Πώς να αντιμετωπίσετε το κότσι στο πόδι
Φανταστείτε οτι περπατάτε με ένα μεγάλο χαλίκι μέσα στο παπούτσι σας. Σφηνωμένο, άλλες φορές κάτω από το πέλμα και άλλες ανάμεσα στο παπούτσι και το μεγάλο δάκτυλο. Ο ασθενείς που έχουν κότσι ζουν με αυτό το πρόβλημα κάθε μέρα.

Φανταστείτε οτι περπατάτε με ένα μεγάλο χαλίκι μέσα στο παπούτσι σας. Σφηνωμένο, άλλες φορές κάτω από το πέλμα και άλλες ανάμεσα στο παπούτσι και το μεγάλο δάκτυλο.
Ο ασθενείς που έχουν κότσι ζουν με αυτό το πρόβλημα κάθε μέρα. Η ένταση των συμπτωμάτων βέβαια ποικίλει ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος. Ξεκινά σαν απλός ερεθισμός στο μεγάλο δάκτυλο και μπορεί να φτάσει ακόμα και στο σημείο το μεγάλο δάκτυλο να καβαλάει ή να σπρώχνει τα διπλανά.
Από επιστημονικής πλευράς, με τον όρο κότσι ή πιο σωστά βλαισό μεγάλο δάκτυλο, αναφερόμαστε στην διόγκωση της άρθρωσης του μεγάλου δακτύλου του ποδιού.
Σχηματίζεται τόσο από τα οστά του πρώτου δακτύλου όσο και από τον ορογόνο θύλακο που καλύπτει την πρώτη μεταταρσοφαλλαγγική άρθρωση.
Καθώς το κότσι μεγαλώνει, η άρθρωση αρχίζει να προεξέχει προς την εσωτερική πλευρά του ποδιού.
Συνήθως τα κότσια συνοδεύονται από σφυροδακτυλία του δεύτερου, ή του τρίτου δακτύλου καθώς και από κάλλους πάνω στο ίδιο το κότσι ή στα άλλα δάκτυλα του ποδιού.
Η αιτιολογία τους είναι πολυπαραγοντική. Η κληρονομικότητα, οι ρευματοπάθειες, οι διαταραχές στην ανατομική του ποδιού, όλα παίζουν το δικό τους ρόλο στην εμφάνιση του προβλήματος. Η συνηθέστερη όμως αιτία σχηματισμού του, είναι η παρατεταμένη χρήση στενών και ακατάλληλων υποδημάτων.
Ακατάλληλα θεωρούνται συνήθως τα παπούτσια με στενή μύτη και ψηλό τακούνι που συμπιέζουν τα δάκτυλα σε μια μη φυσιολογική θέση.
Μελέτες δείχνουν ότι το 88% των γυναικών φορά στενά παπούτσια και από αυτές το 55% έχουν κότσια. Κι όμως ένα μεγάλο ποσοστό των γυναικών που έχουν κότσι, απλά συνεχίζουν στωικά να το ανέχονται.
Υπάρχει μια καλή εξήγηση για αυτό. Οι περισσότερες φοβούνται, οτι δεν θα μπορέσουν να ξαναφορέσουν ψηλοτάκουνα παπούτσια, ενώ οι υπόλοιπες τρέμουν τις διορθωτικές επεμβάσεις λόγω του πόνου και της μακράς περιόδου αποκατάστασης. Κι όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
Το πρώτο μέτρο για την αντιμετώπισή του προβλήματος είναι η αλλαγή σε πιο άνετα και μαλακά παπούτσια. Αν όμως το πόδι μας συνεχίζει να πονά ή τα δάκτυλα αρχίζουν να καβαλάνε το ένα το άλλο τότε η λύση είναι η ελάχιστα επεμβατική ή αλλιώς η διαδερμική χειρουργική
Η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική των παθήσεων του πρόσθιου άκρου ποδός γίνεται με την χρήση ειδικών εργαλείων, μέσα από οπές που δεν ξεπερνούν τα 5 mm. Η επέμβαση μπορεί να γίνει χωρίς γενική νάρκωση, με τοπική αναισθησία. Η ασθενής πηγαίνει αυθημερόν σπίτι της χωρίς να πονά και με την δυνατότητα να περπατά από την πρώτη κιόλας στιγμή.
Αρχικά η ασθενής φορά ένα μετεγχειρητικό παπούτσι αλλά, μέσα σε 3 κιόλας εβδομάδες μπορεί να φορέσει αθλητικό παπούτσι και να επανέλθει στις συνηθισμένες της δραστηριότητες
Πλεονεκτήματα
Τα πλεονεκτήματα τη νέας τεχνικής είναι:
• Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
• Πραγματοποίηση κάτω από τοπική αναισθησία και χωρίς ίσχαιμο περίδεση
• Άμεση κινητοποίηση (τα δύο τελευταία ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης)
• Ημερήσια νοσηλεία
• Αόρατες σχεδόν τομές, αισθητικά ανώτερες από οποιαδήποτε άλλη τεχνική.
• Ταχύτερη επαναφορά στις δραστηριότητες και την εργασία
• Τεχνική ευκολία σε ενδεχόμενη μελλοντική επαναδιόρθωση.
Η επέμβαση διαρκεί συνήθως λιγότερο από μία ώρα και η ασθενής μπορεί να φύγει για το σπίτι της αμέσως μετά.
Υποψήφιες για χειρουργική αντιμετώπιση είναι οι γυναίκες με:
• Παραμόρφωση και εφίππευση των δακτύλων
• Έντονο πόνο στα πόδια, που περιορίζει τις καθημερινές τους δραστηριότητες
• Χρόνιο ερεθισμό και πρήξιμο του μεγάλου δακτύλου που δεν βελτιώνεται με ανάπαυση ή φάρμακα
• Δυσκαμψία του μεγάλου δακτύλου (αδυναμία να το λυγίσετε ή να το τεντώσετε)
• Πόνος παρά την χρήση μαλακών ή ειδικών ορθοπαιδικών υποδημάτων (αποτυχία συντηρητικής αντιμετώπισης)
Επιγραμματικά θα μπορούσαμε να πούμε οτι η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική είναι η γενικότερη τεχνική, με την οποία μπορούμε να εφαρμόσουμε δοκιμασμένες τεχνικές διόρθωσης του βλαισού μεγάλου δακτύλου, πραγματοποιώντας μικρότερη βλάβη στους ιστούς.
Συνέπεια αυτού είναι η ανώδυνη μετεγχειρητική περίοδος και η ταχύτερη επάνοδος του ασθενούς στην καθημερινή του δραστηριότητα.
Ο Λευτέρης Ζαμπάκος είναι χειρουργός – ορθοπεδικός














