Εντονες διεργασίες για ένα ισχυρό κύμα συγχωνεύσεων μεγάλων και μικρότερων εγχώριων επιχειρήσεων που θα σαρώσει την ελληνική οικονομία, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στα επιτελεία των επιχειρηματικών ομίλων και των τραπεζών. Πρόκειται για συμφωνίες που, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, προετοιμάζονται αυτόν τον καιρό και αν δεν ανατραπούν από απρόσμενες πολιτικές εξελίξεις, που θα επανέφεραν το ρίσκο για τη χώρα, μπορούν να οδηγήσουν στον πλήρη μετασχηματισμό του ελληνικού επιχειρηματικού χάρτη, βασική προϋπόθεση για να βγει η χώρα από την κρίση.
Κορυφαίοι τραπεζίτες της χώρας έχουν προαναγγείλει το τσουνάμι αυτών των αλλαγών και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους διαβεβαιώνουν ότι είναι προ των πυλών. Μόλις πρόσφατα και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος υπέδειξε την κατεύθυνση αυτή ως τον μονόδρομο για να ξεπεράσουν τον σκόπελο οι ελληνικές επιχειρήσεις και να ανακάμψει η ελληνική οικονομία.
ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ. Το σούπερ ντιλ της Τράπεζας Πειραιώς που γίνεται ο μεγαλύτερος μέτοχος της MIG, του ισχυρότερου επιχειρηματικού ομίλου της χώρας, με επιχειρήσεις από τον κλάδο των τροφίμων και της υγείας έως την ακτοπλοΐα και την πληροφορική, αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη δυναμική εξέλιξη των πραγμάτων στην ελληνική επιχειρηματική αγορά. «Είναι μια κίνηση που αναβαθμίζει την ελληνική αγορά, οργανώνει τη συγκέντρωση και δημιουργεί ομίλους πρωταγωνιστές, τους οποίους έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία» τόνιζε στα «ΝΕΑ» κορυφαίος τραπεζίτης της χώρας για τη μεγάλη επιχειρηματική συμφωνία του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς. Μάλιστα, και ο πρόεδρος του ομίλου Μιχάλης Σάλλας, σε πρόσφατες δηλώσεις του, είχε τονίσει την ανάγκη συγχωνεύσεων στον ελληνικό επιχειρηματικό χάρτη.
Τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά και ανάλογες επαφές μεταξύ των επιχειρηματιών και των τραπεζικών ομίλων βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη σχεδόν σε όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας. Από την αρχή της κρίσης τα έσοδα έχουν συρρικνωθεί δραματικά και ο υπερδανεισμός του παρελθόντος έχει γίνει θηλιά. Δεν αφήνει περιθώρια βιωσιμότητας για πολλές εταιρείες χωρίς συνεχείς πιστωτικές ενέσεις, τις οποίες όμως όλο και πιο δύσκολα εγκρίνουν οι τράπεζες. Οι τελευταίες, χωρίς την άπλετη ρευστότητα του παρελθόντος και με περιορισμένα πλέον κεφάλαια, είναι απρόθυμες στο να δεσμεύουν νέες πιστώσεις σε ανακύκλωση παλαιών δανείων υπερχρεωμένων επιχειρήσεων που θα λείψουν από υγιείς επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, τις οποίες τόσο μεγάλη ανάγκη έχει η ελληνική οικονομία. Ζητούν πιεστικά από τους βασικούς μετόχους να συγχωνευθούν σε μεγαλύτερα σχήματα με εξωστρεφή προσανατολισμό, και οικονομίες κλίμακας, στοιχεία που θα ανοίγουν και πάλι την πόρτα του δανεισμού.
ΟΙ 4 ΙΣΧΥΡΟΙ ΚΛΑΔΟΙ. Σε τέσσερις κλάδους της αγοράς το θερμόμετρο των συζητήσεων έχει χτυπήσει κόκκινο. Ο υπερδανεισμός του παρελθόντος σε συνδυασμό με τα ασθενή οικονομικά αποτελέσματα και τον ισχυρό ανταγωνισμό, εγχώριο και από το εξωτερικό, δεν δίνουν πολλά χρονικά περιθώρια στους μετόχους για καθυστερήσεις στις αποφάσεις. Πρόκειται για τον κλάδο των ιχθυοκαλλιεργειών, τη χαλυβουργία, την ακτοπλοΐα και τα ξενοδοχεία που εκ των πραγμάτων βρίσκονται σήμερα στην καυτή ζώνη των ανακατατάξεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έχει αναλάβει το ίδιο, ενεργό διαμεσολαβητικό ρόλο στις συζητήσεις αυτές με την ιδιότητα του μετόχου των τεσσάρων μεγάλων τραπεζών, στα χαρτοφυλάκια των οποίων βρίσκονται δάνεια – εξυπηρετούμενα και μη – από το σύνολο των ελληνικών επιχειρήσεων. Ανώτερα στελέχη του Ταμείου βρίσκονται το τελευταίο διάστημα σε επαφές με όλους τους βασικούς μετόχους στον κλάδο των ιχθυοκαλλιεργειών. Οι αντιστάσεις είναι ισχυρές αλλά και οι προκλήσεις ακόμη μεγαλύτερες για έναν κλάδο με πρωτιές πωλήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, ο οποίος ωστόσο έχει γονατίσει από τον υπερδανεισμό του παρελθόντος και τον μεγάλο ανταγωνισμό. Ζητείται από τους βασικούς μετόχους των ιχθυοκαλλιεργειών να συγχωνευθούν σε ένα ή δύο μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα, που θα είναι βιώσιμα και θα μπορούν να διεκδικήσουν νέο τραπεζικό δανεισμό.
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. Ανάλογη είναι η κατάσταση στις χαλυβουργίες όπου ιστορικά ονόματα του χώρου δίνουν αγώνα επιβίωσης και το βάρος από το υψηλό κόστος της ενέργειας είναι ασήκωτο. Οι ελληνικές χαλυβουργίες πληρώνουν το τίμημα από τη μεγάλη βουτιά της οικοδομικής δραστηριότητας στην εσωτερική αγορά, είναι ενεργοβόρες και εξαιτίας του υψηλού κόστους παραγωγής τους χάνουν σε ανταγωνιστικότητα σε σχέση με ομοειδείς επιχειρήσεις του εξωτερικού, οι οποίες κερδίζουν μερίδια αγοράς εις βάρος των ελληνικών.
Στον κλάδο των ξενοδοχείων, πρόβλημα αποτελούν η έλλειψη ταμειακής ρευστότητας και τα μεγάλα δάνεια του παρελθόντος που πρέπει να εξυπηρετηθούν, ενώ στην ακτοπλοΐα ο διπλασιασμός της τιμής των καυσίμων και οι συσσωρευμένες ζημιές των εταιρειών από το παρελθόν έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον.
Μεγάλα ξένα επενδυτικά funds έχουν εκδηλώσει ήδη ενδιαφέρον να τοποθετηθούν σε επιχειρήσεις του κλάδου των ιχθυοκαλλιεργειών, ο οποίος εκτιμάται ότι έχει σημαντικές δυνατότητες και προοπτικές ανάπτυξης ως ο πρώτος εξαγωγικός κλάδος της χώρας στον τομέα των τροφίμων