[Ιστορίες συνωμοσίας] Το φάντασμα βγαίνει

Στην αρχή μάς χόρεψε στο ταψί ο Κασιδιάρης και μετά βάλαμε στον χορό και το Τουρκικό Προξενείο. Αντε, καλώς να μας έρθει τώρα και το φάντασμα του Δαρείου, να τελειώνουμε. «Αχ, τι γρήγορα το τέλος ήρθε των χρησμών κι ο Δίας στου ίδιου του παιδιού μου επάνω το κεφάλι έκαμε έτσι να ξεσπάσουν οι μαντείες. Μα όταν ο άνθρωπος τα σπρώχνει, βάζει χέρι κι ο θεός». Ν’ αγιάσει το στόμα σου, Δαρείε μου, αλλά πού μυαλό κι αυτός ο Ξέρξης. Οχι ο Ξέρξης, ο ναυαρχούκος της Σαλαμίνας, γιος του Μεγάλου Βασιλιά και της Ατοσσας, κόρης του Κύρου του πρεσβύτερου, αλλά ο άλλος. Ο γιος του πατέρα του και της μάνας του που πήγε στη λεβεντογέννα για να μας πει τι; Οτι άμα λευτερωθεί η Κρήτη θα προσαρτηθεί το δίχως άλλο στην Κουμουνδούρου με πλήρη δικαιώματα σε οπλοκατοχή και οπλοχρησία. Συμφέρει, αν το καλοσκεφτείς. Αν μάλιστα κουνηθεί λιγάκι και η τεκτονική μεσογειακή πλάκα κι έρθουμε και κολλήσουμε Καλαμάτα με Καστέλλι Κισσάμου, τότε ποιος με πιάνει! Θα ρίχνω κι εγώ μπαλοθιές «στους φθαρμένους πολιτικούς, στα φθαρμένα κόμματα», προπάντων στον γάμο του Καραγκιόζη «γιατί είχαν καλομάθει χρόνια τώρα να θεωρούν τη δημοκρατική Κρήτη φέουδό τους». Ωπ, να το και το φάντασμα του Τουταγχαμών με το φωσφοριζέ χιπστερικό μουσάκι του. Μα τι είναι αυτά που διαβάζω εδώ; Ο δεκαοκτάχρονος φαραώ είχε, λέει, μάνα τη θεία του και γυναίκα την αδελφή του. Ορίστε πώς εξηγείται η επί είκοσι επτά φορές επανάληψη της λέξης «ανωμαλία» στον λόγο που εκφώνησε ο Αλέξης Τσίπρας στην Ιεράπετρα. Μα ποιος είναι τέλος πάντων ο λογογράφος του; Ο Γκουσγκούνης;