Ωτοβλεψίες

Δεν καθιερώθηκε τυχαία ο όρος marivaudage. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις στον θεατή και να απαιτήσεις από τον ηθοποιό την παιγνιώδη ευαισθησία και το σοφιστικέ  χιούμορ του 18ου αιώνα; Εκτοτε ο Μαριβό παίζεται παντού στον κόσμο, από την ελληνική του περιπέτεια προτιμώ μακράν τον τρόπο με τον οποίον τον προσέγγισε η Μαρία Κατσανδρή, πάνε κιόλας 20 χρόνια. Οι Γάλλοι βέβαια μπορούν πολύ καλύτερα να φέρουν βόλτα αυτού του είδους το θέατρο, να περπατήσουν σαν πάνω σε παρκέ εκεί που το πόδι βουλιάζει σε κινούμενη άμμο. Κάτι τέτοιο έκανε  η Ιζαμπέλ Ιπέρ στο τακτικό της πέρασμα από το Ελληνικό Φεστιβάλ με τις «Ψευδοεξομολογήσεις». Πολλοί πιστεύουν ότι το δικό της marivaudage ήταν η απόλυτη υπαγωγή της τεχνικής στο ένστικτο αλλά αυτά δεν φαίνονται διά γυμνού οφθαλμού και η Ιζαμπέλ Ιπέρ έχει γράψει χιλιόμετρα μαθητείας στο στυλ. Αυτά τα ολίγα και μακάρι να μας ξανάρθει, μπας και ξεπατικώσουμε κι εμείς τίποτα.

Δεν είναι από τα βιβλία που θα πάρετε μαζί σας στη θάλασσα, ούτε από αυτά που διαβάζονται μονορούφι. Χρειάζονται πολλές ανάσες, καλά ελληνικά, ειδικοί ρυθμοί, και μια κάποια εξοικείωση με τη μετρική του δεκαπεντασύλλαβου για να διαβάσει κανείς το  πόνημα «Δημοτικά – από τον στίχο στο τραγούδι» του Θεόδωρου Μπλουγουρά που κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες από τις εκδόσεις Αίολος. Το μνημονεύω για πολλούς λόγους. Πρώτα πρώτα για τη μοναδικότητά του και τη συμβολή του σε ένα είδος της γραμματολογίας μας που σιγά σιγά χάνει σελίδες. Το κάνω επίσης μπας και φιλοτιμηθεί η στιχουργική των ημερών και καταλάβει πάνω σε τι αναμμένα κάρβουνα πατάει ξώφαλτσα. Το κάνω και για έναν άλλον λόγο. Για να δώσω σήμα στους αμέτρητους μαθητές του φιλόλογου – συγγραφέα ότι ο δάσκαλός τους παραδίδει ακόμη μαθήματα σε όσους θέλουν να μάθουν, όπως πολύ παλιά έτσι και τώρα.  

Το είχαμε προαναγγείλει κάπως διακριτικά, τώρα όμως έχει αρχίσει να βγαίνει καπνός από το «Φουγάρο» του Ναυπλίου. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Λεοντάρης και οι ηθοποιοί του Ηλέκτρα Νικολούζου (φωτογραφία), Κώστας Βασαρδάνης και Αιμιλία Βάλβη κάνουν φουλ πρόβες με μότο «Μια περφόρμανς για τη γλώσσα εκείνων που τράβηξαν την σκανδάλη». Αρχές και μέσα Ιουλίου ανυπερθέτως θα παρουσιάσουν στην πολυσήμαντη γη της Αργολίδας το δίπτυχο του Γιώργου Βέλτσου «Σχέδιο για Ηλέκτρα – Σχέδιο για Ιφιγένεια» το οποίο συνομιλεί με τον ευριπίδειο και τον σοφόκλειο λόγο. Πιο τολμηρός από τους συνήθεις συνομιλητές των αρχαίων τραγικών, ο συγγραφέας ανεβάζει στη σκηνή μια Ιφιγένεια χάκερ γιατί η πολυμορφικότητα των τραγικών ηρωίδων είναι ανεξάντλητη και το πείσμα τους επίσης.

Συνοφρυωμένος βγήκε o Ολιβιέ Πι την Παρασκευή το απόγευμα από το γραφείο της γαλλίδας υπουργού Πολιτισμού Ορελί Φιλιπετί. Ηπιε έναν καφέ στα όρθια κι άνοιξε την καρδιά του στους δημοσιογράφους που ψοφάνε για κάτι τέτοια. Το Φεστιβάλ της Αβινιόν που θα έπρεπε να στήνει κιόλας τις παραστάσεις του αφού αρχίζει σε έναν μήνα, κινδυνεύει να ματαιωθεί εξαιτίας απεργιακού κύματος. Μην το αντιμετωπίσετε ως ειδησάριο. Το γράφω εκ του πονηρού. Η Αβινιόν είχε κι άλλη φορά διατρέξει παρόμοιο κίνδυνο, συγκεκριμένα το 2003 αλλά τότε, όπως εξήγησε ο Ολιβιέ Πι, «το φεστιβάλ είχε υπογράψει ασφαλιστικό συμβόλαιο που το προφύλασσαν οικονομικά σε περίπτωση απεργίας». Αυτά…