Εκστρατεία για τις μαθήτριες της Νιγηρίας

Από τη Μισέλ Ομπάμα, την Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, μέχρι το Πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ της Αιγύπτου, την ανώτατη θεολογική Αρχή του σουνιτικού Ισλάμ, και από τη Μαλάλα Γιουσουφάι, την πακιστανή μαθήτρια που επέζησε δολοφονικής απόπειρας των Ταλιμπάν, μέχρι τον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας, τη μεγαλύτερη μουσουλμανική οργάνωση του κόσμου, η αξίωση να αφεθούν ελεύθερες οι 223 νιγηριανές μαθήτριες που απήγαγε στις 14 Απριλίου και απειλεί να πουλήσει ως «νύφες» ή «δούλες» στο όνομα του Αλλάχ η Μπόκο Χαράμ, μοιάζει να συνασπίζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Ακόμα και η Αλ Κάιντα, στην οποία ορκίζεται θεωρητικά υποταγή η νιγηριανή ισλαμική οργάνωση, δείχνει να κρατά αποστάσεις: τρεις εβδομάδες τώρα, τηρεί απόλυτη σιγή. Ούτε καν η Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μάγρεμπ, η πιο κοντινή της στην Μπόκο Χαράμ πτέρυγα, δεν έχει εκδώσει κάποια ανακοίνωση. Και στα ιντερνετικά φόρα των τζιχαντιστών πολλοί χρήστες εκφράζουν έκπληξη και ενόχληση με τη νιγηριανή οργάνωση. Αν όχι υποκινούμενοι από ανθρωπιστικά συναισθήματα, σίγουρα φοβούμενοι την αρνητική δημοσιότητα.

Μιλώντας χθες στα εγκαίνια του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στην Αμπούτζα, ο έντονα επικρινόμενος για ανικανότητα και κωλυσιεργία πρόεδρος της Νιγηρίας, Γκούντλακ Τζόναθαν, εξέφρασε την πεποίθηση πως «η απαγωγή αυτών των κοριτσιών θα είναι η αρχή του τέλους για την τρομοκρατία στη Νιγηρία». Ο ίδιος ωστόσο παραδέχθηκε προ ημερών στην τηλεόραση πως δεν έχει ιδέα για το πού μπορεί να βρίσκονται οι μαθήτριες. ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία και Κίνα έχουν ήδη στείλει ή προσφερθεί να στείλουν βοήθεια. Μέχρι σήμερα, πάντως, οι μόνοι όμηροι που έχουν αφεθεί ελεύθεροι από την Μπόκο Χαράμ ήταν στο πλαίσιο «ανταλλαγής αιχμαλώτων» με τη νιγηριανή κυβέρνηση ή έναντι αδρών, σύμφωνα με τις πληροφορίες, λύτρων.

Ορισμένοι ειδικοί, όπως ο αμερικανός αναλυτής Τζέικομπ Ζεν, εκτιμούν πως μπορεί να χρειαστεί ακόμα και μια δεκαετία για να βρεθούν οι μαθήτριες – αν βρεθούν ποτέ. Το πιθανότερο, λέει, είναι πως οι απαγωγείς έχουν χωριστεί σε δεκάδες ομάδες, η καθεμία από τις οποίες πήρε μαζί της μία ή δύο μαθήτριες, για να διασκορπιστούν στη συνέχεια στο έκτασης 60.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων δάσος Σαμπίσα – αν δεν βγήκαν από τα σύνορα της Νιγηρίας. Στο μεταξύ, όμως, μια παγκόσμια εκστρατεία με σύνθημα «Φέρτε πίσω τα κορίτσια μας!» γιγαντώνεται μέσω του Ιντερνετ ενώνοντας διασημότητες και απλούς ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο.