Από το χωριό κατέληξε στο πορνείο

Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα χωριό της Νιγηρίας. Οταν ήταν 12 ετών έχασε τη μητέρα της και μια οικογενειακή φίλη, η Αγκάθι, πήρε τη Β.Χ. στο σπίτι της. «Η μητέρα μου πριν να πεθάνει μου είπε να προσέχω χωρίς να ξέρω όμως τι, μεγαλώνοντας κατάλαβα». Ξεκίνησε να σκουπίζει το μπαρ της Αγκάθι, κοιμόταν σε ένα δωμάτιο που δεν είχε κρεβάτι και τη σταμάτησαν από το σχολείο. Στα 14 της, η «οικογενειακή φίλη» της ζήτησε να σερβίρει στο μπαρ, η Β.Χ. αντέδρασε αλλά δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς. Δύο χρόνια αργότερα, της ζήτησε να κάνει ό,τι και οι άλλες κοπέλες στο μαγαζί. «Αρνήθηκα και με έδιωξε. Εμεινα στον δρόμο κάτω από μία γέφυρα. Η Αγκάθι, όμως, έμαθε πού ήμουν και έστειλε έναν από τους πελάτες της να με τρομάξει. Αυτός με βίασε και με ανάγκασε να γυρίσω πίσω σε αυτήν. Οχι πια ως σερβιτόρα ή καθαρίστρια. Η Αγκάθι εκμεταλλεύτηκε ό,τι μπορούσε από εμένα».

Οταν έγινε 20 ετών, η πρώτη «μαντάμ» την παρέδωσε στη δεύτερη, σε μια άλλη περιοχή της Νιγηρίας. Την πούλησε στην Αίγυπτο, δούλεψε εσώκλειστη σε ένα σπίτι όπου πρόσεχε και ένα μωρό. «Ηταν ίσως οι καλύτεροι μήνες της ζωής μου. Δεν πληρωνόμουν γιατί τα χρήματα πήγαιναν στη μαντάμ και σε όσους ήταν στο κύκλωμα, αλλά για εμένα ήταν οι μόνες ημέρες που δεν πονούσα και δεν υπέφερα».

Πώς ξέφυγε. Οι ξέγνοιαστες ημέρες δεν κράτησαν πολύ. Υστερα από περίπου έξι μήνες την ανάγκασαν να επιστρέψει στην προηγούμενη «δουλειά» της. Εκείνοι κανόνιζαν τα ραντεβού της αλλά δεν ήταν κλειδωμένη σε ένα σπίτι. Οταν ξέσπασε η Αραβική Ανοιξη, η 26χρονη σήμερα Νιγηριανή κατάφερε και πέρασε μαζί με άλλους τα σύνορα. «Εκλεψα κάποια χρήματα από τη μαντάμ, δικά μου ήταν έτσι και αλλιώς και έφυγα. Πήγα στην Τουρκία και από εκεί Ελλάδα. Εψαξα την Αστυνομία για να τους ζητήσω να με προστατέψουν, τους τα είπα όλα και με βάλανε σε κέντρο κράτησης. Εκανα τα χαρτιά μου για να αναγνωριστώ ως θύμα εμπορίας ανθρώπων αλλά δεν είχα διακινηθεί εδώ. Ζήτησα προστασία από την Ελλάδα για να μη με στείλουν πίσω».