ΟΤΑΝ Ο ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ της υπερδυνάμεως στην Κύπρο, συστήνει από τηλεοράσεως στους Ελληνοκυπρίους «να εμπιστευθούν την Τουρκία» (sic) δεν είναι καθόλου δύσκολο να υπολογισθούν οι προθέσεις και να προεικασθούν τα «δώρα» που θα μεταφέρει στη Λευκωσία ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κατά τη σημερινή (και ιστορική από κάθε άποψη) επίσκεψή του. Γιατί δεν είναι δυνατόν (ούτε λογικό) η αποστολή του κ. Μπάιντεν να κινηθεί εκτός των ορίων που προσδιορίζονται από τις εκπεφρασμένες συστάσεις του διπλωματικού εκπροσώπου της Ουάσιγκτον, οι οποίες αποτελούν προπομπό.
Η συλλογιστική αυτή δεν είναι καθόλου αυθαίρετη. Αναδύεται από τα γεγονότα και στηρίζεται σε όρους κοινής λογικής. Και με αυτήν ακριβώς, βασίμως υποθέτουμε (για να μη πούμε γνωρίζουμε) ότι όσα θα διαβιβασθούν στη Λευκωσία ως αμερικανικές ιδέες και υποσχετικές άλλα τόσα θα ζητηθούν ευλόγως από την ίδια ως ανταποδοτικό μέρος, προκειμένου να υπάρξει ώθηση προς την κατεύθυνση μιας win-win επιλύσεως του Κυπριακού. Και κατ’ αρχάς επιταχύνσεως των ήδη βεβαρημένων και δυστυχώς άγονων διαδικασιών. Κι αυτό για να αναιρεθούν ανασχέσεις σε κάποιους ευανάγνωστους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς της Δύσεως (και ειδικά της Ουάσιγκτον) υπό το φως όσων κρισίμων εξελίσσονται με συγκρουσιακές δυναμικές στην ευρασιατική ζώνη και όσων τείνουν να αναπαραχθούν.
Αυτές οι επισημάνσεις δεν μειώνουν την αυτόδηλη σημασία της επισκέψεως του αμερικανού αντιπροέδρου στην Κύπρο. Η οποία, παρεμπιπτόντως, διαλαμβάνει και μετάβαση στα Κατεχόμενα, όπου θα συναντήσει και τον τοποτηρητή της Αγκυρας («πρόεδρο» του κατοχικού μορφώματος). Πρέπει όμως αυτή να αξιολογηθεί και από κάποια κρίσιμα περιφερειακά δεδομένα.
Οπως για παράδειγμα ότι ο ρόλος της Τουρκίας ως μέλους του ΝΑΤΟ επαναναβαθμίζεται αυτονοήτως και άμεσα. Και σε αυτό να προστεθούν όσα σχετίζονται με το νέο ενεργειακό πεδίο. Με τις οσμές των μεσογειακών υδρογονανθράκων να επικυριαρχούν ως δραστικοί πλέον συντελεστές αποφάσεων και ενεργειών. Δεδομένα που αποβαίνουν ερμηνευτικές δικλίδες γι’ αυτή την αμερικανική απόφαση επανεμπλοκής στο Κυπριακό. Και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής.
Στις αποσκευές του αμερικανού αντιπροέδρου διαλαμβάνονται λοιπόν με βεβαιότητα συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες εκτιμάται ότι μπορεί να αποτελέσουν αποτελεσματική αφετηρία υπερβάσεως των αδιεξόδων και ενεργοποιήσεως δυναμικών οι οποίες να οδηγήσουν στον επίλογο του Κυπριακού. Με πρώτο «κλειδί» τη διευθέτηση του ειδικού ζητήματος της Αμμοχώστου. Που σημαίνει την προαγωγή αμοιβαίως αποδεκτών ρυθμίσεων, ώστε αυτή να αποδοθεί στους δικαιούχους της. Κάτι που εάν γίνει ανοίγει οπωσδήποτε ο δρόμος για ουσιαστικότερες συγκλίσεις προς την κατεύθυνση συνολικής λύσεως.
Γιατί αυτό είναι και το καθαυτό ζητούμενο.