Ο τελευταίος ψαλμός

Αν συνήθως λέμε ύστερα από έναν θάνατο πως έχουμε «μια μεγάλη απώλεια», σε τούτη την περίπτωση η φράση αντανακλά ακριβώς την αλήθεια. Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος, που έφυγε χθες στα 73 του χρόνια, υπήρξε ισοϋψής ερευνητής με τον δάσκαλό του Σίμωνα Καρρά ή τη Δόμνα Σαμίου και βέβαια ο τελευταίος θεματοφύλακας της βυζαντινής (εκκλησιαστικής) μουσικής για τη χώρα μας.

Ηταν η απουσία του στο αναλόγιο της Αγίας Ειρήνης της οδού Αιόλου όπου έψελνε σταθερά τα τελευταία χρόνια χθες το πρωί που θορύβησε το κοινό. Και ήταν η πληροφορία, αργά το βράδυ που επιβεβαιώσαμε, πως ο Λυκούργος δεν είναι πια εδώ, χτυπημένος από την επάρατο νόσο που πάλευε παλικαρίσια και αθόρυβα μόνος του. Ο κόσμος δεν θα τον ξανακούσει πια να ψέλνει στην προαναφερθείσα εκκλησία των Αθηνών, οι μαθητές του στην Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία (που εκείνος  ίδρυσε το 1977) δεν θα ακούν πια τον λόγο του και, αν μου επιτρέπετε τον προσωπικό τόνο, δεν θα συμβουλεύει πια τον γράφοντα υπομονετικά στο ρεπορτάζ του για θέματα βυζαντινής μουσικής.

Αρχων Πρωτοψάλτης της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Βραβευμένος με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος. Ακάματος ερευνητής και μαθητής του Σίμωνος Καρά. Iδρυτής της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας με πάνω από 1.200 συναυλίες σε όλο τον κόσμο.

Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος υπήρξε δάσκαλος, κορυφαίος πρωτοψάλτης και συνεχιστής ενός Σπύρου Περιστέρη ή ενός Θρασύβουλου Στανίτσα και πάνω από όλα «ο κορυφαίος πρεσβευτής της βυζαντινής μουσικής στον κόσμο και μια κορυφαία προσωπικότητα λόγω ήθους, γνώσεων, στάσης», όπως μας είπε ο ερευνητής της παραδοσιακής μουσικής και συνεργάτης του για χρόνια Νίκος Διονυσόπουλος. Σε γενικές κατευθύνσεις, είναι αυτός που συνέλαβε την ουσία της διδασκαλίας του Σίμωνος Καρά.

Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1941, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και βυζαντινή μουσική με τον Σίμωνα Καρά. Με δίπλωμα βυζαντινής μουσικής και του Μακεδονικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, δίδαξε βυζαντινή μουσική στα Ωδεία Αθηνών, Φίλιππος Νάκας και Νίκος Σκαλκώτας για χρόνια ενώ υπήρξε διευθυντής σχολών βυζαντινής μουσικής μητροπόλεων όπως Φθιώτιδας, Αυλοποτάμου, Ρεθύμνου και Ηλείας.

Με εκατοντάδες ώρες ραδιόφωνο, στην πάλαι ποτέ ΕΡΑ, απ’ το 1978, και με τίτλους εκπομπών όπως «Εκκλησιαστικοί βυζαντινοί ύμνοι» και «Από την ορθόδοξη και ανατολική μουσική παράδοση», υπήρξε κοσμοπολίτης στο πεδίο της μουσικής, αφού έκανε πολυετή έρευνα με συμμετοχή στην ομάδα του Marcel Peres και στο Ensemble Organum πάνω στα παλαιορωμαϊκά μέλη – δηλαδή στις ψαλμωδίες πριν από την τρέχουσα ψαλτική ιστορία – ενώ συχνά ταξίδευε σε ακολουθίες όπως αυτή που ετέλεσε ο Βαρθολομαίος στην αρχαία βασιλική του Αγίου Απολλιναρίου στη Ραβέννα ύστερα από πολλούς αιώνες.

Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος, άνθρωπος μειλίχιος, ανιδιοτελής (διηύθυνε αμισθί την Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία), είχε βραβευθεί αρκετές φορές (όπως το 2004 με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο) και στάθηκε φάρος για τις νεότερες γενιές της εκκλησιαστικής μουσικής.