Χρόνια στην παλιά παράγκα την εβγάζω με τον μάγκα

Κουμπάρε, είναι γεγονός ότι μας μπήκε το καλοκαίρι. Από τα παράθυρα, από τις χαραμάδες, από τις υδρορρόες. Ανασχηματιστήκαμε για να χωρέσουμε στα περσινά μας μαγιό και ξεμπουκάραμε στις παραλίες του facebook, δηλαδή στην ακτογραμμή της Χώρας του Ποτέ. Και άρχισαν να απλώνουν στο μπουγαδόσχοινο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης παρεό, μπανιερά, πόθους και προσδοκίες για ένα δίμηνο που μέχρι να πεις γκαζόζα θα είναι παρελθόν. …Εγώ πάντως της γυναίκας μου τής το ξεκαθάρισα. Αν αναρτήσει πάλι τα δάχτυλα των ποδιών της με νύχι βαμμένο σε χρώμα «αίμα βοδιού» και κολλημένες άμμους επάνω, θα τη χωρίσω για λόγους ανωτέρας αισθητικής βίας. …Τράβα, λοιπόν, κουπί κουμπάρε μου στη γαλέρα της ψευδεπίγραφης χαράς γιατί άμα δεν είσαι χαρούμενος και ονειροπόλος τέτοια εποχή, σύμφωνα με τη φεϊσμπουκική κορεκτίλα, θα σου πουν ότι παίρνεις ναρκωτικά. …Για ένα αδειανό μπικίνι, λοιπόν, για μια Ελένη. Απλώς το μπικίνι στην προκειμένη περίπτωση είναι υπερχειλίζον από τα κάλλη της Ελένης Μενεγάκη. Το θέμα είναι η κοστολόγησή του. Από 1.500 έως 5.000 ευρώ. Τόσο πληρώνουν τις πρώτες – γι’ αυτή τη σεζόν – φωτογραφίες με μαγιό της βασίλισσας της ουτοπίας. Και τώρα, κάτσε εσύ και κάνε αυτά τα «από έως» βασικούς μισθούς, κομμένα επιδόματα και λοιπούς φόρους. Πώς είπες; Με βρίσκεις λαϊκιστή; Μπορώ να γίνω και περισσότερο. Τελικά, ο κιμάς δεν κόβεται παρουσία του πελάτη, αλλά παρουσία της ουτοπίας.

Και περπατούσα, κουμπάρε μου, μέσα στους δρόμους χωρίς να γνωρίζω κανέναν (άλλωστε, κι ούτε κανένας με γνώριζε). Και καλά να μη γνωρίζεις τους περαστικούς… Αυτούς κι αυτές όμως που έχουν στοιχειώσει τα νιάτα μου και την ομορφάδα μου; Με τη φωνή τους εννοώ, όπως η τραγουδίστρια Δήμητρα Γαλάνη (φωτογραφία). Διότι βλέπω αφίσα για συναυλία της, με το όνομά της φαρδύ – πλατύ, και από κάτω ένα σκίτσο αγνώστου ταυτότητος. Το πλησιάζω, το βλέπω από δω, το ξαναβλέπω από κει και αναδύεται μπροστά στα μάτια μου η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση. Με το κοντοκομμένο το μαλλί και τη λοξή τη φράντζα τη δυο τόνους πιο ανοιχτή και τα γυαλιά τα συνεδριακά, τα μακρόστενα. Μωρέ, ίδια και απαράλλαχτη. Τα μάτια μου, ο σκιτσογράφος ή η ματαιοδοξία των ανθρώπων μού παίζουν αυτά τα παιχνίδια.

Αντε κουμπάρε γιατί έχω να πάω και παρέλαση σήμερα να συμπαρασταθώ στην Τζέσικα, έναν φίλο μου από τον στρατό. Δύο απορίες θέλω μόνο να μου λύσεις για να συμπαρασταθώ απερίσπαστος. Αυτή η αποτυχημένη παρουσιάστρια Ελεονώρα Μελέτη (φωτογραφία) με ποιο παράλληλο σύμπαν έχει συντονιστεί και νομίζει ότι είναι η Παμέλα Αντερσον επί «Baywatch»; Πες στην κοπελιά ότι είμαι μπασμένος στα χρόνια και το ζουμ στα μεμέ της Πάμελας στη φωτογραφία που υπήρξε το εναρκτήριο λάκτισμα της καριέρας της τη θυμάμαι πολύ καλά. Πάσα επανάληψη στημένη και ρετουσαρισμένη από μία παρακμάζουσα μεγαλοκοπέλα μόνο θλίψη προκαλεί. Απορία number two: πότε θα τελειώσει αυτή η θεατρική κακοστημένη φάμπρικα της νοσταλγίας; Αυτός ο δελαπορτισμός (εκ του Μάκη Δελαπόρτα, που εκτός από άνθρωπος, ηθοποιός και συγγραφέας τείνει να εξελιχθεί σε θεατρικό υβρίδιο αναψυκτηρίου και μιούζικαλ) πότε θα πάρει τέλος; Γιατί πολύ έχει αρχίσει να με εκνευρίζει το ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει κι ό,τι έχει πεθάνει το αγαπώ.