Οι ξένοι παίζουν το τελευταίο χαρτί

Ετσι κι αλλιώς το πρωτάθλημα ήταν απαγορευμένος καρπός την τελευταία δεκαπενταετία για τον Ολυμπιακό μέχρι το έπος του Ντούσαν Ιβκοβιτς το 2012 που έσπασε την κυριαρχία του Παναθηναϊκού. Ομως, καλώς ή κακώς, λίγο με τις ευρωπαϊκές κούπες εδώ και μια διετία (2012, 2013), λίγο με τα Κύπελλα Ελλάδας (2009, 2010), κάθε χρόνο η ομάδα του Πειραιά κατακτούσε και ένα τρόπαιο.

Συνεπώς στη σειρά τίτλου που αρχίζει απόψε ο Ολυμπιακός (που μετράει 24 συνεχόμενες εκτός έδρας ήττες σε τελικούς από τον Παναθηναϊκό!) δεν διεκδικεί απλώς το πρωτάθλημα, αλλά και το θετικό πρόσημο που θα βάλει στο φινάλε της σεζόν, η οποία ξεκίνησε με τίτλο (το Διηπειρωτικό στη Βραζιλία), όμως κινδυνεύει να έχει αρνητικό φινάλε.

Ουσιαστικά λοιπόν οι τελικοί αποτελούν κρας τεστ για τους Πειραιώτες, η διοίκηση των οποίων πάντως ποτέ δεν παίρνει αποφάσεις εν θερμώ. Για παράδειγμα, ο κόουτς Μπαρτζώκας και να χάσει τον τίτλο, πολύ δύσκολα θα αφήσει το Λιμάνι (εκτός πια αν επαναληφθεί το περυσινό 3-0 και η εικόνα της ομάδας του είναι τραγική), ενώ όσον αφορά τους παίκτες, ορισμένες «εκκαθαρίσεις» θα γίνουν έτσι κι αλλιώς. Ο βασικός κορμός όμως – συμπεριλαμβανομένων και κάποιων ξένων – δεν θα πειραχθεί, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του αγώνα. Αυτοί που ενδεχομένως μπορεί να αλλάξουν τη μοίρα τους, αν εκπλήξουν ευχάριστα με την απόδοσή τους στη σειρά, θα είναι ξένοι που ενδεχομένως δεν υπολογίζονται για του χρόνου.