Η μπάλα, όπλο στα χέρια των δικτατόρων: Πώς το ποδόσφαιρο παραπλανά τους καταπιεσμένους λαούς

Τη γοητεία αλλά και τη δύναμη που ασκεί το ποδόσφαιρο στις μάζες πρώτοι το αντιλήφθηκαν φασίστες και στρατιωτικοί που έβαλαν τις χώρες τους στον γύψο.

Η περίπτωση της νεόκοπης στρατιωτικής χούντας της Ταϊλάνδης είναι χαρακτηριστική. Στο πλαίσιο της προσπάθειας «να επιστρέψει η ευτυχία στον λαό» οι στρατηγοί έκαναν πραξικόπημα και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ώστε τα παιχνίδια να μεταδοθούν στη χώρα από ελεύθερη συχνότητα.

Το τηλεοπτικό δίκτυο RS το οποίο κατέχει το δικαίωμα της αποκλειστικής μετάδοσης των αγώνων είχε προγραμματίσει να μεταδώσει μόνο 22 αναμετρήσεις από ελεύθερη συχνότητα. Αν ήθελαν να παρακολουθήσουν τα υπόλοιπα ματς οι φίλαθλοι θα έπρεπε να πληρώσουν 50 δολάρια για να αγοράσουν τον αποκωδικοποιητή.

Η Εθνική Επιτροπή Ραδιοτηλεοπτικών Μεταδόσεων ανακοίνωσε χθες πως θα καταβάλει αποζημίωση 13 εκατ. δολαρίων στο RS ώστε και τα υπόλοιπα παιχνίδια να μεταδοθούν ελεύθερα από δύο τηλεοπτικούς σταθμούς που ελέγχονται από τη χούντα.  Ο πρώτος διδάξας στη χρησιμοποίηση του ποδοσφαίρου για την «ευτυχία του λαού» ήταν ο Μπενίτο Μουσολίνι. Είχε αντιληφθεί πως ως άθλημα των μαζών, το ποδόσφαιρο, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον επηρεασμό της γνώμης των Ιταλών. Ηταν αυτός που θέσπισε τη Serie A και έφερε τη δεύτερη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 1934, στην Ιταλία, η οποία έμεινε στην Ιστορία ως Coppa Del Duce. Το τρόπαιο το κατέκτησε η Σκουάντρα Ατζούρα ενώ στην Ιστορία έμεινε ο φασιστικός χαιρετισμός των ιταλών παικτών που κατέκτησαν το τρόπαιο. Πάνω στη δημοτικότητα του ποδοσφαίρου πάτησε και η χούντα της Βραζιλίας, το 1970, όταν η Σελεσάο κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο στα γήπεδα του Μεξικού. Ο Πελέ, που βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του, αρχικά κατηγορήθηκε πως πρόσφερε υπηρεσίες στους στρατηγούς, στη συνέχεια όμως μπήκε στο στόχαστρό τους όταν μέλος αριστερής οργάνωσης του ζήτησε τη βοήθειά του προκειμένου να αποφυλακιστούν πολιτικοί κρατούμενοι.

Ο αδίστακτος δικτάτορας της Αργεντινής Χόρχε Βιντέλα χρησιμοποίησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 που διοργανώθηκε στη χώρα του και το κατέκτησε για πρώτη φορά η Μπιανκοσελέστε για να καλύψει τις δολοφονίες, τις εξαφανίσεις και τα βασανιστήρια χιλιάδων αντιφρονούντων. Η διοργάνωση είχε πολλά σκοτεινά σημεία, όπως την περίφημη νίκη της Αργεντινής επί του Περού με 6-0. Πολλοί ποδοσφαιριστές της Αργεντινής παραδέχτηκαν αργότερα πως έπαιζαν κάτω από ασφυκτική πίεση, ενώ δέχονταν ακόμη και απειλές για τη ζωή τους αν δεν κατακτούσαν το τρόπαιο.