Στα πομακοχώρια με το σακίδιο και με ένα ματσάκι δυόσμο

Στο πολύχρωμο – πολυπολιτισμικό μωσαϊκό της Θράκης ταξίδευσε το Σαββατοκύριακο Το Ποτάμι με τον Σταύρο Θεοδωράκη. Είδε το σαββατιάτικο παζάρι της πόλης, όπου μπορεί κανείς να αγοράσει τα πάντα, και μάλιστα σε τιμές εντυπωσιακά χαμηλότερες από άλλες περιοχές – στη Θράκη, άλλωστε, ζουν οι φτωχότεροι Ελληνες, συνυπάρχουν αρμονικά χριστιανές και μουσουλμάνες νοικοκυρές που παζαρεύουν τα ψώνια της εβδομάδας. Εκανε στάση στο Δροσερό – τον μεγαλύτερο οικισμό μουσουλμάνων Ρομά, που βρέθηκαν στο επίκεντρο αφού εκεί ζει το πρόσωπο των ημερών, η Σαμπιχά Σουλεϊμάν – και αφού συζήτησε με δημοσιογράφους και πολίτες στο κέντρο της Ξάνθης, πήρε τον στενό και δύσκολο δρόμο για τα πομακοχώρια.

Εκεί όπου οι μπάρες και τα στρατιωτικά φυλάκια, εγκαταλελειμμένα πια, παραμένουν όρθια ως φαντάσματα του πρόσφατου παρελθόντος. Γνώρισε τη νεολαία στον Κένταυρο, συνέχισε στον Εχίνο – το κεφαλοχώρι του Δήμου Μύκης – και αμέσως μετά προχώρησε στη Μύκη. Το ταξίδι στα πομακοχώρια ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ, μετά τη λήξη του τελικού στο Κύπελλο Ελλάδας – ο Σταύρος Θεοδωράκης τον παρακολούθησε σε καφενείο της Σμίνθης, εκεί όπου ο επισκέπτης εντυπωσιάζεται από τις ολοκέντητες με ζωντανά, χαρούμενα χρώματα φορεσιές των γυναικών.

Η επίσκεψη του Θεοδωράκη και των υποψήφιων ευρωβουλευτών του Ποταμιού, Νίκου Ορφανού και Μαρίας Δημητρίου, στην Ξάνθη είχε βασικό σταθμό το κέντρο της πόλης.

Με το σακίδιό του στην πλάτη κι ένα ματσάκι δυόσμο στα χέρια, επέλεξε τελικά να μιλήσει έξω, στον πεζόδρομο της οδού Ζαγκλή, με ακροατήριο δημοσιογράφους των τοπικών μέσων ενημέρωσης και περαστικούς που στάθηκαν να τον ακούσουν.

Ο 34χρονος οπωροπώλης – εθελοντής του Ποταμιού, Βασίλης Κυμπερίδης, μοίραζε υλικό στους περαστικούς, δύο πιτσιρικάδες σχολίαζαν χαμηλόφωνα το σακίδιο του Θεοδωράκη κι ένας 50άρης περαστικός διαπίστωσε: «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Ανάλογου ύφους ήταν και η τοποθέτηση του Θεοδωράκη προς το τέλος του διαλόγου στον πεζόδρομο. Αφορμή η εξής ερώτηση: «Το κίνημά σας είναι προϊόν της κρίσης ή, όπως φημολογείται, είναι προϊόν δημιουργίας από κεφαλαιούχους και ανθρώπους των μίντια; Μπορείτε να μας το ξεκαθαρίσετε;». Η απάντηση: «Εγώ θα σας δώσω όλες τις διαβεβαιώσεις ότι δεν είμαι ελέφαντας. Ο καθένας μπορεί να επιμένει ότι είμαι ελέφαντας. Κυριακή κοντή γιορτή. Κάνουμε προεκλογική καμπάνια χάρη στα πέντε και τα δέκα ευρώ που μαζεύουμε από τον κόσμο και σε κάτι άλλο που θέλω να το λάβετε υπόψη σας: στο ήθος των προσώπων που απαρτίζουν τον συνδυασμό μας».

Την ίδια ώρα ανοίγει το φυλλάδιο με τους υποψήφιους ευρωβουλευτές του Ποταμιού και συνεχίζει με έντονο ύφος: «Για μένα ψάξανε όλα τα δημόσια και κοινοτικά ταμεία και δεν βρήκαν έναν άνθρωπο να πει κάτι. Και είπανε “ναι, αλλά έχει μια φωτογραφία με έναν πρώην πρωθυπουργό”. Το κίνημά μας γεννήθηκε γιατί νιώθαμε ένα αδιέξοδο και λέγαμε “πού πάμε; Πού θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας;”. Λέγαμε “άντε με βαριά καρδιά να ψηφίσουμε εκείνον. Αντε με βαριά καρδιά να ψηφίσουμε τον άλλον”. Και λέω “ρε παιδιά, γιατί με βαριά καρδιά; Nα κάνουμε κάτι να υπερηφανευόμαστε, κάτι που δεν έχει προστάτες που δεν είναι με τα συμφέροντα, κάτι που δεν καλύπτει συντεχνίες”».

Η αναπτυξιακή πρότασή του για τη Θράκη έχει πρακτική εφαρμογή για όλη την Ελλάδα: επιστημονική και καλά επιλεγμένη επιστροφή στην πρωτογενή παραγωγή, ισχυρό θρακιώτικο brand name με στόχο τις αγορές τουριστών και συστράτευση με την πρόταση για τη δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου ανεργίας. «Είχα πει κάποτε σε πολιτικούς ότι αυτός που παράγει ένα βαρέλι παγωμένο τσάι μπορεί να εισπράξει παραπάνω από εκείνον που πουλάει ένα βαρέλι πετρέλαιο», δήλωσε χαρακτηριστικά.