίκη για την αιωνιότητα» έγραψε στην ιστοσελίδα της η λαϊκή «Μπιλντ». «Η Γερμανία τρελάθηκε» έγραψε το περιοδικό «Στερν», για τον προπονητή Γίογκι Λεβ και τους «ήρωές του» που βρέθηκαν ένα βήμα από την κατάκτηση του τέταρτου τίτλου.

Μεθυσμένοι από τα γκολ της ομάδας τους οι Βερολινέζοι πανηγύριζαν μέχρι το πρωί. «Θα μιλάμε για τη νίκη αυτήν στα εγγόνια και στα δισέγγονά μας» έλεγε στο τηλεοπτικό κανάλι n-tv ένας θεατής.

«ΠΑΝΤΣΕΡ Ο ΛΑΜ;». Οταν είπα σε γερμανίδα συνάδελφο για τα γερμανικά Πάντσερ με κοίταξε απορώντας: «Πάντσερ ο… Λαμ;». Πράγματι. Μόνο με τεθωρακισμένα δεν μοιάζουν ο μικρόσωμος αρχηγός της Εθνικής Λαμ, ο ντριμπλαδόρος Σβάινσταϊγκερ, ο τεχνίτης Κρος με το εφηβικό ακόμα πρόσωπο. Ούτε ανταποκρίνονται στο στερεότυπο του κλασικού Γερμανού ο Ζερόμ Μπόατενγκ με καταγωγή από την Γκάνα, ο Μεσούτ Οζίλ με τουρκικές ρίζες, ο Κλόζε και ο Ποντόλσκι με πολωνικές. Αλλά χάρη σ’ αυτούς πανηγύριζαν χθες οι Γερμανοί, αυτούς χειροκροτά η Μέρκελ.

Για τον τελικό η Μέρκελ θα πάει στη Βραζιλία με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Γκάουκ. Για την επόμενη «σέλφις» στα αποδυτήρια.