Μια άλλη πολιτική

Η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την αποδοχή της προσφυγής δικαστών κατά των περικοπών στις συντάξεις τους το 2012 και η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις ανάλογες περικοπές στους ενστόλους έρχονται να επιβεβαιώσουν το πόσο στο πόδι έγιναν όλα στη φάση της επιβολής της σκληρής λιτότητας που υπαγόρευσαν οι δανειστές και εφαρμόστηκε με βάση τα Μνημόνια. Καμία αναλογιστική μελέτη, κανένας υπολογισμός τού τι θα αποφέρουν αυτές οι περικοπές στη μείωση του δημόσιου χρέους.

Ετσι, δόθηκαν τα αναγκαία επιχειρήματα για να υποστηριχθούν οι προσφυγές και τελικά να γίνουν δεκτές, και τώρα να είναι εξαναγκασμένη η Πολιτεία να βρει χρήματα για να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις. Το ερώτημα είναι πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα τα οποία σήμερα δεν υπάρχουν. Το πρωτογενές πλεόνασμα που περιέφερε ως τρόπαιο ανά την Ευρώπη ο Πρωθυπουργός Σαμαράς έχει εξανεμιστεί σε εξαγγελίες παροχών αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Και με το χάσμα του δημοσιονομικού και του χρηματοδοτικού κενού να χάσκει μπροστά της, τι απομένει στην κυβέρνηση;

Φοβούμαι τίποτε περισσότερο από την ανάκληση από την εφεδρεία της γνωστής συνταγής: περαιτέρω φορολόγηση των μονίμων υποζυγίων, που είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.

Αλλά αυτή η πολιτική είναι αδιέξοδη. Διότι δεν είναι μόνο ότι δεν μπορείς να παίρνεις συνεχώς από αυτούς που έχεις ήδη υπερφορολογήσει, είναι και ότι αυτό θα στεγνώσει εντελώς την αγορά που έτσι και αλλιώς πάσχει από έλλειψη ρευστότητας.

Με δυο λόγια, είναι απαραίτητο να υπάρξει μια άλλη πολιτική. Πολιτική πραγματικά αναπτυξιακή, η οποία εκτός από την προφανή θεραπεία μεγάλων πληγών όπως η ανεργία που μαστίζει την ελληνική κοινωνία θα αποφέρει έσοδα. Είναι έτοιμη η κυβέρνηση να προχωρήσει στην εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής; Ή θα εξακολουθήσει να σέρνεται πίσω από τα γεγονότα – όπως οι δικαστικές αποφάσεις που απαιτούν άμεση εφαρμογή και έναν σκασμό λεφτά;

Νομίζω ότι ακόμη δεν το έχει αφομοιώσει αυτό, η πρώτη λύση είναι πια μονόδρομος. Αλλιώς κινδυνεύει να καταπλακωθεί υπό το βάρος των αποφάσεων της Δικαιοσύνης…