Πυρετός τζόγου για αγώνες Νέων

Τζόγος και σε νεαρές ηλικίες; Συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα; Και αν ναι, μέχρι πού φτάνει ένα ζήτημα με τέτοια αγκάθια που επηρεάζει όλο και περισσότερο την κοινωνία;

Εδώ και καιρό από τη Σούπερ Λίγκα ειπώθηκε ότι «τα κουπόνια δίνουν βάση στα πρωταθλήματα υποδομών και προσφέρουν αρκετά ματς σε στοιχηματισμό». Οντως, πρόκειται για πραγματικότητα. Για να μην πάμε μακριά, στο πρόσφατο παιχνίδι του Πανθρακικού με τον Ατρόμητο ο «άσος» δινόταν με απόδοση 4,10, η ισοπαλία είχε απόδοση 2,35, ενώ το διπλό ήταν στο 2,15. Ο ενδιαφερόμενος μπορούσε να βρει τη συγκεκριμένη αναμέτρηση όχι στα κουπόνια του ΟΠΑΠ, αλλά ιντερνετικά και σε εταιρείες που μπορούν να δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Και αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι στο live μπορούσε κάποιος τζογαδόρος να ποντάρει και ανάλογα να χάσει ή να κερδίσει ένα ποσό.

Θα αναρωτηθεί κάποιος, και πολύ σωστά, τι ενημέρωση μπορεί να έχει ένας παίκτης σε τέτοιου είδους ματς, σε πρωταθλήματα με παίκτες Under 20. Η απάντηση: καθόλου ή ελάχιστη. Σχεδόν παίζει στα τυφλά και αυτό από μόνο του αποδεικνύει πόσο επικίνδυνο και πόσο εθιστικό είναι. ‘Η εξελίσσεται. Τα ποσά που παίζονται δεν θεωρούνται υψηλά – τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν οι γνωρίζοντες την ιντερνετική πιάτσα του τζόγου. «Ετσι, αν κάποιος ρίξει 200 ή 300 ευρώ σε ένα παιχνίδι με πιτσιρικάδες, αμέσως χτυπάμε κόκκινο και δεν αποκλείεται να το φράξουμε», συμπληρώνει στέλεχος εταιρείας. «Ολα αυτά είναι πολύ ευμετάβλητα και αρκετές εταιρείες δεν παρουσιάζουν ειδήσεις για τέτοιες αναμετρήσεις, προτιμούν τα καλύτερα πρωταθλήματα, τα πιο αξιόπιστα, αυτά των ανδρών» συμπληρώνει.

Γιατί όμως επιλέγονται τέτοια ματς; «Για δόλωμα. Να δελεαστεί ένας παίκτης από το όνομα των ομάδων και την ελληνική προέλευση του αγώνα, άρα να συνεχίσει ποντάροντας σε ακόμη περισσότερα παιχνίδια», είναι η απλή εξήγηση. Φυσικά, τα πλοκάμια του διαδικτυακού τζόγου δεν περιορίζονται μόνο στα πρωταθλήματα υποδομών που κάνουν τα στελέχη της Σούπερ Λίγκας να προβληματίζονται όλως ιδιαιτέρως.

Εταιρείες από την Κίνα φροντίζουν να έχουν στο κουπόνι που διαθέτουν στο κοινό ακόμη και άγνωστες ομάδες από την ελληνική Γ’ Αθηνών! Απίστευτο; Και όμως, είναι πέρα για πέρα αληθινό, και στις πολύ χαμηλές αθηναϊκές κατηγορίες μπορεί να γίνει ο κακός χαμός. Είναι, κατ’ αναλογίαν, σαν να παίζουμε εμείς στην Ελλάδα ματς από την Αγγλία και δη από τη χαμηλή Κόνφερανς. Τι ακριβώς μπορούμε να γνωρίζουμε για τη δυναμικότητα ομάδων και ποδοσφαιριστών; Μάλλον τίποτα. Ούτε καν ελάχιστα.

Συμπέρασμα: οι ανωτέρω απόλυτα αληθινές ιστορίες πείθουν και τους πλέον δύσπιστους ότι το στοίχημα και ο διαδικτυακός τζόγος έχουν μπει για τα καλά στο πετσί του έλληνα παίκτη. Κάποτε έλεγαν «όπου υπάρχει φτώχεια υπάρχει και τζόγος», αλλά πρόκειται για μια φράση που δύσκολα μπορεί να εφαρμόζεται στις ημέρες μας. Γιατί μιλάμε για άδειες τσέπες και για παίκτες που θέλουν με λίγα να αποκτήσουν πολλά. Εδώ τίθεται και το εξής ερώτημα: αν όλοι έχουν αμφιβολίες για το πώς αντιδρούν ή πώς λειτουργούν οι ενήλικοι ποδοσφαιριστές όταν βλέπουν τα κουπόνια, τι συμβαίνει με τα άγουρα παιδιά που διαπιστώνουν ότι οι αγώνες τους προσφέρονται για στοιχηματισμό; Επηρεάζονται ή όχι; Και πώς τα προστατεύουμε από αυτή την (υπερ)έκθεση;

Μετά, ωστόσο, φροντίζουμε να αναθεματίζουμε το στοίχημα και τους προσυνεννοημένους αγώνες. Τα δεινά από τα προκαθορισμένα αποτελέσματα. Με φακέλους χειραγωγημένων αγώνων να στέλνονται συχνά πυκνά στις ευρωπαϊκές Αρχές, ενώ μόλις πρόσφατα στην Κατερίνη και στο περιθώριο της τελικής φάσης του πρωταθλήματος προεπιλογής εθνικής ομάδων παρουσιάστηκε στους νεαρούς παίκτες πρόγραμμα με τίτλο «στημένοι αγώνες: η σκοτεινή πλευρά ενός υπέροχου αθλήματος».

Ολοι ενημερώθηκαν για το παγκόσμιο φαινόμενο των χειραγωγημένων αγώνων. Ενα πιλοτικό πρόγραμμα για παιδιά μικρής ηλικίας. Καλό ήταν αυτό. Αραγε, μπορεί κάποτε να μπει ένα φρένο στον τζόγο στην πλάτη ανήλικων παιδιών ή ποδοσφαιριστών που μόλις τώρα κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χορτάρι στα ελληνικά πρωταθλήματα U-20 και άλλων μικρών κατηγοριών;