Μια δυναμική επιστροφή

«x-men: Ημέρες ενός ξεχασμένου μέλλοντος»: Το πρώτο σίκουελ του «X-men» ήταν, πραγματικά, μια ανάσα καθαρού αέρα μπροστά στον οχετό των βαβουριάρικων blockbusters εκείνης της περιόδου. Ηταν μια ταινία με ψυχή και γνήσιο συναίσθημα που, παραδόξως, έβαζε μπροστά τους χαρακτήρες και ενορχήστρωνε τη δράση της ξεκινώντας από κει (ο Κρίστοφερ Νόλαν της τριλογίας του Σκοτεινού Ιππότη ακολούθησε, και τα υπόλοιπα είναι λίγο-πολύ γνωστά). Ενδιαμέσως αυτού και του αποψινού φιλμ, ο Μπράιαν Σίνγκερ προσπάθησε ανεπιτυχώς να στήσει ένα franchise βασισμένος στον Σούπερμαν και σκάρωσε μια μικρή και μια μεγάλη εμπορική αποτυχία, πριν επιστρέψει στο «πόστο» του.

Και η νέα αυτή συνέχεια ξεκινά από το τέλος (έναν καταστροφικό πόλεμο που έχει σχεδόν εξαφανίσει το γένος των «μεταλλαγμένων») και πηγαίνει… στην αρχή. Εξηγούμαι: για να σωθούν οι X-men από τον οριστικό τους αφανισμό, ο Γούλβεριν «ταξιδεύει» στα… seventies, προκειμένου να «διορθώσει» κάποια γεγονότα, επεμβαίνοντας δηλαδή στην εξέλιξή τους με τον ίδιο τρόπο που το έπραττε ο Μάικλ Τζέι Φοξ στην «Επιστροφή στο μέλλον». Και το τελικό αποτέλεσμα είναι μια συμπαθέστατη και συχνά απολύτως ψυχαγωγική περιπέτεια που μέσα από τις πολυάριθμες αναφορές της κατορθώνει να σε συνεπάρει, έστω κι αν συχνά η αφήγηση πυκνώνει επικίνδυνα καθώς ο Σίνγκερ μοιάζει υποχρεωμένος να μας παρουσιάσει μια πλειάδα νέων χαρακτήρων που, φανταζόμαστε, θα παίξουν πρωτεύοντα ρόλο στα σίκουελ που θα ακολουθήσουν.Προσθέστε σε όλα αυτά και ένα συγκεντρωτικό καστ (Ιαν ΜακΚέλεν, Μάικλ Φασμπέντερ, Τζέιμς ΜακΑβοϊ, Πάτρικ Στιούαρτ, Ελεν Πέιτζ, Τζένιφερ Λόρενς – και φυσικά ο Χιου Τζάκμαν) και νομίζω πως κλείσαμε.

Βαθμοί: 7

«Το μυστικό της μέιζι»: «Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά / Ετσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα» τραγουδούσε στη «Ρεζέρβα» ο Νιόνιος και οι στίχοι του ακουγόντουσαν όλο και πιο έντονα μέσα μου καθώς παρακολουθούσα τούτο εδώ. Με κεντρική ηρωίδα μια… εξάχρονη που παρακολουθεί το ενδοοικογενειακό της χάος, πότε σε απόσταση ασφαλείας και πότε σε απόσταση αναπνοής. Οι γονείς πλακώνονται διαρκώς, μέχρι που χωρίζουν. Ξεκινούν οι καβγάδες διεκδίκησης, αλλά και νέοι γάμοι με – σαφώς – νεότερους συντρόφους. Ολοι παίρνουν τις λάθος αποφάσεις. Εκτός από ελάχιστους – και η Μέιζι, με μια διαισθητικότητα που εκπλήσσει, τους αντιλαμβάνεται από την πρώτη στιγμή. Η ευαισθησία περισσεύει εδώ, όπως και οι καλές ερμηνείες (από τους Τζούλιαν Μουρ, Στιβ Κούγκαν και Ονάτα Εϊπριλ). Θα χρειαζόταν όμως και μια αποφυγή των τυπικών κλισέ του είδους για να «παραδεχτούμε» αυτό το ανεξάρτητο αμερικανικό φιλμ.

Βαθμοί: 5

«Ζαμπίζια: Πουλιά στον αέρα»: «Στο χείλος ενός επιβλητικού καταρράκτη, στην καρδιά της Αφρικής, απλώνεται μια εκπληκτική πόλη, όπου κατοικούν πτηνά κάθε είδους. Ονομάζεται Ζαμπίζια και τη διοικεί ο μπαρουτοκαπνισμένος Σεκχούρου. Το νεαρό γεράκι Κάι εγκαταλείπει το απομονωμένο του φυλάκιο για να γίνει μέλος των Τυφώνων, της ξακουστής ομάδας που περιπολεί και διατηρεί ασφαλή τη Ζαμπίζια». Αυτά και άλλα συμβαίνουν στο τρισδιάστατο αυτό παιδικό καρτούν νοτιοαφρικανικής παραγωγής που προβάλλεται ντουμπλαρισμένο. Δυστυχώς δεν το είδαμε, μιας και η προβολή έγινε όταν εμείς βρισκόμασταν ήδη στις Κάννες.