Νικόλ, όπως λέμε Γκρέις

Αν και η Κίντμαν ανέλαβε να ενσαρκώσει στη μεγάλη οθόνη τη θρυλική πριγκίπισσα των Μονεγάσκων και η μεταμόρφωσή της ήταν αρκετά επιτυχημένη – έβαλε βέβαια το χεράκι της μια ολόκληρη ομάδα από στυλίστες, κομμωτές και μακιγέρ -, στην πραγματικότητα οι δύο γυναίκες δεν έχουν και πολλά κοινά σημεία αναφοράς. Πέραν του ότι αμφότερες αναδείχθηκαν μέσα από τον κόσμο της υποκριτικής και κατάφεραν να στρέψουν τους προβολείς πάνω τους.

Η Γκρέις Κέλι έγινε η μούσα του Αλφρεντ Χίτσκοκ. Υπό τις σκηνοθετικές του οδηγίες συμμετείχε σε τρεις παραγωγές του («Τηλεφωνήστε: Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως», «Σιωπηλός μάρτυρας» και «Το κυνήγι του κλέφτη») και η αποχώρησή της από την ενεργό δράση τον στοίχειωσε. Αντίθετα, η Κίντμαν, ούσα πιο πρακτικό πνεύμα, κατάφερε να γίνει μούσα όχι ενός σκηνοθέτη αλλά της Σάντρα Τσουά, της καλλιτεχνικής διευθύντριας του οίκου υποδημάτων Τζίμι Τσου, τα οποία διαφημίζει τα τελευταία χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, έχει κρατήσει ένα Οσκαρ στα χέρια της, το 2002, για την ερμηνεία της στο φιλμ «Οι ώρες», όπως και η Πρώτη Κυρία του πριγκιπάτου που έφυγε από την απονομή του 1954 με το χρυσό αγαλματίδιο για τον ρόλο στη «Χωριατοπούλα».

      Παρ’ όλο που η Νικόλ πρόσφατα δήλωσε πως αν της το ζητούσε ο σύζυγός της Κιθ Ερμπαν θα εγκατέλειπε τον χώρο του θεάματος για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της, μέχρι στιγμής δεν έχει βάλει σε καμία περίπτωση σε δεύτερη μοίρα τη δουλειά της. Τέτοια θυσία, ωστόσο, έκανε η Γκρέις Κέλι αφού προτίμησε να δοθεί ολοκληρωτικά στον έρωτά της με τον πρίγκιπα Ρενιέ, τον μοναδικό της σύζυγο, και στα βασιλικά της καθήκοντα, παρά να συνεχίσει την πορεία της στην υποκριτική. Ετσι, αποχώρησε τη στιγμή της μεγαλύτερης λάμψης της και έδωσε την προσοχή της στα τρία παιδιά που απέκτησε με τον τότε προκαθήμενο του μονεγάσκικου θρόνου. Η ετέρα ξανθιά ηθοποιός παράλληλα με τους κινηματογραφικούς ρόλους παίζει και έναν άλλον, αυτόν της εργαζόμενης μητέρας, αφού στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με τα τέσσερα παιδιά της, τα δύο υιοθετημένα της από τον γάμο της με τον Τομ Κρουζ και τις δύο βιολογικές της κόρες από τον Ερμπαν.

Οι ιδιαίτερες στυλιστικές επιλογές της Κέλι την έχρισαν είδωλο του στυλ τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ενώ έκανε στις ημέρες μας τον βρετανό τραγουδιστή Μίκα να της αφιερώσει ένα ολόκληρο τραγούδι. Από την άλλη, η Κίντμαν εμφανίζεται πάντα κομψή, αλλά δεν έχει τολμήσει να κάνει τη διαφορά αφήνοντας το σημάδι της σε μια ολόκληρη εποχή.