Βρώμικος πόλεμος για τον DSK
Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ως κύριος Ντεβερό και η σύζυγός του Σιμόν (Ζακλίν Μπισέ) καθώς εξέρχονται από το δικαστήριο, στην επίμαχη ταινία
Για τους περισσότερους Γάλλους, η πτώση του πρώην πανίσχυρου πολιτικού άνδρα της Γαλλίας Ντομινίκ Στρος-Καν με αφορμή την κατηγορία της απόπειρας βιασμού μιας καμαριέρας σε ένα ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης ήταν «η υπόθεση του αιώνα». Αρχικά άκουσαν την ιστορία, στη συνέχεια παρακολούθησαν τις δικαστικές μάχες και διάβασαν τα σχετικά βιβλία που κυκλοφόρησαν, ενώ τώρα ετοιμάζονται να παρακολουθήσουν και την ταινία.
Αύριο τα μεσάνυχτα, τρία χρόνια μετά το γεγονός αυτό που κόστισε στον Στρος-Καν το χρίσμα του υποψηφίου των Σοσιαλιστών για την προεδρία της Γαλλίας, σε μια αίθουσα των φεστιβαλικών – αυτές τις ημέρες – Καννών πρόκειται να προβληθεί σε παγκόσμια πρεμιέρα αλλά σε ιδιωτική προβολή και εκτός του επίσημου προγράμματος του φεστιβάλ η πολυαναμενόμενη ταινία του αμερικανού σκηνοθέτη Αμπελ Φεράρα «Welcome to New York».
Η ταινία σκάνδαλο, όπως έχει χαρακτηριστεί πριν καν προβληθεί, παρουσιάζει το χρονικό της πτώσης ενός γάλλου πολιτικού με αφορμή την υπόθεση βιασμού μιας καμαριέρας. Πρωταγωνιστής είναι ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ως κύριος Ντεβερό, ενώ στο πλευρό του καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δύσκολης δοκιμασίας στέκεται η σύζυγός του Σιμόν, την οποία υποδύεται η βρετανίδα ηθοποιός Ζακλίν Μπισέ. Παρότι στην ταινία δεν κατονομάζεται ούτε ο Στρος-Καν ούτε η πρώην σύζυγός του Αν Σενκλέρ, οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα είναι απόλυτα εσκεμμένη, αναφέρει ο «Ιντιπέντεντ» σε σχετικό δημοσίευμά του.
Σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα», ο Ντεπαρντιέ προσδιόρισε ότι η ταινία δεν επικεντρώνεται τόσο στην υπόθεση του Στρος-Καν όσο στον εκφυλισμό ενός ανθρώπου εξαιτίας της υπερβολικής εξουσίας που κατέχει και της άκρατης λαγνείας που τον χαρακτηρίζει. Φαίνεται όμως ότι αρκετοί στη Γαλλία έχουν διαφορετική άποψη. Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο γάλλος παραγωγός της ταινίας Βενσάν Μαραβάλ.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Μαραβάλ δήλωσε ότι η «πολιτική και μιντιακή ελίτ» της Γαλλίας έκαναν τα πάντα για να εμποδίσουν, δίχως όμως επιτυχία, την παραγωγή της ταινίας. Αφότου αποκάλυψε ότι κανένας γαλλικός τηλεοπτικός σταθμός δεν ήθελε να χρηματοδοτήσει τα γυρίσματα και ότι «όλοι στη Γαλλία, τόσο οι φίλοι μας όσο και οι εχθροί μας, μάς προειδοποίησαν να μην κάνουμε την ταινία», ο γάλλος παραγωγός τόνισε ότι η «αιμομικτική σχέση» που υφίσταται μεταξύ των μέσων ενημέρωσης και των πολιτικών στη χώρα καθιστά αδύνατη την παραγωγή ταινιών που αφορούν την επικαιρότητα.
Αναφέρθηκε μάλιστα σε ένα περιστατικό, ενδεικτικό της αντιμετώπισης των δημιουργών της ταινίας στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια γεύματος παρουσία πολλών ατόμων, ο Νταν Φρανκ, στενός συνεργάτης και φίλος του DSK και της πρώην συζύγου του, δήλωσε με απειλητικό ύφος στον σκηνοθέτη ότι «η Αν Σενκλέρ θα χρησιμοποιήσει όλη της την περιουσία για να καταστρέψει τις ζωές σας».
Αύριο τα μεσάνυχτα, ταυτόχρονα με την προβολή της, η ταινία θα αναρτηθεί και στο Διαδίκτυο έτσι ώστε όποιος επιθυμεί να τη δει να μπορεί να την νοικιάσει για 7 ευρώ. Στη συνέχεια πρόκειται να προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες δεκάδων χωρών αλλά όχι της Γαλλίας.
Τα γαλλικά ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι οι παραγωγοί επέλεξαν να παρακάμψουν τη Γαλλία κυρίως για νομικούς λόγους, καθώς φοβούνται πιθανή προσφυγή των δικηγόρων του Στρος-Καν στη δικαιοσύνη. Ωστόσο ο Βενσάν Μαραβάλ απέρριψε τη συγκεκριμένη εξήγηση, δηλώνοντας ότι «διαπιστώσαμε ότι ήταν η κατάλληλη ταινία για να πειραματιστούμε με αυτό τον τρόπο διανομής. Θα προσελκύσουμε περισσότερους ανθρώπους πολύ πιο γρήγορα και δαπανώντας λιγότερα χρήματα και θα διατηρήσουμε ζωντανό το ενδιαφέρον του κοινού πριν οι εφημερίδες αρχίσουν να αποκαλύπτουν περί τίνος πρόκειται».
ΚΡΙΤΙΚΗ. Οσον αφορά την ταινία καθεαυτή, χαρακτηριστική είναι η κριτική του Σκοτ Φούντας, βασικού κριτικού κινηματογράφου του περιοδικού «Variety», ο οποίος ισχυρίζεται ότι «είναι ξεκάθαρο από την αρχή της ταινίας ότι ο Φεράρα αντιλήφθηκε την υπόθεση Στρος-Καν όχι ως μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά ως αντιπροσωπευτικό γεγονός της παρακμής του καπιταλισμού και της εκμετάλλευσης του Τρίτου Κόσμου από τον Πρώτο».
Κόστος 3 εκατ. ευρώ
Η παραγωγή της ταινίας, η οποία κόστισε 3 εκατ. ευρώ, χρηματοδοτήθηκε κυρίως από αμερικανούς επενδυτές, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η πόλη της Νέας Υόρκης. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ανταμείφθηκε για τις υπηρεσίες του με μόλις 100.000 ευρώ.